Over wiebelkussens en ingebouwde stokken

Twee bloggen geleden had ik het over het drukke gedrag van Sas. Martin stelde toen wiebelkussentjes voor. Ik dacht dat het een grap was en ben gaan googlen.

Niets is minder waar. Ze bestaan en worden ingezet bij wiebelgrage kindjes, precies zoals Martin suggereerde. Het zijn ronde kussens gevuld met lucht en geven het kind de mogelijkheid te bewegen naar behoefte zonder dat dat opvalt. Geniaal!

De beweeglijkheid van mijn zonen hebben ze te danken aan hun ietwat maffe papa. Hun erfelijke doorgever was op de leeftijd van mijn kinderen de buurtschrik van klein en groot. In het Marokko van zijn jeugd was het niet gebruikelijk dat kinderen werden beziggehouden. De opvoeding beperkte zich in het algemeen tot enkele basale omgangsvormen.

Zo kon het gebeuren dat niemand in de gaten had dat papa waarschijnlijk behept was met een vleugje adhd/add of misschien zelfs wel heel veel vleugjes. Dat konden ze ook niet, want zelfs in de zogenaamde beschaafde westerse wereld, waar de kindjes wel werden plat geknuffeld en betutteld, waren add en adhd nog niet bekend.

Maar of een aandoening nou wel of niet bekend is, daar trekt het zich niets van aan. De energie moet er toch uit. Dat ging heel simpel.  Je ging naar buiten en toog pas weer naar huis als je geen poot meer had om op te staan en alle energie uit je was gevloden met rennen, schoppen en slaan.

Nu ritalin en etikettering volop negatief in het nieuws staan, zou je kunnen zeggen, dat de liefdevolle verwaarlozing van vroeger nog zo gek niet was.
Manlief, papa van, is nu een rustige, bedachtzame man, die bruist van de energie, maar die nu, ouder geworden, weet hoe hij die energie in produktieve banen kan leiden.
Zijn gehol heeft een nieuwe mal gekregen en deze mal heet Ambitie.
Prachtig toch?

Maar nu komt het. Na jarenlang met zijn handen gewerkt te hebben in veelal extreme weersomstandigheden, heeft lief besloten zijn loopbaan een grote schop te geven en iets totaal anders te gaan doen. Kantoorwerk, dat was waar hij nu van droomt.

Lekker binnen zitten, als het buiten min acht is, pijpenstelen regent of de mussen van de daken vallen.
Geen gesjouw meer met grote dozen in appartementencomplexen zonder lift.
Geen gerij van hot naar her.
Geen bouwvakkersjargon, dat thuis prompt wordt afgestraft.

Kortom Rust Reinheid en Regelmaat is wat hij zoekt. Denkt hij.
Het is nog lang niet zover. Maar voor de zekerheid heb ik al op de wiebelkussensite gekeken. En ja hoor, ze verkopen die luchtzakken ook voor volwassen kinderen.

Maar omdat ik iemand ben die graag op safe speelt, heb ik nog een alternatief voor hem in petto.
Zie onderstaand plaatje:

Advertenties

19 thoughts on “Over wiebelkussens en ingebouwde stokken

  1. Dan moeders ook maar een wiebelkussen en een ingebouwde stok:-))
    Ga gelijk wiebelkussens opzoeken,ook ik dacht dat het een grapje was.

  2. Ik las het tien jaar geleden, een skippybal om op te zitten voor wiebelkontjes. Heb meteen school ingelicht en er eentje aangeschaft. Drie keer raden wat die school deed…
    Okee, ik verklap het, school deed helemaal niks. En erger.

  3. Barbara,

    Ze kosten 22 euro ongeveer,
    ik denk dat ik er Sas eentje voor zijn verjaardag geef

    al zal hij meteen snappen dat het eigenlijk een moederdagcadeautje is:)

    ik geloof dat de montessori waar hij naar toe gaat, wel flexibeler is,
    we zullen zien…

  4. assyke Ik ben een saaie piet en maak nooit grappen.

    Hier ligt ook een wiebelkussen. Soms ga ik erop zitten en het is helemaal niet slecht (voor een keertje). De skippybal van Barbara ken ik ook. Gelukkig wilde de school van mijn jongste er wel aan. Ze zijn ook goed voor volwassen mensen met rugklachten.

    • dan kan het echt een moederdagcadeau worden
      namelijk voor mijn eigen ma!

      ik geloof er niets van dat jij nooit grappen maakt
      n ó ó í t ?

  5. Nog even iets anders. Toen ik in 1986 in Marokko was viel het mij op dat de kinderen geknuffeld werden en uiterst vriendelijk behandeld.

    • Ook hier gebeurt dat wel Martin.
      Ik ben lang oppasouder geweest,maar werd door al die verhalen in de pers en door een vleugje jaloezie van de moeder,omdat het kind ook gek met mij was,toch terughoudender,om te gaan knuffelen.
      En nog,ben jezelfs bang om je kleinkinderen zomaar uitbundig te knuffelen ,alhoewel ik daar meestal lak aan heb,:-)

  6. Er zijn bij mij op school meerdere kinderen die zo’n kussentje hebben. De ballen zijn miet meer in de mode, zie je niet meer!
    Laat Sas anders eerst even uitproberen of hij het wat vindt?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s