Ziel aan de wandel

Je hebt soms van die dagen. Dan loop je met je ziel onder de arm. Je doet de gewone dingen, maar een stuk van jou is er niet bij.

Zo´n dag was het vandaag. Alles liep gesmeerd, het koken, de maaltijd, het naar bed sturen van het kleine grut, een rustige avond op de bank, een beetje bijpraten en ervaren dat je elkaar nader komt.
Maar dan gaat lief naar bed en jij voelt dat het jouw tijd nog niet is, want je ziel die wil daar weg, daar van onder je arm. Je moet iets, maar je weet niet wat.

En terwijl je je laptop opent, die toch meestal de functie vervult van een platte vuilnisbak,
staar je naar de leegte en hoor je geen respons.
Je staat op het punt je computer af te sluiten, want wat je zocht dat vond je niet, dan hoor je een harde doffe klap.
Vanaf de hoge schutting van de buren is een rode kat gesprongen, bovenop onze houten tuintafel. Vlak voor hij de tafel wil verlaten ziet hij mij en ik hem. Hij bevriest in zijn beweging, voelt zich duidelijk betrapt.

En ik…voel hoe mijn ziel haar plekje weer hervind.

Advertenties

12 thoughts on “Ziel aan de wandel

  1. Zo’n dag met onbestemde gevoelens. Ik ken ze. Je kunt er net niet de vinger op leggen en toch is er iets….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s