Mijmercolumn

Het waait. Licht geklepper van het raam vergezelt de ademhaling van jonge wezens diep in slaap. Een kort gesnurk gaat de concurrentie aan met het raam. Het raam wint. En daar ben ik blij om. Nu de R weer in de maand is zullen de verstopte neuzen zich snel genoeg melden.
Zelf lig ik ook op bed, mijn beide polsen over het toetsenbord, mijn hoofd in de nek en het rechterbeen in de knieholte van de linker. Het is grote mensen tijd, maar ik ben te moe om naar beneden te gaan en me beschaafd  te installeren op de bank.
Voor ik naar boven ging, wel even thee gezet en lief voorzien van een mok met drie bakstenen suiker. We zouden moeten minderen. Al kan hij het goed hebben, werkend in de bouw, onder alle weersomstandigheden. Gezien de nieuwe collectie kringloop jurken, rokken en broeken die sinds de zomer in mijn klerenkast hangt, verbruik ik kilo´s minder aan calorieen op een dag.
De tijden dat ik grote afstanden maakte op de fiets ligt nu al zeker twee jaar achter mij. Alle activiteiten vinden plaats binnen een radius van een kleine twee kilometer. De meeste met de buggy en of met de fiets.
De hometrainer, aangeschaft voor het belachelijke bedrag van twintig eurootjes, is al weer de deur uit. Hij werd fanatiek gebruikt, eerlijk is eerlijk. De pedalen zaten helaas te dicht bij het frame, waardoor mijn knieen in een voortdurende vreemde hoek geraakten. Weg met dat ding. Mijn knieen zijn mij lief en de jongste ben ik immers ook niet meer.
Er komt een nieuwe, vast. Het geld ligt niet op straat. We wachten af…een brave huisvrouw denkt niet alleen aan zich zelf. Het regent nu. De kinderen zullen nat worden. Regenkleding hebben ze niet. Hebben we ooit iets wel? Er komt een moment dat mijn  kinderen mij dat zullen vragen.

Volgende week heeft de Lidl regenkleding voor jong en oud. Niet vergeten de sprint te maken richting het centrum. Het staat nu hier, op het blog. Als ik opnieuw achter het net vis, dan weet ik voor eens en vooral dat het moedwilligheid is.
Goede vrouwen vergeten niets.

Advertenties

25 thoughts on “Mijmercolumn

  1. Ik vind dit een prachtige column. Je bent een goede vrouw en moeder! En als je de Lidl per ongeluk zou vergeten volgende week, of als je toch nèt te laat bent voor die paar stukjes regenkleding die Lidl in de aanbieding heeft, denk ik dat dat niet met opzet gebeurt. Je zit gewoon in het spitsuur van je leven. Dat komt allemaal weer goed mettertijd.

    • ik vind het ook niks
      heb al die duizenden kilometers zonder regenjas en broek
      gefietst in stromende regens, werd wel voor gek verklaard
      en fijn was het niet, plakkende spijkerbroeken die maar heel langzaam opdroogden
      maar die jochies van mij worden al verkouden van het weerbericht
      dus in plastic zal ik ze steken of ze nou willen of niet

      nou ja, eerst maar kopen

    • ik zou het niet weten
      mijn moeder verzorgde ons tot in de puntjes
      ik geloof niet dat wij ooit ook maar een haartje nat hadden

      wat dat betreft gaat het hier meer zoals het komt
      en meestal komt het niet

    • hahaha annette, maar niet heus:)
      wat is dat voor een kakke link, regenkleding voor 99 euro!
      of dacht je dat het eurocenten waren?

      o, koolhydraten zitten bij mij dan ook in een glas kraanwater,
      dat moet haast wel:)

  2. Assyke, mijn huisarts zei destijds, toen ik mijn beklag deed, dat jonge kinderen weerstand opbouwen voor later, met elke verkoudheid in hun kindertijd.Ze zijn nu inderdaad zelden ziek.Maar ook ik kon er toen, niet goed tegen.Sterkte er mee. Groet!!

    • athy, het is een complot
      de huisarts zegt dat ook tegen mij
      maar hoe zit het met mijn weerstand,
      na de zoveelste nacht een ziek kind bij ons in bed?

  3. assyke Bij ons wordt wel eens meewarig gekeken naar de ouders die wel werken maar niet verdienen. Toch weten ze ook dat ze weinig te klagen hebben. Behalve te veel huiswerk en te weinig Donald Ducks. Je moet er maar niet mee zitten en laarzen hebben we eigenlijk nooit gekocht, altijd gekregen. Die jasjes gaan steeds langer mee.

  4. hier wordt ook weer lekker gesnotterd en geniesd
    de papieren zakdoekjes met lotion tegen schrale neusjes vliegen erdoor
    die snelgroeivoeten verbruiken minstens 2 paar laarzen per jaar
    nog even en ze willen elkaars oude laarzen niet meer aan
    In de schuur staat en grote bananendoos vol met laarsjes in allerlei kleuren en maten, voor de kleinste uk van het stel, totdat ook hij persé fonkelnieuwe spiderman laarzen wil die na de eerste keer rennen in de regen al scheuren

    vroeger snoten wij gewoon in gerecycled, ongebleekt schuurpapier en werden onze schrale snuitjes ingesmeerd met een staaf cacaoboter van 50 cent waar je 10 jaar me deed.
    ik kreeg laarzen die 3 maten te groot waren, met een prop kranten erin zodat ze aan mijn voeten bleven zitten. bovendien waren die laarzen van mijn grote nicht geweest
    ik ben er en ontzettende zuunigerd door geworden. ik slijt praktisch niks, want ik moest altijd lang doen met de dingen die ik had. mijn mooto is nog steeds: repareren vóór nieuw kopen. opzich geen slechte zaak, vind ik.

    • van dat repareren is me het een en ander duidelijk geworden:)))))))

      maar je hebt gelijk, ik zet die verwende snotapen meteen op water
      en brood!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s