De wisseltruc

Jaren stond je op de lijst. Kleuren, gewicht en afmetingen.
Door je vrouw werd je gemist, door je kinderen vervloekt en verzucht.
De oudste nam de verzuchting voor haar rekening. Ze hoopte diep in haar hart en zelfs hardop dat je niet meer thuis zou komen. Verder durfde ze niet te gaan. Wat haar betreft mocht je een goed leven leiden met een nieuwe vrouw, een ander gezin. Zolang dat maar heel ver uit haar buurt was.
Ze wist dat haar wensen wreed waren. Het zien van de vertwijfeling van je vrouw, de kilo´s die ze verloor, de wijze waarop haar moeder een poppetje werd in te ruime kleren was genoeg. Maar ze kon er niets aan doen. Te lang had ze je verdwijning gescandeerd, zo ver als haar herinnering terug ging. Nachten had ze zich zelf in slaap gehuild, god gevraagd haar vader tot zich te nemen. God had haar verzoeken nooit gehonoreerd, tot dan die dag dat je niet meer thuis kwam.
Maar je vrouw was niet enkel echtgenote en geliefde. Haar kinderen kwamen helder in beeld. Weg was de grote donkere schaduw, die de contacten tussen moeder en kinderen een leven lang had verduisterd. Ineens zag ze wie ze waren. Zag ze hun pijn. Wist ze niet hoe te reageren op de voorzichtige blijdschap van haar dochter, de verwarring van haar zoon. De zoon die van de een op de andere dag begon te dromen. Hartverscheurende dromen. Ze werd er wakker van. Ergens in een nabije stad lag hij badend in het zweet met zijn handen in denkbeeldig bloed. Het was niet zo dat ze  het vroeger niet geweten had. Maar dit was anders. Dit weten was er een van scherpe duivelsnagels in haar vlees. De moeder in haar vergat haar geliefde en greep zich vertwijfeld vast aan de zoon die verdronk in bloed. In haar armen nam ze hem mee naar huis en voedde hem. Als hij maar goed at, zouden de dromen wel ophouden.
De lievelingshapjes uit zijn kindtijd werkten als een katalysator. Associaties die nauwelijks bij te houden waren wisselden elkaar af in een moordend tempo. Moeders eten was vergif en was dat
altijd al geweest. De dag dat ze hem een bord champignonnesoep voorzette zag hij haar gezicht er in weerspiegeld. Hij schrok en keek op. Ze zat tegenover hem en grijnsde onzeker. Hij keek opnieuw in zijn bord en zag haar weer. Dit kon niet. Het was een duivels spel en hij was de inzet.
Die nacht droomde hij van zijn moeder.

Advertenties

20 thoughts on “De wisseltruc

  1. Knap geschreven verhaal Assyke. Onmacht roept het bij me op, dat je hoe goed je ook je best doet, het er allemaal niet toe doet. Grilligheid van het leven….

  2. Mooi verenigd al die beelden die door je hoofd kunnen rennen of stilstaan…
    Maarre bleef even steken in de soep….
    Champignonsoep is toch dof (bij mij tenminste) maar misschien helder door een kinderblik gezien….

    • heldere champignonsoep is helder:)

      maar dat doet er niet toe, als je een flashback hebt,
      het beeld zit intern, in de hersenmassa en niet drijvend op de gebonden/heldere soep
      het was een associatie die de jongen kreeg bij het zien van zijn bord met soep

    • ik ben nog een beetje in de vlaamse lambertsfeer
      dus professioneke voldoet voor mij:)
      dank je, leuk om dat uit jouw mond te horen

  3. Mooi geschreven zeg! Zwaar thema, maar het leest toch op een “fijne” manier door. Knap! Ik ga zo stiekem nog even verder rondkijken hier, maar wou je eerst nog even bedanken voor je reactie op mijn blog. Blijkbaar stond anoniem reageren inderdaad uit, en volgens mij nu weer aan. Ben dat hele Drupal-gebeuren nog aan het verkennen en weet veel dingetjes nog niet, dus bij dezen hartstikke bedankt! :))

    • Welkom Jitske!
      Kijk gerust rond,
      dat Drupal-gebeuren is voor mij ook nieuw, zag het bij jou voor het eerst
      zag ook meteen na het lezen van je blog overal schorpioenetjes in huis:)

      Tot 14 september loopt Sjans, een schrijfopdracht, misschien heb je zin om mee te doen?

      • Gezellig toch 😉 Ik vind het in ieder geval heel mooie beestjes (zij vinden mij helaas minder gezellig, zo snel als dit exemplaar zich uit de voeten maakte toen ik er een foto van wou maken….). Ik zal eens naar die wedstrijd kijken… het is dus “gewoon” de bedoeling dat je iets schrijft met als onderwerp/inspiratie “sjans”? Of zie ik dit verkeerd?

  4. heb alweer op de like knop gedrukt
    het begint een beetje op de verboden vrucht te lijken
    volgens sommigen een reden om verliefd op je te worden:)
    zelf schaam ik me dood

    • verhalen eindigen niet…het leven gaat door en door en door
      en trekt zich niets aan van pieken en dalen
      al is het via het nageslacht

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s