Het geld

“Ik kan niet zwemmen.”
“Kan jou dat schelen. Jullie zitten in een boot.”
“Bootje…Op zee waait het ook wel eens…”
Maar het was aan dovenmansoren.
Khalid was al opgestaan, had een minachtend gebaar gemaakt met zijn rechterhand. Dit gesprek voerden ze al maanden. Hij was op gaan zien tegen de avondmaaltijd. Dat was het favoriete moment voor zijn jongere broer. In het begin was hij net zo vurig geweest. Toen geloofde hij er nog in. De moed had hem sindsdien meer en meer verlaten. Dat kwam voornamelijk door de onheilsverhalen die vrienden en vrienden van vrienden hem wisten te vertellen. De jongemannen die de overkant nooit hadden weten te halen. De moeders die nog steeds wachten op een telefoontje uit het beloofde land, verlangend naar de stem van hun geliefde zoon.
Khalid had begrijpend en wetend gefronst. Zeker…de risico’s waren groot. En die moest hij niet onderschatten. Het grootste risico betrof wat hem betreft niet de kans op verdrinking. Het percentage verstekelingen dat verdronk werd zwaar overdreven. Nee…waar je voor op moest letten, dat was je geld. Op de een of andere manier moest je het voor elkaar zien te krijgen pas te betalen na aankomst. Menigeen was het geld kwijt geraakt zonder ooit in het bootje te zijn gestapt.
Hij was het hartgrondig met hem eens geweest. Geld weggeven aan een onbekende met een slecht geschoren gezicht dat deed pijn. Dat was niet iets waar je je schouders over op haalde.
Nu een paar maanden later was het gepraat over het geld hem gaan irriteren.

Advertenties

6 thoughts on “Het geld

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s