Occupied Van Gogh

De aanleiding was Occupy Amsterdam.

Maar ja, je komt nooit in Amsterdam en als je er dan toch naar toe gaat, dan sla je het Vincent van Gogh Museum toch niet over? Aldus redeneerde en handelde calculerende ondergetekende, een echte burger van deze tijd.

Na het Gemeentemuseum in Arnhem keek ze haar ogen uit toen ze de driedubbele rijen zag staan in het zonnetje. Een waar babelonisch festijn en gezichten in alle kleuren van de regenboog. Zij en haar oudste kwamen helemaal in de stemming en de climax leek zelfs nog plaats te vinden voor dat we uberhaupt binnen waren.  Krijg nou wat, denk je even een schilderijtje in real life te gaan bekijken, word je nog gratis getrakteerd op een heus Schipholgevoel. De tas met eten en drinken werd doorzocht, sleutels en telefoon in het bakje gelegd en voor we de zalige oversteek mochten maken, werden onze lichamen ook nog eens dunnetjes doorgescand in het hemelpoortje.

Faf was onder de indruk. En laat ik over mezelf maar zwijgen. Wat haalden wij op onze hals? Mochten we wel lachen, praten, hoesten en giechelen, of tastte zelfs dat al het kwetsbare verflaagje van de kostbaarheden aan? Geintimideerd, maar vol verwachting betraden we dan eindelijk de eerste zaal.

Thuis op de website had ik begrepen dat er voor kinderen een persoonlijke begeleiding was door Frank Groothof. Terwijl we in de rij langzaam meeschuifelden vertelde ik dat aan Faf, die was helemaal verrukt. Of hij ook wilde deelnemen aan die kindertour? Wat een vraag! Naarmate zijn enthousiasme groeide en luidruchtiger werd, bad ik in het geniep dat Frank niet in de lappenmand lag, want dan had ik heel wat uit te leggen!

Uitleggen moest ik zowiezo, want waar Frank ook was, hij was in elk geval niet in het museum. Wel kon je tegen een kleine vergoeding zijn stem in een bandje meekrijgen. Dat was zo´n afknapper dat die stem wat hem betrof de pot op kon. Een grote aantal donkere sombere schilderijen later en een kind dat niet snapte wat we daar kwamen doen, keerden we op onze schreden terug en bestelden we alsnog de geliefde stem.

En vanaf dat moment was Faf niet meer uit het museum te slaan.

.


		
Advertenties

11 thoughts on “Occupied Van Gogh

    • we gaan er een gewoonte van maken
      al is het mij nu wel duidelijk geworden
      dat hij een museum een stuk leuker vindt
      als het voor kinderen toegankelijk is gemaakt
      in Arnhem met die opdrachten
      in het van Gogh met de koptelefoon met de vragen
      en commentaar van Frank

    • Het plan was eerst museum, want die had een sluitingstijd
      en daarna naar het beursplein
      we zijn er niet meer aan toe gekomen, het jochie was bekaf

  1. Die contrôle, ja, verschrikkelijk.Ga, nu het nog kan, ook eens met je kind naar het Tropenmuseum in Amsterdam.Vooral de bovenverdieping met al die stadsgeluiden,winkeltjes,geuren! Daar moest ik mijn kinderen altijd uit slààààn!!!!
    Bij wijze dan. Groet!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s