Collega´s

Toen de boom omviel en het huis raakte was er niemand thuis.
Dat kon ook niet. Want het huis stond al jaren leeg.
De brandweermannen die de voordeur forceerden en voorzichtig naar binnen stapten, zagen dat anders.
In de grote ontvangsthal was het  al goed te zien, hier werd driftig en energiek geleefd.
Ze liepen van ruimte naar ruimte en werden steevast beloond voor hun moed.
– Het is een spookhuis, griezelde Mark, één van de jongste brandweermannen.

Dat had hij beter voor zich kunnen houden. Martin en Maas trokken zich terug en verstopten zich in wat duidelijk een kelderkast was. Zij waren niet bang uitgevallen en verdroegen stoicijns het kleverige spinrag dat  als een vieze zijden zakdoek neerdaalde en hun haar en voorhoofd aan het oog onttrok.
Vanuit hun benauwde donkere schuilhoek hoorden ze Mark roepen. Dat zal hem leren, mompelden ze tegelijkertijd. Geen van beiden waren ze de streek die Mark hen had geleverd vergeten. Collega´s hielden hun bek, als de baas het fijne wilde weten van het een en ander. Mark had dat niet begrepen en had hun daarmee flink in de problemen gebracht.
Ze hadden laatst een geintje uitgehaald met de ex van Martin. Maas, die de klaagzangen van Martin meer dan zat was, had voorgesteld, dat mens een lesje te leren.
Ze hadden haar in het water van de gracht gegooid, in de volle wetenschap dat ze niet kon zwemmen. Wat hadden ze gelachen toen de Thaise kopje onder was gegaan. Voor ze Mark tegen konden houden was hij haar achterna gesprongen en had haar gered. Het kleine vrouwtje dat niets leek te wegen, trok Mark met zich mee de diepte in, dit tot hilariteit van hen beiden. Nog dagen hadden ze de slappe lach als ze deze practical joke weer oprakelden.
Mark had niets gezegd toen hij zichzelf en de Thaise aan wal had weten te krijgen. En eerlijk gezegd hadden ze het ook niet achter hem gezocht. Dat deed je niet, je collega´s verlinken, wat ze ook hadden uitgespookt. Zo hield je het gezellig met elkaar op de werkvloer. Toch?
Twee dagen later werden ze door hun commandant op het matje geroepen. Vooral Maas deed het bijna letterlijk in zijn broek. Hij was net groter gaan wonen en had zijn baan hard nodig. Hun commandant stond nou niet bepaald bekend om zijn gevoel voor humor.
Des te verbaasder waren ze toen ze zagen dat ook de plaatselijke politiechef op de koffie was gevraagd.

Advertenties

6 thoughts on “Collega´s

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s