De vader die zijn hoofd niet boog

Simo gooide zijn rugzak in een hoek van de keuken en liep op zijn tenen naar de woonkamer.
Ja, hoor, het was weer zover.
Hij hoorde het gesnurk nog voor hij de gestalte op de bank zag.
Daar lag hij, de kostwinner.
Achter in zijn kaak begon een spier te trillen.

Zoals elke keer wist hij ook nu niet wat hij moest doen.
Het liefst wilde hij weggaan, de straat op, lol maken met zijn vrienden.
Vergeten wat hij hier had gezien.

Maar ook nu weer was er die aarzeling.
Het was zijn vader en hij hield van hem.

Hij kon hem daar niet laten liggen. Wat zou hij voor een zoon zijn?
Hij liep achterstevoren terug naar de keuken, waste zijn handen en zette water op het vuur.
Een kwartier later liep hij met de middagthee, wankel balancerend op het veel te kleine dienblad, naar de woonkamer.
Hij trok de gordijnen open en gaf zijn vader een kus op zijn ongeschoren wang.
Het belletje speeksel dat met de snurk uit zijn mond plofte spatte op Simo´s gezicht.

Geroutineerd veegde hij de nattigheid van zijn wang en schonk de thee in.
Hij hoefde hem niet wakker te maken. Een beetje rammelen met de theekopjes, lepeltjes en suikerklontjes was meestal

voldoende.
Een diepe kreun weerklonk. Simo keek niet op.

Hij wist dat zijn vader zich zou schamen en tijd nodig had om zich
een houding te geven.
Vandaag had hij erg veel tijd nodig.
Het duurde even voor hij rechtop ging zitten,zich had uitgerekt en zijn zoon de gebruikelijke klap op de schouders gaf.
Maar hij deed het allemaal wel en Simo slaakte een zucht van verlichting.

Zo, ouwe jongen, ben je al weer thuis van school?
Ik…had hoofdpijn en ben maar wat eerder thuis gekomen van mijn werk. De baas vond het goed.
Ben op de bank in slaap gevallen…ja, ja, het zijn zware tijden bij ons in de fabriek.

 
Terwijl Simo van zijn thee dronk, probeerde hij uit alle macht de geluidsmuur tussen hem en de man op de bank overeind te houden.
Hij begreep niet goed waarom, maar hij werd neerslachtig van de uitgebreide verklaringen die zijn vader meende te moeten geven.
Het liefst gooide hij de hele theetafel om en gaf de man een rotschop. De klootzak.

Gister had hij heimelijk een gesprek tussen zijn vader en moeder afgeluisterd.
Zijn moeder had geeist dat hij naar een psychiater ging.

Zijn trots maakte alles kapot. Tegenwoordig had men pilletjes voor dit soort ziektes. Niemand hoefde het te weten. Niemand zou hem uitlachen.

Zijn vader had, voor zover hij wist geen antwoord gegeven.

 

33 thoughts on “De vader die zijn hoofd niet boog

  1. En dan zes maanden wachten voordat je in behandeling wordt genomen. Moet je ook nog zes keer zelf bellen, anders komt er niets van. Dat is de volgende stap. Je moet behoorlijk veel daadkracht aan de dag leggen om geholpen te worden. En of pilletjes altijd het antwoord zijn …

  2. @zolder
    dat is waar
    maar de eerste stap duurt soms langer dan zes maanden
    erkenning is de eerste stap en die is vaak de moeilijkste

  3. Mooi geschreven blog. Best wel aangrijpend verhaal. Komt zo vaak voor. Ik heb een collega, die elke dag drie pillen moet slikken voordat hij naar zijn werk kan.

  4. Assyke, goed verteld, depressie is een heel erge belemmering voor een normaal leven. En ik weet er alles van want het is ook mijn kwaal.
    Men kan meteen geholpen worden, maar dan moet je toestaan dat je opgenomen word, maar dat is wel te verkiezen dan door te blijven lopen tot bv onder een trein of van een gebouw te springen.
    Medicijnen kunnen wel degelijk helpen samen met andere therapie.

  5. Een depressie is in Marokkaanse kringen denk ik nog een groter taboe dan onder Nederlanders.

  6. @Meester Fred
    het komt veel voor en toch is het nog altijd een taboe
    de schaamte voor de buitenwereld verhindert tijdig hulp zoeken
    @Antoinette
    het is wel zo, dat sommigen even moeten zoeken
    naar het medicijn waar ze optimaal op reageren
    en dat is onder dat soort omstandigheden frustrerend
    maar ik heb ook goede ervaringen, bij mij was het tsjakka

  7. @Zelfstandig-Journalist
    mijn toetsenbord staat verkeerd afgesteld
    ik weet even niet waar het lage streepje te vinden is
    dus maar even zo
    ja, zeer taboe, want je bent dan gek
    maar dat geldt niet alleen voor psychische ziektes
    ook voor ziektes die te maken hebben met het voortplantingssysteem
    zoals baarmoederhalskanker of prostaatkanker om maar iets te noemen
    daar wordt niet over gepraat

  8. De pinups schreeuwen ongeduldig naar me.
    Ik vlieg uit mijn bed en zoek een blikopener in de veel te volle keukenla.
    Als ik hem, met trots, heb gevonden zie ik dat er een openmaak-lipje aanzit.
    Sinds ik terug ben hebben ze nog geen rondjes om mijn benen gedraaid.
    Ben ik ben de verachte vader?

  9. Heel aangrijpend. Je ziet het vaker om je heen. In sommige landen schijnt het erger te zijn. Maar ook in Nederland komt dit meer voor dan we denken.

  10. @Reintje
    ach doe niet zo mal,
    is toch niet met elkaar te vergelijken
    jij ging uit werken en dat die pin-upjes dat niet snappen
    tsja, aard van het beestje
    maar ze zijn boos, dat geloof ik graag

  11. @Edu
    ik dacht dat nederland het hoogste percentage depressieven kende
    maar dat zullen officiele cijfers zijn
    nederlanders weten immers de weg naar de huisarts heel goed te vinden
    het verhaal is geinspireerd door Rondom tien van gisteravond
    daar werd gesuggereerd dat de exslaven en afstammelingen daarvan
    nooit enige vorm van slachtofferhulp hebben gehad
    waardoor nu in feite alle volgende generaties psychisch ziek zijn
    het klonk me best aannemelijk in de oren
    het onvermogen van iveel antilliaanse mannen om verantwoordelijkheid te dragen voor hun gezin
    bijvoorbeeld zou daaruit heel goed verklaard kunnen worden

  12. Mooi geschreven Assyke. Een veel voorkomend en onderschat probleem. Iedereen lijdt, patiënt partner, familie, vrienden, werkgever etc. De Jonghe heeft een – al weer iets ouder – aardig boekje geschreven met name als steun voor de omgeving ISBN90 218 35401 / NUGI 742

  13. De pinupsjes hebben vanmiddag zoveel rondjes rond mijn benen gedraaid dat ik vermoed dat ze me toch wel aardig vinden. De bakken staan halfvol. Daar is het wel om te doen.

  14. Ik heb zo mijn bedenkingen over anti-depressiva. Heb ze zelf eens geslikt en voelde me alleen maar "afgevlakt". In mijn directe omgeving zie ik het ook veel gebeuren. Depressie lijkt wel een welvaartsziekte! Iemand is wat neerslachtig en hoppa, diagnose; Depressie, pil er in! Ik ga niet beweren dat depressie "tussen de oren" zit maar neig er wel naar! "Onze" maatschappij is er een van streberigheid en ellebogenwerk, kijk alleen eens een paar reclame-blokken! Competitie! Gaan voor het hoogst haalbare! Misschien moeten gewoon eens accepteren dat iemand even helemaal wegzakt in ongenoegen, weemoed en hopeloosheid? Zijn ook maar gewoon menselijke reacties toch? Ik doorloop ze elke week afgewisseld met mooie en goede momenten!
    Waarom moeten "we" ons altijd goed voelen? Omdat "onze" maatschappij dat eist?
    Het is tijd voor een omslag, ook de niet leuke dingen accepteren, maar ja, eerlijk gezegd helpt het nieuwe kabinet daar ook niet echt bij!
    Geen reclame, maar lees mijn blogje van vanochtend, daar maak ik een soort zelfde overweging.http://www.vkblog.nl/bericht/354064/Iepa_iepa_iepa._%28Zondagmorgengedachten.%29

  15. @assyke
    Het zou inderdaad best kunnen.
    Ik weet niet wat de verklaring werkelijk is m.b.t. ex-slaven en hun afstammelingen. Ik wel eens gelezen dat het te maken heeft met het feit dat zij oorspronkelijk uit een cultuur komen waar de vrouwen alles deden, behalve dan het oorlogvoeren en dergelijke. En dat onze maatschappij traditioneel gezien juist van mannen verwacht dat ze alles regelen. Maar geen idee of die verklaring klopt.

  16. Krijg nou wat, je bent snel!
    Ik begrijp dat ouwe hollanders meer dan de gemiddelde europeaan lijden aan depressie. Hoewel ik dat ook altijd hoor over Denen en Finnen.
    Ik heb ook gelezen dat Hollandsch nieuwen ook meer dan gemiddeld lijden aan depressie. Zou het door te weinig daglicht en te weinig nachtzwart komen? Er is in ieder geval een verband tussen gebrek aan daglicht en depressie, en te veel licht tijdens de slaap en overgewicht en slaapstoornis.
    Plus natuurlijk de economische factoren. Als je geen uitzicht hebt op promotie behoor je al tot de risicogroep. Laat staan als je weet dat je nooit achter die lopende band vandaan komt terwijl je kinderen ook geen tot weinig perspectief hebben.
    Sociaal isolement is ook een factor van belang.O o, pilletje!!!
    En heimwee niet te vergeten.
    Een paar jaar tijdens mijn jonge jaren had ik een stiefvader, wiens grootouders slaven waren geweest op plantage Westerveld in suriname. Hij was een bijzonder beschaafd mens, met oog voor al het mooie in de wereld, leerde ons eten met bestek en onze moeder danken voor de maaltijd.
    De enige foto’s die ik van die tijd heb heeft hij gemaakt, met zo’n doos waar je van bovenaf in keek.
    Laatst had ik een blogje met zo’n foto. Hij was de liefste man die ik kende, al verweten sommige lui hem dat hij een Oom Tom was.
    Ik heb nooit gezien dat hij de weg kwijt was, wat niet wil zeggen dat hij geen moeilijkheden kende.

  17. PS hij was de eerste die mij het idee gaf dat ik de moeite waard was. Ik ben hem eeuwig dankbaar.

  18. @Vogelman de echte
    leuk, we hadden al een vogelvrije, nu ook een vogelman!
    het is een van de weinige ziekten die een ingrijpende en blijvende
    impact kan hebben op de ontwikkeling van kinderen
    als één van beide ouders daar aan lijdt

  19. @Reintje
    het lieve van pinupjes is, dat ze niet haatdragend zijn
    ze moesten je wel even op je nummer zetten
    en dat hebben ze gedaan en nu is het klaar:-)

  20. @Trektocht
    ik weet niet of je anti-depressiva verwart met kalmeringsmiddelen
    zoals valium en oxazepam, diazepam etc…
    die vlakken inderdaad af en zijn bovendien nog verslavend ook
    nare dingen, die alleen te gebruiken zijn in noodsituaties
    en daarna onmiddelijk ermee stoppen
    antidepressiva herstellen een disbalans in de hersenen
    en als het goed is voel je je daar natuurlijker door, meer jezelf
    vervlakken doet het niet
    je kan weer functioneren
    en nu heb ik het over klinische depressies en niet over burnouts of overspannenheid
    vanwege een te hoge maatschappelijke druk
    of even een paar dagen dipje hebben
    een klinische depressie is echt iets heel anders
    een ziekte die je niemand toewenst

  21. @Edu
    het zal een combinatie zijn
    maar eeuwenlange slavernij valt niet zomaar één twee drie weg te poetsen
    uit het collectieve geheugen/genen van een bevolking
    traditionele rollenpatronen hebben natuurlijk ook een zegje

  22. Mooi geschreven. Aanbevolen. Nu heb je er inderdaad pilletjes voor. Vroeger klooide men maar wat aan. Depressieve mensen werden als aanstellers gezien, etc. Zodat het steeds erger werd.

  23. @Barbara 16.40 uur
    nog een reden voor hollandsche nieuwe om te participeren
    op hun eigen wijze
    prachtig verhaal van je stiefvader…
    @barbara 17.13
    dat is het mooiste wat een (stief)ouder een kind kan meegeven

  24. @The Saint
    explain, please:-)
    @Apiedapie
    mensen die deze ziekte hebben worden nog altijd door
    een deel van hun omgeving als aanstellers gezien
    vandaar dat deze mensen vaak in een isolement terechtkomen

  25. @Smokey
    bedoel je de frietenman?
    nee, nee, niet zo erg tsjakka
    de allerkeerste keer werkte het gewoon heel snel
    en het verschil was zo enorm
    ik stond breed grijnzend bij de bushalte
    om zeven uur s’ochtends
    terwijl ik daarvoor…nou ja…dat zal ik je maar besparen;-)))

  26. Ik verwar nix Assyke! Lees je wel wat ik schrijf? Kalmeer, dat is mijn boodschap, heb Prozac-klonen geslikt, zelfde stofje ; "Fluoxetine-hydrochloride"!! Ikke niet meer dus! Beter een biertje of een blowtje, allemaal goed maar Cheen Gemie meer in mijn lijf!
    Doet niets af aan je schrijnende verhaal, kan niet genoeg aandacht voor zijn, maar je moet het ook niet groter maken dan het (waarschijnlijk) is!

  27. @Trektocht
    elk lichaam reageert weer anders op medicijnen
    en prozac is zeker geen wondermedicijn
    als voor jou iets anders werkt, is dat toch alleen maar mooi

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s