Feniks…

Mammie.

De sterke onvermoeibare vrouw die mij altijd bijgestaan heeft met haar energie, vanaf de dag dat ik op kamers ging wonen. Toen ik kinderen kreeg vertienvoudigde ze haar moederinzet en was oma in het kwadraat.

Altijd kon ik op haar rekenen en zal dat nu ook nog heel vaak kunnen.

Alleen…is deze onverwoestbare vrouwspersoon in een krap een jaar tijd verschrompeld tot een hulpbehoevend wijfje.

Afgezien van mij heeft ze niemand, een zoon die uitsluitend met zichzelf bezig is niet meegerekend.

En dus had ik haar aangeboden de zware huishoudelijke klusjes te doen. Schoorvoetend zoals alleen zij dat kan nam ze mijn aanbod aan, al was dat pas na een fikse woordenwisseling, want zo moeilijk vindt ze het blijkbaar om hulp aan te nemen van haar enige dochter.

Wat schetst mijn verbazing, zo afschuwelijk ik het ook vind om in mijn eigen huis het huishouden te doen, vind het een uitdaging bij een ander. Zoef zoef en een hele bovenverdieping is gezogen en geen zucht die mij ontsnapt. Mijn moeder die mij als geen ander kent…is eindelijk overtuigd dat het misschien helemaal niet zo´n slecht idee was.

 

Advertenties

12 thoughts on “Feniks…

  1. Ja Assyke, zo gaan de dingen soms. Hoe dan ook, mijn complimenten voor de aandacht die je je moeder geeft en voor je werk (met inspiratie uitgevoerd) voor haar.

  2. aan allen die mij zo geweldig vinden
    wat ik voor haar doe is slechts een schijntje van wat zij voor mij doet
    en vooral heeft gedaan, de afgelopen zes jaar

    en ik ben ook zeker niet van plan meer te doen dan ik aan kan,
    mijn kinderen gaan voor en mocht ik toch in gebreke blijven, want zij heeft
    haar huis graag netjes dan kan ze altijd nog overwegen om thuishulp in te schakelen
    al zullen die dan niet de kleinste hoekjes zuigen:)

  3. Schiet nu niet gelijk in verontschuldigingen, Assyke. Je doet gewoon iets moois!
    Maar die titel… die fascineert me. Feniks: ben jij uit haar as herrezen? Dan ben je dus erfelijk belast 🙂

    • Prom,
      nooit gehoord van dochters in de schaduw van de moeder?
      zo´n dochter ben ik, het is alsof ik op haar terugtocht heb zitten wachten
      al die jaren, ik voel de energie nu bruisen…vandaar mijn correctie van de jubelende reacties

      feniks heb je dus goed geinterpreteerd:))

  4. mooie balans, assyke,
    een weigermoeder en een terugdoendochter,
    die haar grens kent, maar die toch voor haar overschrijdt
    als het erop aankomt, denk ik.

    en het is godgeklaagd dat we met zoveel rijkdom in dit kille landje
    niet een zorgsysteem hebben dat royaal aan alle hulpbehoeften van ouderen en andere zorgafhankelijken kan voldoen; want die thuishulp doet nog minder dan een schoonmaker in een kantoorgebouw; terwijl er zoveel jongeren en ouderen zijn die in hun zee van vrije tijd omkomen en, als je het ze vraagt, juist graag dit werk doen, zelfs vrijwillig; maar zelfs dat weten we niet te organiseren !!!

  5. Ik vind het enorm knap dat je dit voor je moeder doet! Tegenwoordig zijn zoveel mensen nog enkel met zichzelf bezig. Ik vind het niet meer dan normaal dat als iemand jarenlang voor jou goed heeft gezorgd, dat je dat omgekeerd ook doet wanneer jij sterk bent en je ouder begint te verzwakken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s