Billenlijm, was dat maar te koop!

Over twee maanden is het zo ver.
Dan gaat Sas naar de basisschool.
Officieel is hij dan een kleuter. Hij kijkt er naar uit.
We kijken er allemaal naar uit. Een beetje rust overdag is geen overbodige luxe in dit huishouden.
Toch ben ik er niet gerust op.
De juffen van de peuterspeelzaal vinden hem nog altijd een super charmant ventje met zijn eeuwige vette grijnslach.
Maar ze zijn ook strenger geworden, want al is hij nu de oudste peuter in de groep, rustiger is hij er niet op geworden. Elke week wordt hij wel een keer uit de groep gehaald, omdat hij niet op zijn billen kan blijven zitten.
Zelf heb ik met verbazing  zijn ontwikkeling van rustige baby naar ongeleid projectiel gevolgd. En kan er met mijn verstand niet bij.
Thuis zijn we nu ook wat strenger, vooral tijdens de maaltijden. Wil hij de overgang naar de basisschool kunnen  maken, moet hij toch echt een kwartiertje aan tafel kunnen blijven zitten, zonder dat hij half onder de tafel verdwijnt en we alleen nog zijn besokte voetjes zien.
Stilzitten dus. Maar ook een ander laten  uitpraten en wachten op je beurt is iets wat niet in zijn dunne woordenboekje voorkomt. Ook daar werken we intensiever aan, in de hoop dat het beklijft.
Twee maanden.
Werk aan de winkel.

 

 

.

 

afbeelding: paint en een afrondingkje op een fotobewerkingsprogramma
Advertenties

13 thoughts on “Billenlijm, was dat maar te koop!

    • pffff…het gaat me niet in de kouwe kleren zitten
      kan ik je wel vertellen
      hij zit midden in een soort verlate peuterpuberteit,
      hij hoort je niet, en als hij je wel hoort, doet hij precies het tegenovergestelde wat je hebt gevraagd,
      jengelt, zeurt, huilt om niets,
      het lijkt verdorie wel de vrouwelijke overgang waar hij in is beland!

  1. Oew, succes!
    Maar misschien vindt hij het wel boeiend op de echte school.
    Kan hij wel geconcentreerd een taak doen of maakt hij niks af?
    Kan zijn grote broer hem een beetje een voorbeeld zijn?
    De jongere is meestal trots op een oudere broer.

    • Zijn drukte heeft hij aan zijn oudste broer te danken
      want die was hyper
      gelukkig dat hij nu rustiger is geworden en dan maar hopen
      dat hij ook nu een voorbeeld voor zijn kleine broertje is

  2. Oefenen baart kunst, maar het zou zo maar kunnen zijn dat op de kleuterschool, sorry, basisschool, hem stof wordt aangeboden die zijn grijze celletjes gaan prikkelen.Dan groeit het vermogen om te blijven zitten op zijn stoel, mee met zijn ontwikkeling.Ik heb het gezien bij mijn eigen kinderen en nu bij mijn kleinkinderen.Als hij maar weet dat hij goed is zoals hij is.Groet!!

  3. Hoi Assy, ik heb je weer gevonden na lange tijd.
    Dat doet een Hulk goed!
    O ja, ik ben nu een Hot Hulk.
    Hoe heter, hoe beter, zullen we maar zeggen.

    Denk dat je met je kind goed bezig bent.
    Van orde en tucht ben ik uiteindelijk ook uitgegroeid tot een H H H

    • Ha HHH
      als ik die drie h´s zo zie
      denk ik bijna aan iets heiligs:)

      twijfel is er altijd
      dat is de irritante aard van dit beestje

      hoe heftig jouw leven is, daar ga ik zo met bonzend hart
      naar op zoek!

  4. Pingback: Over wiebelkussens en ingebouwde stokken « Assyke's Blog

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s