Wie schrijft, die blijft?

Ooit schreef ik mee met de vrijdagavondsessies van Amnesty in de plaatselijke bibliotheek. Een kennis kwam boeken lenen en zag me daar zitten, ze fluisterde in mijn oor: wie schrijft, die blijft, dacht je zeker?

In ons huis werd er niet met uitdrukkingen gestrooid, want die kenden mijn ouders zelf nauwelijks, dus ik wist niet wat ze bedoelde. Toch is dat gefluisterde zinnetje in het voorbijgaan me altijd bij gebleven. Waarom weet ik niet. Nu hield ik altijd al van schrijven, al had dat als puber vooral de vorm van spannende correspondenties overal op de wereld. Dagboeken bijhouden, daar hield ik niet zo van. Dan had je een dagboek en dan had je de zorg dat die niet door anderen gelezen zou worden.

Nu had ik al genoeg zorgen aan mijn kop op die leeftijd, dus die dagboek bleef gesloten. Mijn schrijfijver kon ik daarom alleen maar kwijt tijdens de sporadische opstelopdrachten op school. Dat was elke keer weer feest. Het schrijven, het bijschaven en het vervolgens heel netjes overschrijven van het slordige klad. Het terugkrijgen van het opstel was ook al een feest, want ik kreeg hem meestal terug van een glunderende meester of juf.

Nou ja, en toen brak het blogtijdperk aan. Wie had dat nou gedacht. Nu was het elke dag feest. Maar dat wie schrijft, blijft…dat is dus niet waar.

Deze week heb ik tot mijn verbazing ontdekt dat twee blogs tegelijkertijd in as zijn opgegaan. Mijn tweede blog op weblog.nl en mijn derde blog op vk. Zij zijn niet meer en zullen nooit meer zijn.

Ik schrijf nu op mijn vierde blog, WordPress…maar weet nu al dat schrijven niet blijft…in dit vluchtige digitijdperk.

17 thoughts on “Wie schrijft, die blijft?

  1. Volgens mij zijn ze niet in as opgegaan, maar zijn ze tijdelijk niet bereikbaar vanwege de migratie. Zo is het tenminste bij de ander web-loggers.

    Groeten,

    Bob

    • is dat zo?
      ik had besloten er geen energie in te steken
      toen vkblog werd opgegeven, kon je je archief redden door
      het te importeren naar wordpress
      dat heb ik toen gedaan, heeft me het een en ander aan zweet en tranen
      gekost, gelukkig geen bloed, een kleine meevaller:)
      maar het vkblog is daarmee wel weg, al zijn je berichten in een andere vorm gebleven
      en dat voelt toch gek, want elke blog kent zijn eigen sfeer en zijn eigen emoties

      nu kwam ik al bijna nooit meer op peuter in de spiegel
      maar ik wist dat het er was en dat is een verschil
      en nu blijkt dat blogs gewoon kunnen worden opgeheven, kunnen worden migreerd
      en dat allemaal zonder dat je daar iets over te zeggen hebt
      het flowerpowertijdperk van het Vrije Bloggen lijkt daarmee aan zijn einde te zijn gekomen

      wie nog enige zekerheid wil hebben moet een eigen domein aanvragen en een eigen site opzetten
      daar moet je maar zin in hebben

      en echt belangrijk is het niet
      schrijven kan je tenslotte ook op een stukje toiletpapier

    • las net op OBA dat 90 procent morgen terug is
      hoe of wat precies weet ik ook niet
      het gaat blijkbaar allemaal automatisch, dus die van mij
      zal ook wel weer ergens opduiken
      toch vind ik het gek, alsof je huisje wordt opgepakt door een bulldozer
      en een week later ergens anders wordt neergezet

      je hoopt natuurlijk dat de bulldozer
      voorzichtig is omgegesprongen met je spulletjes

  2. Wie schrijft die blijft is een sterke uitdrukking, omdat het zo waar is….

    Met de pen je existentie bewijzen..

  3. Maar jij blijft wel.Is het niet met een blog dan vind je wel een andere vorm.Al geef ik toe dat het verdwijnen van een blog heel beroerd is.Al je woorden weg.Je vindt nieuwe, dat blijkt.Groet!!

  4. Ja, zo gaat dat, maar dat is niet erg. Kwaliteit, zoals jouw blogs, komt toch wel bovendrijven. Niet teveel ‘bewaren’, niet te kritisch zijn op eigen werk.

  5. Voor de blogteksten vind ik internet een moderne vorm van een bibliotheek. Voor de profielen op sociale fora vind ik het luguber om te ontdekken dat overledenen ogenschijnlijk voort bestaan op deze fora.
    Geschreven verhalen over verloren titels of complete bibliotheken uit de papieren oudheid blijven legendarisch. Of in de toekomst verdwenen blogsites ook zo bezien worden weet ik niet.
    Ik ben nu het verzameld werk van Louis Paul Boon aan het kopen. Terwijl iedereen in mijn omgeving over e-readers praat.
    Vragen waar ik geen antwoord op weet.
    Vriendelijke groet

  6. als je per ongeluk op een like knop drukt, kan je dat niet meer ongedaan maken
    je kan wel onfollow maar niet unlike
    das ook wat
    tip voor WordPress: geef de mogelijkheid een verdwaalde vinger te corrigeren

  7. Ik begrijp wat je bedoelt, WordPress is ook mijn 3e blog. De blogs van mijn eerste blog ben ik kwijt maar die van VK blog heb ik verhuisd naar wordpress. Hopenlijk blijft het voorlopig even rustig wat blogverhuizingen betreft.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s