Koekjesmonster

op is op de trommel leeg
mijn vingers zijn van vlees
de blik in je ogen licht gedoofd
reik ik mijn hart
het bloed zal altijd stromen
je wijst het af
van de krenten in de pap
kan jij niet leven

.

.

.

.

27 sept. 2010
- oudvkblog -
Advertenties

11 thoughts on “Koekjesmonster

  1. In de zeswekenvastentijd hadden wij roomse kinderen toen al onze snoepjes en koekjes ( op een enkele stiekeme -en die weer gebiecht- ingreep na) driftig gespaard in onze eigen priv√©koekjestrommel. Die koekjestrommel werd jarenlang zorgvuldig bewaard en in de vastentijd gebruikt. Op Paaszaterdag, als om 12.00 het Alleluja van H√§ndel uit de radio klonk, werden in ons roomse gezin met zingend lachend toekijkende ouders alle koekjestrommels van de kinderen gezamenlijk feestelijk geopend. De inhoud ervan werd te vlug sma(k)kelijk verorberd. Dat gebruik is ergens in de zestiger jaren met de vastenvoedselregels uit het roomse leven verdwenen. Toen had men ineens “de buik vol” van het prestatieve religieuze gedrag, waartoe de koekjestrommels beslist ook aanleiding gaven, en schakelde over op acties voor mensen in de Derde Wereld. Koekjestrommels werden tot geldtrommeltjes, waarmee kinderen de volwassenacties ondersteunden met hun “kleine” gespaarde geld..En daar dreigt nu ook de klad in te komen?

    • ik begrijp het niet goed,
      was het dan een soort wedstrijd
      wie de meeste snoepjes had gespaard/verzameld?
      anders kan ik het prestatieve niet plaatsen

      verder herken ik een deel van het verhaal
      vanuit het Suikerfeest en een ander feest waarbij
      kinderen langs de deuren of familieleden gaan en geld of snoep
      verzamelen
      mijn moeder doet dat met mijn kinderen en stimuleert ze ook om ze te bewaren
      en niet elk gegeven snoepje meteen op te peuzelen
      ik merk aan mijn kinderen dat het de plezier en de spanning verhoogd

      • Het doet me deugd dat je -jouw moeder- herkent wat wij in onze jeugd meemaakten. Die “goede daden” √≠n het roomse leven hadden toen echt toch nog iets van wat wij -en dat zul je moeilijk kunnen begrijpen?- toen “de hemel verdienen” noemden. Vanaf de zestiger jaren drong met name door het Vaticaans Concilie door, dat het niiet zo belangrijk was om persoonlijk “de hemel te verdienen”, maar dat het veel belangrijker was om deze wereld samen beter te maken. Mij valt nu iedere keer op dat ramadan en Suikerfeest zoveel lijken op wat wij vroeger vasten en onthouding noemden met het goede gevoel dat we onze plicht deden en dan weer “de teugels konden laten vieren”.. Zo van: de boog kan niet altijd gespannen staan! Mij valt ook op dat het seculiere leven nu deze godsdienstige gebruiken wel kritisch met twee benen op de grond zet, maar ze hopelijk niet in hun kern kan aantasten!

    • Lieve Athy,
      mijn gedichten zijn momentopnames
      en vaak ook momenten die plaats hebben gevonden
      in een (ver) verleden
      gelukkig maar:)

      ik zag net in de C1000 op hun reclameborden Op is op Opperdepop staan
      blijkbaar is die strengheid naar klanten ook nodig:)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s