Verplichte banksessies

Eindelijk kan ik weer naar je kijken zonder dat nare harde stuk in mijn maag.

Je gezicht nog spits, je eetlust nog niet wat het was. Maar je speelt en hebt weer praatjes.

 

Zojuist hebben we ons eerste ruzietje alweer achter de  kiezen.

Het dagelijks leven lijkt weer normaal.

 

Maar wat zal ik je missen. De armpjes om me heen, de verplichte banksessies met jou op mijn schoot. Het niet mogen gaan plassen ook als ik dringend moest. Een aanhankelijkheid die je nog  niet eerder had getoond. Ja, ik genoot ervan. En jij ook.

Daarom durf ik wel toe te geven dat jouw ziekzijn ook heel veel goeds heeft gebracht.

 

Geef maar een knuffel…ja…zo en nog een…en nog een…en nu is het genoeg…Genoeg schat…

 

GENOEG!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s