bibberen in klikkerstenue

Morgen heb ik de kans iets af te sluiten.

Een laatste gesprek, al zal het vooral een confrontatie zijn.

Zal ik de beslissing om het wel of niet af te sluiten laten afhangen van hoe het morgen loopt?

Van de houding van mijn gesprekspartner, van de gesproken maar vooral de onuitgesproken woorden die over en weer zullen gaan, van haar naar mij en weer terug. Van de aan of afwezigheid van angstzweet bij haar of bij mij. En wellicht vooral van het afscheid?

Ik denk het wel. Aan de andere kant gun ik haar op dit moment mijn toekomstige vergevingsbereidheid niet.

De laatste keer dat ze een kans had om het met mij uit te spreken heeft ze iemand anders gestuurd om het voor haar op te nemen. Was ik met een open gemoed naar die afspraak gegaan in de wetenschap dat ook zij maar een mens was. De onverwachte en niet door haar aangekondigde afwezigheid heeft me laaiend gemaakt. Het gesprek dat bedoeld was om de lucht te zuiveren en met een schone lei te beginnen voelde opnieuw aan als laf verraad. Voor de tweede keer in twee maanden tijd had ze me in mijn rug geschopt en kon ik haar gezicht niet zien. Haar vervangers -want er kwam nog meer versterking  in de vorm van een collega-  deden alsof het de gewoonste zaak van de wereld was dat zij verstek had laten gaan. Toen we uit elkaar gingen gaf ik aan dat wat mij betreft dit samenkomen zinloos is geweest en dat ik aandrong op een gesprek van vrouw tot vrouw. Als ik dat nou echt perse wilde en ze lieten het klinken alsof ik wel heel erg moeilijk deed, zouden ze haar vragen mij te bellen voor een afspraak.

Zij die beweert mij nog nooit gezien te hebben en het toch bijna voor elkaar kreeg mijn leven en ons gezin met een bemoeizuchtig en laf telefoontje te verwoesten belde me inderdaad een paar dagen later op. Ze klonk bibberig aan de telefoon.

Waarom ze zo nerveus lijkt heeft me sindsdien beziggehouden. Ik denk morgen het antwoord te vinden als ze bij het handen schudden moet toegeven mij wel eerder te hebben ontmoet en zelfs uitgebreid gesproken.

En ik…gun ik ons de goedkope rust of ga ik onderzoeken of er juridische stappen tegen deze vrouw en haar werkgever, het Consultatieburo kan worden ondernomen?

Dit wordt een lange lange nacht…

Advertenties

10 thoughts on “bibberen in klikkerstenue

  1. Lieverd, hoe jij hierin staat weet je allang, dus wees niet bang voor onterechte vergevingsgezindheid, stroop je mouwen op en blijf beleefd en niet al te begripvol, peperig. Ze is nerveus omdat ze weet. Dat geeft jou een grote voorsprong. En de rest kun je een nachie over slapen lijkt me.

  2. hoi Assyke
    de aanleiding ken ik niet maar als je steeds tot the point blijft en steeds terugkomt bij de kern waar het om gaat ‘dwing je’ de ander om ook bij die essentie te blijven.
    zeer geconcentreerd blijven.
    desnoods punten opschrijven en daar steeds naar terug grijpen
    het zijn vaak de emoties die van het een naar het ander gaan en van alles er bij halen dat er op dat moment niet toe doet.
    komt ze weer niet en stuurt ze iemand anders dan zou ik met hen een gesprek weigeren
    had je dat de vorige keer al niet kunnen doen?
    hoe dan ook
    heel veel succes!

  3. Ik ken de hele toedracht ook niet, Assyke, maar herken wel het bange, lafhartige bij sommige mensen die enerzijds wel confronteren, maar anderzijds als de dood zijn om een eerlijk gesprek face to face aan te gaan (daar heb ik recent weer mee te maken gekregen), dit even mijn interpretatie, hoeft voor jou niet precies hetzelfde te gelden. Ik wens je veel succes en sterkte morgen!

  4. Nou als ik het goed lees heb je niet zo maar met een kennis te maken waar je je schouders over zou kunnen ophalen omdat het teveel energie kost om te verzanden in een welles nietes maar hier lees ik iets wat energie vreet en waar je tegenaan moet omdat dit verstrekkende gevolgen had kunnen hebben, ook om in de toekomst te voorkomen dat iemand schijnbaar klakkeloos zonder iets uit te zoeken zoiets nog een keer kan flikken. Blijf rustig en peperig zoals Bar raadt, en schrijf dingen op zoals Svara raadt zodat je je vast kunt houden als het gesprek de andere kant opgaat en kijk ook hoe het aankomt als je alleen maar zegt dat je je beraadt op juridische stappen.

  5. Ook ik ken de aanleiding niet maar je geeft aan dat jij wel degelijk weet waar het over gaat. Blijf dicht bij jezelf, houd grond onder je voeten en sluit je emoties uit. Die wachten je wel op na het gesprek. Houd moed en veel kracht. Groet!!

  6. Kikkers zijn koudbloedige amfibieën Assyke. Een koele, afwachtende houding aannemen lijkt mij het beste. Succes.

    Ceesgegroetje

  7. Ik ken de aanleiding en de oorzaak van dit alles niet.Maar als ik dit blogje lees, en lees hoe laf zij is, dan zou ik niet haar zomaar vergeven. Kom voor jezelf en je gezin op..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s