De papa ván

Lieve stoute bengel,
Lief, stout en bengel. Verlopen woorden.
Reeds lang niet meer van toepassing.
Je tanden, vergeeld door jarenlang roken en vele koppen koffie.
Je haar, tot op de hoofdhuid kortgeschoren…
Je wangen ingevallen. Een rug die zijn beste tijd heeft gehad.
Erger.
Een brein dat moe is…
Moe van oud worden zonder resultaat…
Moe van tot de ontdekking te komen, dat je heel wat ervaringen in je leven hebt verzameld.
Maar dat liefde daar geen deel van uitmaakt…
Je leeft overal.
Vooral echter leef je nergens.
En  nergens laat je ook je sporen na…een dochter die je niet meer ziet en een dreumes van amper twee…hoe lang heb je jouw baby niet gezien?
Mag je?
Wil je hem zien?
Of ben je al weer op weg.
En laat je andere sporen na…?
Een lieve bengel? Nee. Dat ben je allang niet meer.
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s