Als ik trouw dan… – de pacifist

Het glas rinkelde hard.
Verschrikt keek Vader naar zijn vuist. Hij had geweld gebruikt in zijn eigen gezin.
Hij opende zijn hand en streek met de muis over zijn gezicht. God, vergeef me, mompelde hij. Ik wist niet wat ik deed.
Ingehouden gepruttel deed hem de eettafel rondkijken. Johan, Annie en Greetje keken hem beschaamd aan. De blosjes op hun gezichten konden de pretlichtjes in hun ogen niet verhullen.
Hij zocht steun bij zijn vrouw. Maar zij was er nog veel erger aan toe.
Ohhh…Jan, het spijt ons vreselijk…maar het was zo geestig, proestte zijn vrouw.
Alsof de kinderen daar op hadden gewacht ontplofte de een na de ander en het gelach was niet meer om aan te horen.
Hij schraapte zijn stoel naar achter en stond abrupt op. Hoog boven hen uit torend, wreef hij over zijn ogen en verliet de eetkamer.
Verbluft bleef zijn gezin achter.
Zo erg was dat toch niet, vroeg Annie?
Ik was niet eens bang, pochtte Johan.
Laat hem maar, probeerde hun moeder met haar normale stem. De lachkriebel zat haar nog dwars. Ze vond het echter niet gepast er aan toe te geven, nu haar man van slag was.
Wel erg hypocriet, want als ze eerlijk was tegenover zich zelf, zou ze nog lang niet uitgelachen zijn. Mededogen en eerlijkheid streden om de eerste rang. Dat was geen fijn gevoel. Ze voelde hoe haar borstkas kromp en haar ademhaling verstoord raakte.
Het was lastig altijd het goede te moeten doen. Als je niet wist wat het goede was.
Ze keek naar Greetje, die er wat bleekjes bij zat.
Wat is er meid, vroeg ze.
We waren gemeen, zei haar kleine meid.
Nee hoor, dat viel best mee, je vader is…, maar greetje onderbrak haar.
Als ik ooit trouw, mama, dan lijk ik niet op jou! Dat beloof ik…aan mijzelf.
De rest van de avond kauwde het gezin op de laatste woorden van zesjarig Greetje.

.

.

in het kader van schrijfveren: als ik trouw, dan...
Advertenties

16 thoughts on “Als ik trouw dan… – de pacifist

    • plopje
      dat zou je denken,
      mijn oudste is zes jaar
      en ja, soms schrik je van de dingen die hij zegt
      soms? nee, heel vaak
      eng bijna

      het zinnetje van Greetje is nog vrij onschuldig
      gezien de uitspraken die ik hier in huis wel eens hoor
      er zijn kinderen die meer en dieper nadenken dan goed voor ze is

      • Assyke, dan heb ik het zicht op de jeugd verloren. Die opmerking van Greetje lijkt mij niet heel onschuldig en vereist (als ze begrijpt wat ze zegt) een (voor een 6-jarige) zeer grote kennis en van allerlei volwassenen-zaakjes.
        Niet van belang, het is een mooi stukje.

  1. ja, dergelijke vaders dragen de zware last
    van een onwankelbaar zelfbeeld dat zij nooit fouten maken
    dat weten hun moeder-de-vrouwen en als aanhangsters van hele mensbeelden
    durven zij zich er geen spot mee te drijven, het zou de hoeksteen weleeens aan het schuiven brengen,

    een rake anekdote, assyke

  2. Goed geschreven. (Herken ik er iets Belgisch in? Vlaams misschien?)

    Ik ben het met Greetje eens (als ik het tenminste goed begrepen heb), ik zou zo’n moeder ook niet willen zijn.
    Die moeder zorgt er voor dat die man dingen doet die hij helemaal niet wil doen.
    Zuigen, en dan de vermeende onschuld uithangen.
    En ’n meisje van zes is wel degelijk in staat dit te begrijpen, we zijn ons er nauwelijks van bewust wat kinderen oppakken. Meer dan ons lief is.

    • Ik denk dat Aline gelijk heeft: zo’n kind hoort ergens iets en herhaalt dat. Maar begrijpt daarmee nog niet wat ze zegt.
      Als gezegd: het maakt niet uit.

  3. Wauw, die heb je mooi ingevuld… enne je weet nimmer waar kinderen iets oppikken, ze horen van alles… televisie, buren, school, sporten, overal horen ze gesprekken… sommige woorden zullen gerust blijven hangen… vind het een hele mooi, ik kon niet zoveel bedenken gister… zat eigenlijk mijn verhaal te schrijven voor de VvV toen ik een reactie van jou las dat ik de woorden er niet eens had staan… en nadat verhaal ben ik uren bezig geweest met het zoeken naar een juiste foto, voor een fotoopdracht… de woorden als ik trouw dan… bleven bij mij hangen… maar jij hebt er werkelijk iets moois mee gedaan…

  4. Dacht een reactie te hebben gegeven, maar die is nu foetsie! Over mijn zoon en mijn kleinzoon… Moet ik daar conclusies uit trekken?

  5. Ben het met Zilvertje eens: je ziet het hele tafereel voor je en je wordt erin meegezogen. Het verhaal is kort, maar je vertelt zo veel! Goed, hoor…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s