Invasion of the Obesities

Door het jarenlange slikken van medicijnen ben ik de laatste twee jaar behoorlijk in gewicht toegenomen. Dat is zo snel gegaan, dat ik nog vaak lijd aan het ontkenningssyndroom, het omgekeerde waar een anorexiapatient aan lijdt.
Ik kijk in de spiegel en  vind wat ik zie best meevallen. Zo dik ben ik toch echt niet. Of wel? Het of wel wordt natuurlijk niet beantwoord, want zo slim is een ontkenner dan weer wel.
Schoorvoetend toegeven, zonder dat het van de daken geschreeuwd wordt, komt op het moment dat geen enkele broek meer verder dan mijn dijen reikt, en zelfs de truien in de kast moeite hebben zich om mijn boezem te sluiten. Want zoals bekend houdt een ontkenner zich krampachtig vast aan oude veel te kleine maten.  De dagen dat ze bij de Zeeman in het kinderrekje een jackje uitzocht voor zich zelf, ligt nog niet zo lang achter haar. Twee jaar is een periode wat voor sommige diehards onder de ontkenners omgerekend een maand of vier is.
In haar oren weerklinken nog altijd de jaloerse echo´s van mede vrouwen. Dat ze niet begrijpen waar ik het laat. Of ik soms extreem veel sport. Sommigen verdachten me zelfs van een verborgen boulimia. Ook herinnert ze zich nog heel goed dat ze twee dagen opgenomen is geweest voor ondergewicht.
Met zo´n consequente geschiedenis is het moeilijk de werkelijkheid helder te beleven. De werkelijkheid van vandaag is dat mijn bmi index aan de gevaarlijke kant begint te raken. Ik steek een grens over, waar niemand blij van wordt, ik nog het minst.
Als mensen met verbazing naar mijn nieuwe figuur kijken, vragen ze of ik de hele dag loop te snoepen.  Nee, integendeel, ik vergeet te eten, in de drukke chaotische uren van de dag. Een optelling van de totale hoeveelheid calorieeren brengt me tussen de 1400 en 1800 calorieen. Dat is niet te veel.
Radicaal stoppen met de medicijnen of afbouwen is heel lang geen optie geweest. Maar iets in me zegt, dat die dag nakende is, want als ik iets verfoei, dan is het wel een agressieve stof die een guerilla voert tegen het natuurlijke systeem van mijn lijf. Of het metabolisme nadien nog herstelt of dat het iets is wat onherroepelijk is aangetast, daar hebben de artsen ook geen antwoord op.
Voorlopig is er maar een antwoord en dat is keihard gaan fitnessen. Niet in een sportschool, want de praktijk heeft uitgewezen dat ik vergeet regelmatig te gaan, tot het uiteindelijk helemaal in het stoffige hoekje van mijn ongeschreven lijstje to do things valt.
Momenteel bestaat er zoiets als een veredelde hometrainer. Niet alleen ligt het calorieverbruik een kwart hoger, maar ook worden bijna alle spieren in je lichaam aangesproken met dit apparaat.
Dit nieuwe ding heet crosstrainer.
En, als god het wil, wordt dat mijn partner in crime!

http://www.antidepressantsfacts.com/pinealstory.htm
Advertenties

36 thoughts on “Invasion of the Obesities

  1. Sterkte Assyke ,met afvallen,dat valt niet mee:-(
    We hebben ook een hometrainer staan heb het ding een halfjaar trouw gebruikt,zonder resultaat,nu staat de hometrainer te verstoffen op de slaapkamer.
    Wat mij ooit geholpen heeft was in zee zwemmen(was zomer dat wel) iedere dag een stuk paar maand en toen woog ik niet veel minder ,maar zag er strakker uit.
    Maar om nu in de winter,voorjaar te gaan zwemmen in zee ,is me veeeel te koud en van zwembaden houd ik niet.:-)

    • Boskat,
      ik heb geen ervaring met overgewicht,
      heb juist altijd extra moeten eten om wat gewicht bij te krijgen
      bij mij lagen de aderen bovenop mijn huid, zo eng,
      ik weet dat aan mijn vegetarische dieet in combinatie met mijn temperament
      en een iets te actieve stofwisseling

      nu ik minder tijd dan ooit heb, moet ik plotseling op mijn gewicht letten
      het heeft gewoon niet de hoogste prioriteit gehad de afgelopen twee jaar,
      maar nu krijg ik te horen, dat ik kandidaat ben voor diabetes 2.
      Dan wordt het dus serieus.

      Ik verwacht wel veel van de crosstrainer, want ben nogal fanatiek.

      als de zee in mijn achtertuin lag, zou ik de winterse kou op de koop toe nemen:))

  2. Heel herkenbaar, lang lukte het mij mijn gewicht netjes te houden, maar toen het fout ging, was dat ook meteen goed, een combinatie van stres eten en medicijnen. Inmiddels accepteer ik het, maar ja ben ook ouder:-)

    • Het leuke van die medicijnen is, is dat artsen het niet erkennen,
      waardoor het heel lastig wordt om een goed medicijnadvies te krijgen,
      het beste advies is natuurlijk stoppen:)
      maar ja, dat heb je ook niet voor het uitkiezen…

  3. Op een dag was ik ook zomaar dik, zo rond de overgang. Het ging er niet af, er kwam alleen maar bij, ik heb deels dokter Frank gevolgd, maar dan minder, had ook het geluk dat ik door ziek zijn een poos niet kon eten, nu nog is eten een probleem. Maar ik heb er wel veel kilo’s af, en nu heb ik geen overgewicht meer. Mij hielp het ook om al die sites af te gaan en te kijken hoeveel ik te zwaar was en er was ook een site, die liep een vrouw zien, die dunner werd, bij het intypen van je streefgewicht.

    Van voorheen maat 34/36 was ik geslopen naar ruim 46 en nu zit ik op de 40/42.

    Wens je veel succes, want met bepaalde medicatie is het zwaarder.

    Oh, ja, ik ban alle suikers en kies veel voedsel waar ik lang wat aan heb, gebakken eieren, groenten, veel fruit. Geen toevoegingen. Geen vlees! Geen drank!

    • er komen bij mij nu ook andere factoren bij,
      zoals leeftijd, maar ook minder intensief bewegen
      ik denk dat het daarom ook zo snel gaat ineens

      • maatje 34 yep
        bij hennes en mauritz was maatje xs mij al bijna te groot:)
        en dat is zo kort geleden, dat het besef nog niet echt geworteld is,
        in tegenstelling tot de vetreserves:))

    • Kitty,
      ik zet het monster dan ook in de woonkamer
      zodat het me verwijtend naar me kan loeren
      als ik hem eens een dag verwaarloosd heb

  4. Assyke, wat een dilemma.Ik heb een eettip voor je. Als je vlees of vis wilt eten, dan alleen groenten erbij. Wil je rijst of bonen, pasta of aardappels, dan ook alleen groenten.Tussendoortjes zijn goed als het een plak ontbijtkoek is of, voor het naar bed gaan, een gekookt eitje.Geen maaltijden vergeten want dan worden je darmen lui en ga je minder verbranden.Dan val je echt niet af. Zoek de manier waarbij jij je goed voelt en heb geduld.Je hebt er je hele toekomst de tijd voor, wees blij wanneer je niet aangekomen bent.En moet je een keer zondigen, gewoon omdat je lijf dat persé wil, zondig dan met verve en geniet ervan. De dag daarop begin je weer met verstandig zijn. Succes met alles. Groet!!

    • klinkt als montignac
      heb dat eens voor de lol gedaan
      een paar weken
      nou de lol van een lekkere maaltijd was er snel af;(

      mij zonden zijn: vergeten te eten,
      en vlak voor het naar bed gaan een hapje
      ik kom uit een eetcultuur, mijn vader was kok
      de maaltijden thuis waren altijd zeer uitgebreid
      daarom kan ik ook niets met zo´n scheiding van koolhydraten en vet

      • Eerlijk gezegd heb ik nog nooit in een dieetboek gekeken maar gewoon mijn eigen oplossing gezocht. Met een vader als kok heb je het extra zwaar kan ik mij zo voorstellen. Succes en groet!!

      • dan heb je dat slim bedacht,
        want het lijkt wel te werken deze scheiding,
        al weet ik het fijne er niet van
        ook wordt beweerd dat het de kans op diabetes verkleint

  5. Ik heb echt al een hele eetgeschiedenis achter de rug om het zo maar te zeggen en weet dus wel een beetje hoe jij je voelt. Ik wens je alle moed en sterkte toe die je nodig hebt! Ik ga proberen om vanaf 1 februari een “nieuwe start” te nemen maar of het mij gaat lukken is nog een andere vraag.

    • succes met jouw nieuwe ronde!
      het lastige voor mij is juist dat ik nooit heb hoeven opletten
      op wat ik in mijn mond stopte
      en ik ben een weerbarstige leerling:)

  6. Wandelen is in principe een zeer goede vetverbrander. Bijna te goed voor mij, want ik heb moeite om op gewicht te blijven (BMI ongeveer 19). Weet niet of het ook werkt bij medicijngebruik. Sterkte!

    • zoals al gezegd, zeer herkenbaar, die moeite had ik ook,
      vooral tijdens de zwangerschappen was dat soms een serieus medisch probleem,

      als je mager bent, dan is bewegen prettig, je voelt het niet eens als je rent, loopt, danst,
      dat is anders als je zwaar bent, de mechaniek is stroef, moet nodig geolied en dan is doorzettingsvermogen
      extra vereist om eens die fiets te laten staan en naar het centrum te gaan lopen

    • voor mij niet,
      om een relevante hoeveelheid vet te verbranden moet je in een hoog tempo
      toch wel een aantal kilometers lopen,
      en dat kost tijd,
      overdag heb ik die tijd niet, om in mijn eentje er op uit te gaan,
      er hangen nog twee kleine kinderen aan moeders rokken,

      die tijd heb ik wel s´avonds, maar ik heb er een hekel aan om in het donker naar buiten te gaan
      bovendien ben ik lui geworden en fiets ik liever of ga ik echt trainen op een apparaat

  7. Gewoon minder eten.
    Dat intensive sporten wekt alleen je eetlust op.
    3 x per dag een gededuceerde portie eten en alle tussendoortjes bannen.

    • reintje,
      de afgelopen twee jaar heb ik eerder te weinig dan te veel gegeten,
      een bijwerking van de medicijnen, de eetlust wordt sterk verminderd

    • ja en nee,
      het is een optie waar ik soms nachten wakker van lig,
      maar ik slik het niet voor niets,
      en ik heb mijn gezin waar ik rekening mee moet houden,

      ik verwacht of hoop eigenlijk dat intensief en regelmatig sporten zo´n positieve invloed
      zal hebben,
      dat dat uiteindelijk het medicijngebruik kan vervangen

  8. Succes met afvallen! Te veel gewicht meeddragen heeft alleen maar nadelen.
    En wat je aan de buitenkant ziet, zit vaak ook rond je organen,.
    Sterkte dus!

    • ja, het gaat natuurlijk niet alleen om het spiegelbeeld,
      je gezondheid krijgt het zwaar te verduren met al die extra kilo´s

  9. Succes Assyke! Ben zelf ook al jaren in de ontkenningsfase en er komt steeds weer een beetje bij, vooral rond mijn middel. Voor mij ook tijd om er wat aan gaan doen, hoe moeilijk ook want ik ben gek op chocolade en chips en colaballen en dropjes en…en…en… 😦

    • jammer dat ik geen gorilla ben,
      moet het dus doen met het geschipper tussen al die eiwitten, koolhydraten en vezels:)

      dank je voor de leuke en interessante link

  10. Die ontkenningsfase komt me bekend voor…. 😉
    Ik zit daar nu middenin. Totdat ineens de paniekfase komt…. (meestal zo’n paar weken voor onze grote vakantie)
    Ik heb de moed opgegeven. Manlief vind me nog mooi, dus… wat zit ik dan te miepen?? 😉
    Jij wel heel veel succes!!

    • heb je de moed opgegeven of je je ermee verzoend?
      als het voor jou goed voelt zo, zou ik me inderdaad niet druk maken,

      zelf had ik bij mijn laatste twee zwangerschappen suiker,
      mij is toen gezegd, dat ik een kandidaat was voor, nou ja, niet echt leuk
      toekomst muziek…

  11. En een tip van een oude man met levenslange ervaring..als je in de spiegel kijkt ook grijnzen en tweemaal met ieder oog een knipoog..dan leer je af om van jezelf te schrikken… trouwens, hoe kun jíj nou in ‘shemelsnaam van jezelf schrikken? Apropos, nu het toch “nakend” is, moet je eens meemaken wat je allemaal kunt met je crosstrainer en al die uitstekende tips hierboven!

    • de crosstrainer is zeker nakend…en wel zeer snel…
      ik verheug me erop
      nou wat die spiegel betreft, daar kijk ik al geruim vijf jaar zo min mogelijk in
      bij het tandenpoetsen kijk ik voornamelijk naar de afzonderlijke tanden:)))

  12. Pingback: De vader die zijn hoofd niet boog « Assyke's Blog

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s