gesprekken met mezelf

Tegen mijn katten zei ik niet veel. Zij zeiden genoeg.
Na de geboorte van mijn eerste kind heb ik het echt  moeten leren. Praten tegen iets/iemand die niets terug zei. Daar heb ik een jaar over gedaan. Mijn zoon sprak eerder voor dat ik dat tegen hem deed. Het heeft hem geen kwaad gedaan. Zijn mond heeft sindsdien nauwelijks meer stilgestaan.
In de badkamer praat ik ook nooit tegen mijn spiegelbeeld. Er bestaan mensen die dat wel schijnen te doen. Ergens begrijp ik dat wel, want binnen in mijn hoofd voer ik wel gesprekken met mezelf.
 
Dat zal de reden zijn dat ik hier op mijn blog nauwelijks meer echt schrijf.
Het is alsof ik voor de spiegel sta in een veel te grote badkamer.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

20 thoughts on “gesprekken met mezelf

  1. ==Het is alsof ik voor de spiegel sta in een veel te grote badkamer.==
    Een kraamkamer van talent gaat op slot. Maar je gaat vast ergens anders door met schrijven…
    Zo niet…
    Hoop dat je nog af en toe in een badkamer raampje, in de condens, met je vinger je verhaal zal schrijven. Al is het maar een hartje. Er zullen mensen zijn die aan je denken en het lezen.

  2. Hij is te vroeg wakker
    en stelt tevreden vast dat hij nog niet de behoefte heeft om de kast te schilderen, oude bestanden van zijn vrienden over te zetten
    of zich te scheren waar hij gisteren ook al geen zin in had.

  3. Met jezelf kun je alvast mooie conversaties oefenen die aanleiding gaan geven voor nieuwe blogs :-).

  4. Reintje
    vroeger dacht ik dat enkel oude mannen in zich zelf mompelden
    klopt dat,
    of bent ge nog piep?

  5. @Johan
    de gesprekken die ik met mezelf heb
    hebben een hoog piekergehalte
    niet altijd geschikt voor het blog:)
    en jij praat jij wel eens tegen je zelf
    hardop?

  6. == binnen in mijn hoofd voer ik wel gesprekken met mezelf. ==
    Gaat er soms heftig aan toe bij me. Maar meestal komen we er wel uit 😉

  7. ik miste je al
    nou ik praat niet tegen mezelf
    wel in mezelf
    en in mijn dagboeken
    wat daarin staat
    gooi ik ook niet op het blog
    wat jammer van hier……………………M

  8. Vannacht was je nog laat op ’t blog – net als ik trouwens….
    Maar, hoe doe je dat dan, mallerd – als versgebakken moeder met nog zo’n kleine spruit incluis??
    Kind aan de borst of fles en onderwijl voeden::–)))
    Alle gekheid op een stokkie: Dat bloggen komt wel weer, toch?
    Liefs…

  9. Ik praat soms tegen mijzelf als ik langs het strand loop. Blijf schrijven, waar dan ook, je hebt een heel originele kijk op de dingen.

  10. Blijf praten. Hoe dan ook. Tegen jezelf praten is eigenlijk het best, want alleen jij kunt jezelf het beste weerwoord geven.
    Ik doe het iedere nacht. En dat is niet altijd het makkelijkst.
    Soms haat ik mijn plafond.

  11. @moonfairy
    als kind hield ik ook dagboeken bij
    toen ik inmiddels zeventien, ontdekte dat ze stiekem werden
    gelezen ben ik ermee opgehouden
    ik heb ze toen ook allemaal vernietigd
    wat ik nu betreur soms
    ik mis jullie ook allemaal

  12. @Robert
    voor jou ook!
    @geroma
    ik liep de volgende dag met zwarte kringen onder de ogen
    eigen schuld dikke bult

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s