Het broodnodige complimentje

Volgens mijn vader bakte ik er niets van achter het gasfornuis.

De jazzballetjuf vond dat mijn dansen nergens op leek en raadde me aan wat meer sambal te nuttigen. Stom mens.

Zowel papa als de danslerares bleken een slechte jury.

Met het dansen is het helemaal goed gekomen en ook in de keuken heb ik jarenlang veel plezier gehad.

Heeft hun negatieve kritiek dan helemaal geen invloed gehad?

Ik meen dat ik jarenlang niet durfde te dansen als het moest, op feestjes bijvoorbeeld, maar dat ik geen winkel in kon lopen of de lange gangpaden verleidden me tot klassieke pirouetjes, dit tot ongenoegen van mijn  moeder van wie ik de ene na de andere paar schoenen moest aanpassen.

Ook in de keuken is er iets blijven hangen van de vernietigende blik der volwassenen.

Zo kan ik alleen koken als ik alleen ben en aan koekjes, taarten en ander zoetigheid durf ik me niet te wagen.

Een zelf opgelegd kook en bakcensuur.

Vandaar dat ik het opvoedkundige complimentje van harte toejuich en zelf net iets teveel in de praktijk breng.

Advertenties

8 thoughts on “Het broodnodige complimentje

  1. 🙂 🙂 🙂

    Assyke, je bent geweldig, je hebt alles onder controle, je staat in het midden met een grote deegrol, hebt corfeelijstjes aan de muur, de wind eronder, de knuppel erover, je bent een schat, en je inspireert van heb ik jouw daar. En ik poets je keuken wel naderhand. Krijg jij een kopje anijsmelk en een zak ijs op je hoofd 🙂

  2. Koken is niet moeilijk, je moet wel de eerste beginselen kunnen. Als je dat kunt kan je alles. Ook taarten bakken:-)
    complimenten geven is goed, maar alleen als men het ook verdient heeft, Bij kinderen vooral ook goede kritiek geven, dus aangeven waarom ze iets fout doen of waarom het lelijk is wat ze gemaakt hebben.

  3. De levenslange inprentingstijd, we kunnen schaven en polijsten opbouwen aanbouwen maar toch die eerste prikken, ze blijven je altijd bij en soms heb je het niet eens meer in de gaten maar de woorden zijn er wel, ergens in het achterste achterkamertje……

  4. Wees jij maar scheutig met je komplimentjes; de hele wereld om je heen corrigeert en dat doe je vast zelf ook.De tere kinderziel is een fabeltje maar, als je moeder in je gelooft…kan je de hele wereld aan.

  5. Niks zo motiverend als positieve feedback. Geweldig stuk!
    Koken kun je niet als er iemand kijkt? Dat heb ik nou met plassen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s