Ik ga ook mijn schoen zetten

Ik draag kniehoge laarzen en daar kan heel wat in.

Gisteravond knutsel marsepein in de belachelijke schoentjes van de jongens gestopt. Het was geen gezicht. Het paste niet. Wat moest ik doen? Een cadeau of lekkernij er naast zetten is vast niet de bedoeling. Dan kun je beter een schoenendoos voor de open haard zetten. Als ik hoor wat Sint in de schoentjes van kindjes stopt, deze dagen, is zelfs een schoenendoos nog behelpen.

Ik heb de vierkante verpakking bovenop de schoentjes gezet. En dan maar hopen dat er geen muisje langs wandelt die er wel een kleurige klimrek en glijbaan in ziet. Het evenwicht bleef gedurende de nacht echter keurig bewaard. Mag ik daaruit concluderen dat we geen muisvolk hebben? Nu ik ziek ben en me niet druk maak om een bacilletje meer, vind ik het bijna jammer. Dit is de tijd van muisgetrippel. Zodat je je kinderen wijs kunt maken dat piet of in het meest gunstige geval Amerigo op het dak loopt.

Maar goed. Waar het mij eigenlijk om gaat bij dit blogje is het gegeven dat één moederdagje per jaar volstrekt niet voldoende is. Voortaan sta ik op de eerste rij als het cadeautjes betreft. Met Sint. En verder als alle andere leden van dit gezin jarig zijn. Wat zouden ze immers zonder mij zijn?

Bliksemse sterrenstof. Niet meer niet minder.

Advertenties

10 thoughts on “Ik ga ook mijn schoen zetten

  1. Als er geen wortel ligt voor mijn Amerigo krijg je niets in je kniehoge laarzen . Je zet ze toch niet alle twee!!?…omdat jij je zo belangrijk vindt!? Voor volwassenen hebben we in navolging van die rare regering van jullie de regels aangescherpt! Trouwens moederdag: je weet toch dat dat puur heel recente commercie is! Sint

  2. Assyke,
    hopelijk troost je dit: die cadeautjes komen later.
    Tegen de tijd dat je tegen een paar mensen aankijkt die een (half) hoofd groter zijn dan jijzelf, en denkt: “Waar zijn die mooie lieve kleine kindjes toch gebleven, die mijn leven zo compleet beheersten, in de war gooiden?”
    Het begint al als je kinderen 10 of 12 zijn, dat ze je niet meer verrassen met die (‘prachtige’) zelfgeplakte frutsels, maar met echte mooie gedichtjes, en een piepklein ècht cadeautje. En dat wordt alleen maar meer naarmate ze ouder worden, en dat duurt dan verder je hele leven! Echt waar. Heerlijk.

  3. tja, dat vertelt niemand er bij, maar moeder zijn is de slechts gewaardeerde baan aller tijden..
    als ik jou was, zou ik zelf een flink kado in de laars doen!
    beterschap met je griep!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s