startsein, de eerste schoten

Appelvrouw

Het was alsof er een startsein werd gegeven toen de drie mannen na de koffie achter elkaar aan naar de keukendeur liepen. Maar je hoorde en zag niets wat op een teken had geleken.
De een pakte een paal, de ander een breekijzer. Zwijgend braken ze de deur open en stutten die met de paal.
Het was spannend.
Niemand zei iets.
Het was het startsein om de deur te openen,
en voorgoed te sluiten.

Ik plaatste een harnas om mijn ziel en streelde zijn gezicht.
“Het huis stort niet in,” zei ik tegen hem. Hij zou verrast gekeken hebben als hij nog kon zien.
“Je vrienden zullen voor je zorgen.”
IJskoud was hij en zijn huid gaf niet meer mee.
Hij lag er nog zoals die eerste avond, toen we hem in de kist gelegd hadden, dezelfde vrienden van hem, en ik. Met een bijna glimlach, opgelucht. Zoals alle doden er tevreden bij lijken te liggen.
Was hij er nog?
Was jij er nog toen je vrienden je in de kist je opengebroken deur uitdroegen?
Heb je gemerkt met hoeveel toewijding ze met je omgingen?

Die dag bestond uit verschillende startseinen,
ik weet niet of ik een ervan ooit zal vergeten.

*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_

Aline

Als alle papieren op tijd terug komen, dan hebben ze het eindelijk voor elkaar. Dan zijn ze de nieuwe eigenaren van hun eigen hotel. Een droom die ze al heel lang samen hadden gehad. De laatste tien jaar hadden ze het over niets anders. Niet dat ze maar één keer gedacht hadden dat het ze zou lukken. Nog vijf uur en dan zouden ze het zeker weten. Maarten, Niels en Patrick konden het haast niet geloven. De drie vrienden zouden het eindelijk gaan maken. Daar waren ze het gezamelijk over eens. De komende paar uur zouden zwaar zijn, maar de makelaar had goede hoop, dat zij het beste bod gedaan hadden.

Het enige wat ze in de tussentijd konden doen was hun droom vergroten. Ze hadden immers alle drie zo hun eigen ideeën hoe ze het hotel konden gaan runnen. Ze raakten niet uitgepraat over wat ze met het hotel zouden gaan doen. Al snel was duidelijk dat er eerst verbouwd zou moeten worden, de staat van het huidige hotel was niet modern genoeg. Er zouden wat kamers vergroot moeten worden, de gevel had een flinke opknapbeurt nodig. Dus werd de vader van Niels gebeld aan gezien deze architect was, en wellicht gelijk wat tekeningen voor ze kon maken. Terwijl ze bezig waren met het maken van allerlei plannen, merkte Maarten op dat ze iets belangrijks vergaten. Namelijk een naam verzinnen, de naam van het oude hotel, was niet pakkend genoeg. Al snel waren ze aan het nadenken, terwijl de vader van Niels enkele tekeningen liet zien, waarop hij als werktitel “De Drie” had staan. Ze keken elkaar aan, het lag gewoon de hele tijd al voor hun. Een simpele naam, en hier konden ze wat mee. Eindelijk waren de uren voorbij, en voor ze het wisten ging de telefoon, de makelaar. En deze had goed nieuws voor ze. Ze hadden inderdaad het beste bod, en waren nu de eigenaar van het hotel geworden. Vergeet de droom maar, nu gaat het allemaal echt gebeuren. De sleutel zouden ze gelijk volgende week al kunnen krijgen. De champagne glazen werden er gelijk bijgepakt, hier moest op gedronken worden. Twee maanden later gaven de jongens het startsein om te verbouwing de beginnen. Ze hadden van de gemeente het groene licht gekregen, alle tekeningen waren goed gekeurd.

*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*

Voelsprieten

Verdwenen dromen. Nog wel aanwezig maar ver buiten mijn bereik. Dit is waar ik het mee moet doen. En dat is veel, dat is rijk. Oh wat ben ik blij.

Waarom dan die onrust. Dat onbestemd verlangen. Ik had alles en het glipte door mijn vingers. Het werd me afgetroggeld en ik wist van niets. Snoof bloemenlucht op en aaide kattenstaarten.

Die ene idioot is weg. En met de ander ga ik verder. Zonder strippenkaart. Ik stap in de hemeltrein en tsjoek naar Gmnsazxcykska. Waar mijn moeder wacht om in haar terug te springen.

*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*

Artafterallart

Startsein blijkt al voor de Germanen te zijn gegeven aan ons land

Onder het Dwingelderveld is een nog onontdekt startsein gevonden van pre-germaanse oorsprong. Dit is vastgesteld door studio Artaaa. Een bedrijf dat zelf geheel onbekend is met archeologisch grondonderzoek, maar zich bekwaamt in het restaureren van verhalen uit een ver verleden. De vondst is gedaan toen een auteur, in tijdelijke dienst van dit bedrijf in oprichting, op een weg fietsend door het bos stuitte op een hoge aarden wal. Hij stapte af en kluunde over deze vreemde dijk tot plots zijn linkervoet door de bovengrondlaag zakte, waardoor een gat van 50 centimeter diep ontstond. Bij het omhooghalen van zijn voet trok hij een wortel mee, die hij beproefde op de lengte en de sterkte van dit natuurlijk stukje gedenkteken van een door Grontmij gerooide eikenboom.

De wortel had een lengte van 55 meter toen deze afbrak. Met een flinterdunne rolperiscoop en een fel licht uit een oud verhaal dat hij opgroef in de Bijbel kon hij een beeld tevoorschijn toveren waarop hij het startsein herkende van de stammen-zonder-naam, die ooit deze grond verlaten hebben voordat de Germaanse barbaren het verwoestten, voor hun diaspora over het Noordelijk halfrond. Hij denkt zelf dat het een reisaltaar is, dat deze nomaden achterop hun rug droegen. Een dergelijk altaar is nog nooit opgegraven, maar uit zijn waarneming kan men opmaken dat het in de stijl van de eerste tabernakel is gebouwd, waar ooit de tekeningen van zijn gevonden in het archief van een kunstsmokkelaar.

Het bestaat uit 3 ongelijke delen, waarvan het middelste een tafel lijkt en de buitenste krukken voor de priesters dienen die als navigatoren destijds verkeersoffers opaten voor de God-van-het-Vervoer. Die god is af-gebeeld met een tafelbel in de vorm van een kalfstierkop. Dezelfde waarmee men oorlog voerde, door elkaar er om de beurt de hersens mee in te slaan om een botsing te vergelden. De auteur is er zeker van dat het geheel nog wordt gebruikt, want hij ontwaart in de arcering van de grondlagen duidelijk gezichten van geesten die hij identificeert als De Honger, De Geeuw, De Dood, De Kijker en De Onnozelheid.

Deze geesten vormen volgens de auteur het allervroegste bewustzijn van de mens dat de aarde niet alleen eten kan voortbrengen, maar ook zelf graag haar maag vult, daarna zich rekt voor een winterslaap, die voor de vijand op de dood lijkt en de kijker (het nageslacht vertegenwoordigend) voorziet van de onnozelheid van de pasgeborene. Grontmij, de dienst landelijk gebied voor ontwikkeling en beheer, heeft de man gearresteerd om te voorkomen dat hun net gemaakte kaart hiermee naar de prullenbak verhuist; op last van de regering, die er een bedreiging in ziet voor de joods-christelijke signatuur van heel Nederland, dat men ons aan het teruggeven is.

*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*

fulpsvalstar

Het startsein is daar na twee te grote stappen is daar het einde

*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*

!100 Woorden :

Wachten op een teken, een sein, iets om los te kunnen gaan, om uit het leven te halen wat erin zit en misschien nog wel wat meer. Hij dacht erover na en hoe langer hij dacht, hoe vreemder hij het vond. Waarom zou hij wachten op iets dat iemand anders doet om te doen wat hij zou willen doen? Waarom zou hij niet gewoon beginnen met de rest van zijn leven? Hij schopte een kiezel voor zich uit over het olifantenpaadje. De bocht afsnijden door het gras, zoals zoveel anderen al voor hem hadden gedaan. De gebaande weg verlaten voor een pad dat evenzeer gebaand is. Hij hield van dat soort dingen. Van de ironie in zijn gedachten die hij alleen met zichzelf deelde. Het liet hem lachen. Een lach die door tegenliggers meestal verkeerd werd opgevat. Alsof hij hen uitlachte, alsof zij onderdeel waren van zijn gedachten, wat dachten ze wel. De kiezel rolde het gras in, net naast het bordje “Verboden op het gras te lopen”. Zou hij hem volgen, of laten gaan? Kiezels schoppen in gras schiet niet op. Dan rollen ze niet lekker, maken ze geen meters en afstand is belangrijk bij het kiezelschoppen. Dat weet iedere rechtgeaarde stenentrapper. De kei lag maar een meter paar meter van het pad. Een gedoseerd puntertje en de steen zou weer op het goede spoor belanden. Hij stapte in het gras. Acht passen en hij was er. Een korte beweging naar achteren, een snelle naar voren en net voor de punt van zijn schoen de steen raakte, gleed zijn standbeen weg. Hij probeerde te herstellen maar de zwaartekracht won het van zijn spierkracht. Als hij ogen had gehad in zijn achterhoofd, zou hij de klap hebben zien aankomen. Op de scheiding van nek en schedel sloeg hij tegen het bordje dat op slag brak, net als zijn nek. Voor de kiezel weer op het rechte pad belandde was hij dood. Hij zou dat vast een mooi startsein hebben gevonden voor een ironisch verhaal.

*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*

Bijdrage Assyke

Vandaag de eerste dag.

Van een leven alleen; in de schaduw van wat was geweest.

Of…en dit was belangrijk: stel dat het me zou lukken de altijd aanwezig lijkende  vijandige impulsen te onderdrukken; als ik mijn hoofd het management zou geven over de drassige eigengereid van de Afdeling Emotie…dan zou het zelfs de eerste dag van een moeizame en breekbare toekomst kunnen zijn.

Geluk en soulmate onheil liggen beiden voor me op tafel. Het is maar waar ik het liefst naar reiken wil.

Verstuurd vanaf mijn iPhone

Advertenties

11 thoughts on “startsein, de eerste schoten

  1. Een einde bij 100 woorden, bij Assyke een begin.
    Beiden filosofisch van inslag en mooi geschreven.
    100 woorden gebruikt mooie beeldspraken, zoals de kiezel die op het rechte pad belandde. Het loopt slecht af, ondanks een summier aanwezige humoristische ondertoon.

  2. Ben ik ditmaal te laat onder mijn steen vandaan gekropen?
    Ik wist niet dat er een “schrijfopdracht” gaande was.

    Een leuk startschot en verrassend om te zien dat ook 100W zichzelf in aantal weer eens weet te overtreffen 😉

    • glaswerk, als het fijn vertoeven is onder die steen
      mag je van mij nog wel even genieten daar, al lijkt het me erg druk
      in dit hoogseizoen van ongevleugelden

      inleveren kan nog tot 31 juli en daarna komt er een andere opdracht
      dus wil je echt mis schieten, dan moet je minstens een permanente verblijfsvergunning aanvragen
      voor onder de steen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s