De duizendpoot die alles vergeet

Een moeder van niks.

Toen Faf ging kamperen met een vriendje, deed hij dat op slippers. De schoenen in de plastic tas was ik vergeten mee te geven. In de hectiek van dááág, kusjes, bezorgde waarschuwingen en een kampeermama die in de gang stond te wachten…was het over het hoofd zien van de tas met schoenen nog wel de minste misdaad die ik had kunnen begaan.

Toen Saar afgelopen dinsdag naar het academisch ziekenhuis ging voor haar afspraak had ik een tig aantal fruithapjes bij mij, een dikke stapel luiers, lotiondoekjes, slabbetjes, meerdere verschoningen. De lepel waar ze die vele glazen potjes fruithap mee moest zien weg te krijgen, die lag thuis geduldig te wachten in de bestekla tot we weer terug waren.

Had Faf gister geen afspraakje met een schoolvriendje en bleef de moeder die  hem naar huis bracht niet nog even uitgebreid kletsen, hadden we over een kleine twee weken waarschijnlijk de leerplichtambtenaar op de koffie gehad. Ik wist niet beter dan dat de school ergens begin september weer zou beginnen.

En zo kan ik nog wel een tijdje door gaan. Het is dat mijn oudste een wijs kind is, want anders had het er slecht voor me uit gezien.

21 thoughts on “De duizendpoot die alles vergeet

  1. Ook geen laarsjes? Met dit hondenweer?
    Ja, dan begin ik ook wel een beetje aan je te twijfelen Assyke 😉
    Zo’n lepeltje valt in een ziekenhuis nog makkelijk te scoren lijkt me,
    maar slippers….!!!

    • het was toen droog en Faf loopt de hele zomer op slippers
      ander schoeisel krijg ik pas om zijn voetjes als
      ik alles uit de kast trek aan argumenten

      geef hem eens ongelijk, het is maar 1x per jaar zomer:)

      de zak met schoenen zijn we de volgende ochtend gaan brengen

  2. Ach, jij realiseert je dat je iets vergeten bent en dat dat niet leuk is voor je kind. Dus interesseert het je, vind je het van belang het zo goed mogelijk te doen. . Het wordt pas echt erg als het je niet interesseert. Als je dingen vergeet uit desinteresse en er vervolgens ook nog je schouders over ophaalt.

  3. Tja het pad van moeder zijn gaat niet altijd over rozen, en iedereen kan wel eens iets vergeten toch… 😉 Je blijft een mens, met al haar goede en minder goede eigenschappen…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s