Fris, rozig en teer

 
De timinig is bijzonder slecht.
Van mij of van het journaal.
Dat laat ik even in het midden.
Onregelmatige nieuwsvolgster als ik ben, vraag ik me af, waarom ik vandaag wel beslist het nieuws wilde zien.
Dat Nederland, na Letland en Frankrijk het hoogste sterftecijfers onder pasgeboren babies kent, werd weer eens van stal gehaald.
Alsof ik daar op zat te wachten.

Boos word ik, als ik in de kraambladen lees hoe thuisbevallingen worden gepromoot.
De gezelligheid, de vertrouwelijke sfeer, de zogenaamde controle die je als kraamvrouw in je eigen omgeving zou hebben, dat alles zou een gunstig verloop van de bevalling juist bevorderen.
Dit in tegenstelling tot de kille Tl-sfeer in een ziekenhuiskamer, met allerhande apparatuur en gepiep om je heen.

De stress, die een onbekende steriele omgeving op zou leveren zou nadelig zijn.
 
 
Lang leve de goedkope thuisbevalling!
Lang leve nieuwkomers in één van de rijkste landen ter wereld!

 
 
ik ben woest
punt

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 


 

28 thoughts on “Fris, rozig en teer

  1. Het zijn getallen, percentagesen daar valt weinig tegenin te brengen, denk ik. En thuis bevallen is wel veel gezelliger.
    Mijn oudste (46) ging bijna te laat naar de kraamkliniek. Moest snel naar ziekenhuis door vitamine-K gebrek.
    Mijn een na oudste (42) heeft de thuisbevalling prima overleefd.
    Mijn Zoon (18) ging netjes, tot dan begeleid naar het ziekenhuis om te komen. Vrouw had HELPP-syndroom en zoon en moeder hebben het overleefd. Goed ingrijpen van de Gynaecoloog voorkwam een keizersnee.
    Mijn jongste dochter (16) is ingeleid op een door ons gekozen dag en is zonder complicaties in het ziekenhuis ter wereld gekomen.
    Bij ons zouden thuisbevallingen voor te veel problemen hebben gezorgd.
    Maar het was wel gezellig, toen nummer twee, thuis bevallen, voor zoveel consternatie zorgde dat haar oma zout in alle koppen koffie gooide:-)
    Je moet dat doen waar je je het prettigst bij voelt.
    Mijn kleinkinderen, lees mijn log, zijn beiden thuis bevallen. Met goed resultaat.
    Groet, O, en nu niet meer boos zijn::-))

  2. Assyke,dit gaat over een onderzoek van 3 jaar terug hoorde ik toevallig een mevrouw op de radio zeggen vanmiddag.
    Het schijnt al aardig achterhaald te zijn,vwb de niet goede samenwerking tussen vroedvrouw en een gynaecoloog,begreep ik ervan met een half oor luisterend
    En wat betreft het promoten van een thuisbevalling,wij hebben 4 kinderen en die zijn allemaal lekker thuis geboren, zonder complicaties.
    Ik had me inderdaad gillend ellendig gevoeld in een ziekenhuis.

  3. Ook ik ben twee keer thuis bevallen. Niet omdat ik afging op statistieken (want destijds was volgens mij ook al wel bekend dat het toch veiliger was om in het ziekenhuis te bevallen), maar omdat ik mij daar prettiger bij voelde. Ik heb beide kinderen lang borstvoeding gegeven. Niet omdat het gezonder is voor het kind (ook wel) en omdat het de band tussen moeder en kind verstevigt (ook wel), maar omdat ik daar volledig achter kon staan.
    Mijn oudste is 18 jaar en die moest ik van de kraamverzorgster afwisselend op zijn linker- en rechterzij leggen (om wiegendood zoveel mogelijk te voorkomen). Nog geen twee jaar later deed ik hetzelfde bij mijn jongste waarop de kraamhulp die ik toen had uitriep WAT DOE JE NOU?!
    We doen het nooit goed?
    Laten we vooral af blijven gaan op wat goed voelt en ons niet gek (en boos) laten maken. PUNT 🙂

  4. O ja, dat komt dan wel aan.
    En, waar wil je bevallen?
    Ik ben drie keer thuis begonnen,
    Voor zoon#1 kon ik tijdens de bevalling naar het ziekenhuis,
    hij kwam er niet uit,
    bij zoon#2 kon ik na de bevalling naar het ziekenhuis,
    hij kwam er wel uit, maar toen had ik ontelbaar veel hechtingen nodig…
    Pas bij zoon#3 ging het helemaal goed.
    Enne ik vond het overal gezellig!
    Ik hoorde later dat de verloskamer in ’86 een afgeleefde bende was,
    bloespatten op de muur en zo,
    nou daar let je niet op als met persweeen binnenkomt,
    een lieve en adequate gyneacoloog is fijner….
    en die stond er ook.
    Je gelooft toch niet echt dat de populariteit van de thuisbevalling
    een bezuiniging is?

  5. Assyke, maak je niet te druk. In tl-licht zit het hem niet en de mensen daar zijn allerliefst. Toe?
    Je hebt je energie niet nodig om de inrichting van een ziekenhuis even over te doen.
    Ik beviel in mijn eentje in zo’n ziekenhuis, het gaat zoals het gaat, en ik kwam thuis met een gezond kind. Dat telt.
    Ik had geen stress, ik had rust, omdat al mijn bekenden eindelijk opgehoepeld waren, en niet vredig rond mijn stee zaten ruzie te maken. Ik ben bevallen als een beer in een hol, in drie kwartier. Daarna hebben ze me een uur lang zitten dichtborduren. Alles is altijd anders en recepten zijn er niet.
    Dat thuis stressloos is per definitie is niet waar. Weet jij veel hoe je bent dan, met twee kinderen en een man op je lip? Misschien vind je het fijn, maar misschien wil je liever vrijuit kunnen schelden enzo zonder je dierbaren op hun ziel te trappen. Het is straks jouw ding, en je gezin komt er gauw genoeg bij.

  6. Ik weet niet waar je hebt gezien dat Frankrijk een hoogste sterfcijfer heeft dan Nederland, maat dit is onjuist.
    Volgens officielle cijfers kent Frankrijk een strfcijfer van 3,6 per 1000, Nederdand 3 keer zoveel ( 10 per 1000)http://www.insee.fr/fr/themes/tableau.asp?ref_id=nattef02221 (Link in het frans)
    Wat mensen niet begrijpen in Nederland is dat thuisbevallen breng onnodige risico’s in de naam van "gezeligheid" (Wat is zo gezelig met een bevaling?).In meest gevallen gaat het inderdaad goed, maar wat het hier om gaat zijn juist de gevallen waar het niet goed gaat! Al de verloren tijd om van huis naar het ziekenhuis te gaan, de verkeerde diagnostiek van de verloskundige (ze is geen doktor !), al deze factoren lijden tot onnodige vertragingen en doo.
    De oplossing: Alle vrouwen verplicht in het ziekenhuis in de aanwezigheid van een gyneacoloog, Dat doen ze in Frankrijk, 3 keer minder geboorte sterf. Duur, maar wel de investeering waar als tientallen kinderen elk jaar worden gered.

  7. Je onderschat vrouwen die ervoor kiezen om thuis te bevallen volgens mij, Groucho ("wat mensen niet begrijpen"?). Daarmee praat je vrouwen die wel kiezen voor een thuisbevalling ook een schuldgevoel aan. Ik blijf erbij dat iedere vrouw moet kiezen voor dat wat goed voor haar voelt! Of dat nou een thuis- of ziekenhuisbevalling is!

  8. Het getal is hoog, maar laten we ook niet vergeten dat het in 99 van de 100 gevallen goed gaat. Dat neemt niet weg dat 1 op 100 wel beter zou moeten kunnen. Linkje naar de cijfers: http://www.nationaalkompas.nl/gezondheid-en-ziekte/sterfte-levensverwachting-en-daly-s/sterfte-rond-de-geboorte/trendcijfers-over-perinatale-en-zuigelingensterfte-en-vergelijkingen/
    Ik heb weinig verstand van bevallen, maar vraag me wel af of het verhoogde risico van thuis bevallen bewust genomen wordt, of dat de gemiddelde Nederlander daar helemaal niet van op de hoogte is. Overigens heb je niet alleen met sterfte te maken er kunnen ook complicaties zijn die niet tot de dood leiden, maar wel grote gevolgen kunnen hebben. Het lijkt me dat je zo min mogelijk risico wilt lopen, dus voor de veiligste weg kiest, maar goed, ik heb nooit voor die keuze gestaan en dan is het altijd makkelijk praten.

  9. @Oliphant
    bij de eerste zat ik wat het thuisbevallen betreft ook op een roze wolk
    ik wilde het perse, had daar zoveel moois en romantisch over gelezen
    (kaarsen, gedimd licht, de intimiteit, muziek)
    voortijdig gebroken vliezen maakte aan die roze wolk snel een einde
    de gedwongen bevalling in het ziekenhuis verliep traumatisch omdat
    de hartslag van de baby telkens wegviel en het alarm voortdurend afging
    van de hartmonitor
    ik had nog nauwelijks ontsluiting maar wel persweeen, dit zorgde ervoor
    dat zelfs de gyneacoloog, zenuwachtig werd en tegen me begon te schreeuwen
    dat ik niet mocht persen (hallo!!! alsof het lichaam naar je luistert)
    na een hoop gedoe, gebroken vacuumpompen en gevloek van de gyneacoloog
    is mijn manneke toch geboren
    ik moet er niet aan denken dat ik toen thuis was
    en dat de verloskundige te laat zou beslissen naar het ziekenhuis te gaan
    ik ben niet meer boos
    nou ja, een beetje
    maar niet op jou
    niemand is ooit boos op opa´s:-)))

  10. @Boskat
    ik heb de avond voor dat ik de volgende dag in het ziekenhuis zou worden ingeleid
    ook gehuild…weg was alle mysterie, alle controle, alle tederheid
    ik zag aan mijn bed al een horde specialisten, stagiares en verplegers die zich zouden
    zitten verdringen om van mijn bevalling een etalagestunt te maken
    dat viel gelukkig mee, de gyneacoloog was een lieve gevoelige man en zijn assistente
    heel bekwaam
    bovendien zat ik als enige vrouw bijna op de afdeling en kreeg alle aandacht
    wat wel fijn was de dagen erna

  11. De reden dat Nederland een hoog percentage thuisbevallingen heeft is om de simpele reden dat Nederland een hoge bevolkingsdichtheid heeft en een hoge ziekenhuisdichtheid. Er is dus altijd binnen korte tijd een ziekenhuis te bereiken als er iets niet goed gaat.
    Thuisbevallen wordt dus gepromoot omdat het goedkoper is en omdat het kan.
    Dat hoofdargument om hoor je in de hele discussie niet meer terug. Merkwaardig.
    Verder: niet te veel aantrekken van al die verhalen. En gewoon doen waar jij je het beste bij voelt!

  12. In Nederland kun je zelf kiezen wat je wilt, toch?
    Ik word alleen boos als ik het gevoel krijg dat ik gedwongen word om te kiezen wat goedkoper en/of makkelijker voor anderen is.
    Wat Aad Verbaast schrijft, dat klinkt heel aannemelijk, dat je in Nederland altijd zo dicht bij een ziekenhuis zit dat je er – indien nodig – snel heen kunt worden gebracht.

  13. Ik heb juist gelezen dat het aantal complicaties bij ziekenhuisbevallingen inderdaad hoger is dan bij thuisbevallingen. De belangrijkste oorzaak zou stress zijn ten gevolge van onder andere de meetapparatuur: het escalerende effect van angst bij het zien van bv. een verhoogde hartslag bij de baby op de monitor (wat meestal niks betekent!) waardoor de moeder stresshormonen gaat aanmaken die ook de baby in zijn bloed krijgt, waardoor zijn hartslag omhoog gaat, waardoor ook dat weer zichtbaar wordt, waardoor de moeder nog banger wordt, etc. etc. En dan moet er ingegrepen worden en zegt men: ‘Gelukkig waren we in het ziekenhuis.’ Terwijl er mogelijk niks aan de hand zou zijn als er geen meetapparatuur in de buurt zou zijn.
    Misschien is het dus andersom: is het stijgende aantal ziekenhuisbevallingen oorzaak van het stijgend aantal babysterftes in verschillende landen.
    Waarmee ik alleen maar wil zeggen dat in het ziekenhuis bevallen wellicht niet per definitie de beste optie hoeft te zijn. Mijn kraamvrouw plakte destijds bij ons in de slaapkamer een sticker op de kast: THUIS BEVALT HET BETER. Ik ben het daar volkomen mee eens. Mijn tweede kind werd noodgedwongen in het ziekenhuis geboren omdat ik toen in Noorwegen woonde en daar de mogelijkheid om thuis te bevallen niet bestaat. Het ging goed, niet dankzij maar ONDANKS het ziekenhuis. Het feit dat wij in NL kunnen kiezen vind ik een heel goed iets – er zijn maar weinig landen in de wereld waar het thuis bevallen zo goed geregeld is.

  14. Wat ik zo vreemd vind is dat de artsen in de nacht (meestal ) niet aanwezig zijn en dan worden juist de meeste baby’s geboren. Ik heb alleen maar goede ervaringen met de verloskundigen, ik liet me ook in het ziekenhuis door hun helpen, ik mocht niet thuis bevallen, dus ik moest al die keren naar het ziekenhuis, maar zodra de kindjes in orde waren, ging ik snel naar huis, bij de eerste duurde dat een week, die werd gehaald, de anderen kwamen spontaan, bij de twee laatste was ik binnen een paar uurtjes weer thuis, ik moest alleen op ze wachten tot hun bloed goed was, want ik heb door een foute transfusie in het verleden heel raar bloed, maar dat breken ze vlot af en dan goed in het daglicht dan is het zo oké. Goed op blijven letten, dat is wat je moet doen en je moederhart volgen, dat klopt altijd. En anders iemand meenemen die mee kan kijken. Het is te belangrijk! ( ik dacht nog aan je toen ik het hoorde )

  15. Ik had geen keus, door mijn epilepsie moest ik in het ziekenhuis bevallen beide keren. Wilde dat ook. Dat ‘gedoe’ thuis leek me niks! Uiteindelijk wilden beide heren uit zichzelf ook niet komen en moest ik alsnog aan t infuus met weeën opwekkers! Heerlijk! (not) Doe wat je hart je ingeeft! Dan doe je het altijd goed! X

  16. Ik wil nog iets toevoegen: Ik geloof er niets van dat thuisbevallingen worden gepromoot omdat ze goedkoper zijn. De medische industrie promoot geen thuisbevallingen, ze promoten juist ziekenhuisbevallingen. Dat is echt niet omdat ze zo bezorgd zijn voor ons, maar omdat ze aan thuisbevallingen niets verdienen. Bij een ziekenhuisbevalling verdient het ziekenhuis, de dokter, de verpleegkundigen, de ontwikkelaars en verkopers van de apparaten die er staan, en de pharmaceutische industrie voor alle spullen die zij verkopen. Dat is de reden dat ziekenhuisbevallingen worden gepromoot – als iemand thuis bevalt missen ze duizenden euros aan inkomsten! En hun belangrijkste marketingstrategie is ANGST. Ze maken je wijs dat je ze nodig hebt, maar het is gewoon niet waar. De meeste ‘onderzoekcijfers’ kloppen helemaal niet! Laat je toch niets wijsmaken, het lichaam is vrijwel altijd in staat om een kind te baren! Laat de angst die je is aangepraat los, ontspan, vertrouw op de wijsheid van je lichaam, die weet precies wat ze moet doen – dan gaat het vrijwel altijd VANZELF GOED.
    Poe, nou ben ik ook boos..
    Ik vind het wel erg leuk om de bevallingsverhalen te lezen. Misschien moeten we een Bevallen-groep oprichten en daar verhalen verzamelen. Kunnen we ons eigen onderzoek doen.

  17. Bevallen is niet roze. Ik heb die zoetige smaak erbij nooit begrepen. Het is knetterhard werken, en achteraf, als je onder de olie zit van je hormonen en de gebeurtenis en het is goed gelukt, roep dan hosanna. En terwijl je werkt, zul je je lampenkappen niet missen, dan heb je wel wat beters te doen.
    Wat ik bedoel, het is doodnormaal dat je de zenuwen hebt, het is doodnormaal dat je risico’s zit in te schatten. Maar verder kan het er maar aan 1 kant uit.
    Ik heb van derden meegemaakt dat het thuis kiele-kiele was, dat het in een ziekenhuis misging, door afwezigheid van een dokter en materialen bij een navelstrengcompressie, en ook dat het door het ziekenhuis juist goed ging, en mij heeft het ziekenhuis geholpen. Ik ben ze eeuwig dankbaar. Al was het maar dat er iemand was die ik tot moes mocht knijpen. En ik niet thuis hoefde te zijn.
    Je kunt bevallen op de plek die je het beste lijkt. Maar het succes hangt niet alleen van jou of je keuze af, het hangt af van een hoop factoren die je niet kunt voorspellen. Vergeet dat niet. Want dat geldt voor iedere vrouw en iedere bevalling.

  18. Iedere aanstaande moeder mag kiezen wat ze wil, maar veiliger als in een ziekenhuis kan thuis bevallen volgens mij nooit zijn.

  19. @Boskat
    nog eventjes:-))
    ik had vanmiddag een afspraak bij mijn verloskundige
    en kon het niet laten het erover te hebben
    zij zei dat het klopte, maar dat het voornamelijk te maken had met
    een slechte overdracht tussen een verloskundige en bijvoorbeeld
    een gyneacoloog van een groot ziekenhuis
    volgens haar speelde dit probleem veel minder als het ging
    om kleinere ziekenhuizen
    het is overigens niet achterhaald, de overheid gaat er nu
    serieus naar kijken, wat er eventueel verbeterd zou kunnen worden

  20. @Reintje
    en de onnodige sterfte van babies nemen we dan maar op de koop toe?
    dat vind ik niet kloppen

  21. @Flabbergast
    je hebt helemaal gelijk
    toen mijn moeder hier indertijd kwam en beviel van mijn broertje
    werd haar ten sterkste ontraden borstvoeding te geven,
    want dat zou ontzettend onhygienisch zijn
    nu ben je bijna een egoist als je geen borstvoeding geeft
    toevallig las ik net, dat het tij blijkbaar opnieuw aan het keren is,
    want zuigelingen schijnen via moedermelk een hoop chemische resten
    binnen te krijgen
    hoeven vrouwen uit de jaren zeventig zich toch niet schuldig te voelen
    dat ze toen heel gewoontjes de fles gaven

  22. @Catharina
    bij mijn eerste wilde ik perse thuis
    kon niet en achteraf was ik blij dat ik in het ziekenhuis was,
    want het verliep allemaal niet bepaald gesmeerd
    bij mijn tweede mocht ik niet thuis
    en toen was ik al zover dat ik dacht dat het zo beter was
    gelukkig was mijn man er dit keer bij
    en hij ontpopte zich tot een heuse bekwame vroedvrouw
    hij deed meer dan de verloskundige.-)))
    nu had het hele gedoe, want het was weer eens kiele kiele,
    behoorlijk veel indruk op hem gemaakt
    dat hij nu banger is dan ik, en het liefst met een opdracht ergens ver weg zit
    zodat hij niet op tijd kan zijn voor zijn vroedvrouwentaak:-)))

  23. @Barbara
    hahahaha, als een beer in een hol
    een eerste is anders, dan ben je alleen
    met twee dolle hondjes om me heen, die nog te klein zijn
    om echt te begrijpen wat er allemaal aan de hand is,
    nee, lijkt me verschrikkelijk, dus die moeten dan uit logeren
    wat een gedoe
    mijn man zei, dat ik een tijger was
    toen ik moest persen en er geen persweeen waren
    hij heeft zich nooit zo machteloos gevoeld
    en ik geloof dat ik enorm in achting ben gestegen na die ervaring.-)))
    ik ga me nu wel beter voorbereiden,
    als het maar even kan, wil ik graag zittend bevallen
    liggen doet gewoon te veel pijn en het schiet niet echt op

  24. Assyke, ik lees in het NRC dat in Nederland veel minder wordt gescreend op ziekten bij de
    ongeboren foetus die in het buitenland voortijdig worden geaborteerd.
    Geen excuus maar wel een verklaring.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s