Inbraakgerechtigd

“We vragen heel wat van u. Denkt u nou niet dat wij ons dat niet realiseren.”

Dit laatste zei hij luid en duidelijk. Ze stond met haar rug naar hem toe in de halfopen keuken.

Koffie zetten was een gastvrije manier om je even te onttrekken aan je gasten.
Nu ze in dit nieuwe huis woonde was het echter geen effectieve methode meer.

Vanuit de zitkamer had het bezoek nog altijd spreekrecht. Was het niet in haar gezicht, dan wel tegen haar rug.
Ze trainde zichzelf om dit spreekrecht te negeren. Dat ze te zien en te horen was, betekende niet automatisch dat ze ook bereikbaar was. Niemand kon ontkennen dat ze zich in een andere ruimte bevond. Om dat gegeven nog eens te benadrukken rammelde ze extra gehorig met de kopjes en schoteltjes.
Het speet haar dat ze de oude koffiemachine hadden weggegeven. Afgezien van de vertrouwdheid kwam de treuzelbereidheid van het apparaat haar ook zeer  gelegen.
Maar er was geen tijd meer voor bezinking. Tijd was kostbaarder dan geld.
Ze zuchtte terwijl ze bedacht dat koekjes presenteren wellicht een verkeerde indruk zou geven.

Het liefst zou ze spontaan willen zijn en zich niets aantrekken van de mogelijke gevolgen van haar gedrag.

Maar de man in de kamer had een missie die haar angst aan joeg.
Voorzichtigheid was geboden, al leek zijn glimlach nog zo breed.
Terwijl ze de koffie inschonk herhaalde hij wat hij eerder had gezegd. Ze knikte terwijl ze een zo comfortabel mogelijk plekje op de bank zocht.
Ze dwong zichzelf eerst een slokje hete koffie te nemen. De pijnlijke sensatie op haar tong en gehemelte loste de wolken op in haar hoofd.
Geen haar op haar hoofd die er over peinsde om haar zus te verlinken.
En dat zou ze hem zeggen ook…

 

 

 

 

 

wordt misschien vervolgd

 

assyke,
11 juni 2011

18 thoughts on “Inbraakgerechtigd

    • toevallig dat dat in ons huis nu ook het geval is
      en ik vind het wel prettig, je houdt contact ook al ben je even elders:)

  1. Het verhaal van het terugtrekken om koffie te zetten is wat mij betreft voldoende.
    De man op de bank? Geen idee wat die komt doen. Ik vind hem ook niet spannend.

    • laat ik zeggen dat ik het blog en dus de meelezers misbruik
      alles wat hier terecht komt is klad, vingeroefening
      vanwege gebrek aan tijd en concentratie is wat ik plaats nooit
      helemaal “af”.
      Dat wil niet zeggen, dat ik me opmerkingen zoals die van jou niet belangrijk vindt,
      want die neem ik zeker mee

      als het verhaal nu op zichzelf zou staan, zou de rol van de man inderdaad onduidelijk zijn
      en misschien zelfs onnodig
      ik dwing mezelf door zijn rol nog niet helemaal in te vullen een vervolg te schrijven, vaak werkt dat, soms niet

  2. Dan blijft de vraag:

    WAT HEEFT ZUSJE GEDAAN?????

    Hier kan ik vermoedelijk niet van slapen, dus………niet zo spannend schrijven, Assyke.

  3. Ben benieuwd waar dit heengaat.
    Heeft je zus Bjorn ontvoerd?
    Heeft ze afgesneden tijdens het lopen van de 4 daagse?
    Een waxine lichtje gegooid naar de auto van Geert?

    Spannend…..

  4. Verraad maakt een eind aan het recht “in het goede te bestaan”. Veel ambtenaren, zo niet de meeste, ze zullen niet begrijpen wat je daarmee bedoeld 😦

  5. Wat nu “wordt misschien vervolgd”? Gewoon doorgaan: in alle grootse alledaagsheid, je schrijft echt goed!

  6. Goed voornemen, nooit je zus verraden, of je kind, of je man. Niet netjes, van zo’n man op de bank. Ben benieuwd hoe het afloopt, want dat er een vervolg komt is duidelijk. Wat je keuken betreft, die van mij is ook in de kamer.Eigenlijk één grote woonkeuken. Ik hield nooit van echte woonkamers, maar van warme vertrekken waarin geleefd en gecreëerd wordt.Op mijn aanrecht staat heel mooie keramiek, uit Marokko en ik gebruik het ook. Je vindt je eigen stijl wel in je kamer/keuken, Assyke, gun jezelf de tijd daarvoor.Je huis naar je eigen hand zetten is een groeiproces. Geluk, daarmee. Groet!!

  7. Mooi verhaal, ik dacht eerst dat het ging om een oudere dame die in soort van aanleunwoning was komen wonen, dus ik ben het met martin eens – dat stukje was al voldoende geweest. Maar ik vind het tweede gedeelte ook intrigerend. Dus wat mij bertreft toch ook graag een vervolg.

  8. Assyke als ik jouw was zou ik proberen Daughters of Malekeh te zien. Er zit veel in wat ook jou bezighoudt. Hij komt i.i.g. op TV bij de Ikon.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s