Als ribben konden spreken…

Geheel tegen de regels in heb ik vandaag mijn oudste thuis gehouden. We hebben een duidelijke afspraak gemaakt dat hij morgen naar school gaat zonder gedoe. Hoe pijnlijk zijn ribbetjes ook mogen zijn, een grote achterstand oplopen op school is ook niet wenselijk. Daarbij heeft hij thuis opvallend weinig pijn en stoeit hij erop los met zijn broertje.

Ik denk dan ook dat er meer speelt dan alleen het ribbetje. Hij wordt afgeleid door de kleuters in zijn klas en voelt zich alleen op de kleuterloze vrijdagen rustig genoeg om zijn werk te doen. Zou hij dan naar een hogere klas moeten, alleen maar vanwege de kleuters? En zitten daar dan geen haken en ogen aan, voor zover dat uberhaupt mogelijk is.

Verder klaagt hij veel over een meisje uit zijn groep die hem op de nek zit, hem altijd plaagt en hem niet met rust laat. Het is niet voor het eerst dat hij het over haar heeft gehad, voor de zomervakantie kwam ze al vaker ter sprake. Misschien is ze verliefd op jou en plaagt ze je daarom. Als je verliefd bent, ga je niet klikken, was zijn verweer.

Tsja…meneertje zonder handboek…ik weet het ook niet, maar we zullen maar eens een gesprekje moeten aanvragen met de juf. Ze ziet me aankomen…alweer.

We zullen zien hoe flexibel een montessori is.

Advertenties

12 thoughts on “Als ribben konden spreken…

  1. lastig hoor als je
    de pest hebt in je school, lie-
    ver zonder opgroeit

    een schoolloze jeugd
    zoals in het paradijs
    dat komt niet terug

    jammer, dat wordt weer
    een hele heisa om een
    zure appelbeet

    • het is verwarrend voor kinderen
      hij zag school als een plekje om vrienden te maken en
      lekker te spelen met af en toe een zeurderige juf die je een knip en plak werkje onder je neus duwt

      die zure appel, er is vast een manier om hem zoeter te maken
      op de pc is er een rekenprogramma waar ze door middel van spelletjes rekenvaardigheden trainen, gelukkig vroeg hij zelf om dat programma, zo kan hij ongemerkt zijn achterstand zelf wat bijwerken, zonder gehijg in zijn nek

  2. Assyke, hoe herkenbaar.Alsof ik een echo uit verleden tijd hoor.Mijn twee dochters hebben ook montessori-onderwijs gehad, ik was er blij mee maar hield wel mijn eigen vinger aan de pols en of de juffrouw mij, alweer, zag aankomen? Daar zorgde ik wel voor. In deze je hart volgen, het gaat om jouw kind. Groet!!

    • het wordt dit jaar voor mij wel een soort test
      hoe gaan ze met zijn behoeften om? kan hij het zich veroorloven
      zichzelf te zijn of moet hij zich volledig aan passen en stikt hij daarin

      het lijkt me voor een school ook lastig om zoveel mogelijk tegemoet te komen aan al die individuele kinderen
      en dan al die assertieve ouders
      ik weet dat de juffen het goed bedoelen, het laatste wat ik wil is druk uitoefenen

      ik hoop dat ik het goed aanpak

  3. Nee spreken kunnen ze niet en ook niet kijken hoewel het bestaan van rib-eyes dat wel zou doen vermoeden.
    Maar alle gekheid op een stokje. Verliefdheid zou ook niet mijn eerste overweging zijn om een gekneusde rib te verklaren.

    • gepest worden is wel een reden niet meer naar school te willen
      en een pijntje hier of daar kan dan zolang mogelijk als excuus gebruikt worden
      hij heeft nu drie dagen nergens over geklaagd, ben benieuwd morgen:)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s