Rood was de kleur van liefde, ooit – deel 1

Het papier scheurde makkelijk.

Haar eigen hoofd vol geluid hoorde ze zelfs geen gekraak, toen één twee werd. Het geplastificeerde gedeelte van het europese reisdocument was veel meer een uitdaging. Ze liet het maar zo. Het ging tenslotte om het gebaar.
Toch wel geschrokken van wat ze had gedaan bleef ze met de gescheurde documenten in haar handen staan.  Kon ze deze waardeloze papieren hier achterlaten op het nachtkastje?
Was dat niet wat al te provocerend? Ze moest ze verstoppen.

De moed, een paar ogenblikken terug nog haar arrogante metgezel gaf nu niet thuis.
Voor het eerst betreurde ze hun opgeruimde huis. Er was geen hoekje te vinden die zich lag te verkneukelen over zijn onzichtbaarheid. Geen dikke lagen stof of rommeldingetjes…hun nest was transparant. Het kwaad hoorde hier niet thuis.
Toch vond ze een plekje. Ze vouwde het stugge document in tweeen en schoof het tussen kledingkast en muur. Met haar wijsvinger prikte en duwde ze zover ze kon. Terwijl ze haar hoofd zo dicht mogelijk bij de grond bracht kon ze de rode kleur nog net zien. Wat haar vinger niet vermocht zou een kleinigheid betekenen voor een liniaal.

Ze stond op en liep na een korte inspectie van de slaapkamer naar beneden.
Hij was er niet.  Waar hij ook was, het kon niet ver zijn.

Advertenties

3 thoughts on “Rood was de kleur van liefde, ooit – deel 1

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s