Positiviteit in het Middelpunt: De Grote Verrassing

Voorwereldse mannen leven nog altijd in de prehistorie.
De situatie die we hier kennen op het westelijk halfrond is vrij uniek.
Zo uniek dat men zelfs in Brussel vindt dat zwangerschapsverlof voor mannen
moet worden uitgebreid en wettelijk moet worden vastgelegd.
Voorwereldse mannen reageren daar erg verheugd op.

Het enthousiasme was zo opvallend, dat ik mijn kopje koffie neerzette en de tijd nam hier van te genieten.
-Wat? Wat?
Denk je dat ik daar nog van kan profiteren? Ik heb wel zin in twee weken extra
vakantie dit jaar!!! Als ze maar opschieten met vergaderen, daar in Brussel.

Oké, deze reactie was niet bepaald een verrassing.
Maar toch is de man veranderd.

Sinds een paar weken herken ik mijn ouwe geliefde niet meer.
Zijn tarzanpakje heeft hij overnight verruild voor een zorgzame schort. Soms loop ik s’avonds de
keuken in en ontdek tot mijn schrik, dat de berg afwas verdwenen is.
Of hoor ik ineens zomaar vanuit het niets een zoemend geluid dat heel lang
aanhoudt.
En het rare is dat deze metamorfose ook iets veranderd heeft in het contact met
zijn kinderen.
Alsof vanuit het afwassen en stofzuigen een soort voelspriet is
gegroeid voor de onbenoembare behoeftes van een egoistische peuter en een koppige kleuter.
 
Kortom zijn geduld, waar die momenteel van mij in een duizelingwekkend
tempo begint af te nemen, lijkt van dag tot dag toe te nemen.
Ik onderdruk mijn ingesleten  neiging om zijn gedrag te bekritiseren. Dat is lastig.
Ik neem me echter voor hem dit keer te accepteren zoals hij is.
Wie ben ik tenslotte om een ander wezen te willen veranderen?
 
 
In deze omstandigheden!

 

18 thoughts on “Positiviteit in het Middelpunt: De Grote Verrassing

  1. Hij is blijkbaar niet blind.
    Wat betreft mijn ex,
    kan ik er niet over mee praten.
    Wel zijn mijn oudste zonen’
    toen 10 en 12
    ‘vanzelf’ gaan afwassen
    toen ik fultime baan en huishouden en baby aan de borst
    moest combineren.

  2. @Catharina
    vanzelf geloof ik niet
    je hebt ze vast al enige zelfstandigheid en verantwoordelijkheidsgevoel aangeleerd
    anders zouden ze dat niet zomaar gaan doen
    mijn man hoefde thuis helemaal niets
    met ook een fulltime werkende moeder en geen zussen in huis

  3. @Assyke, denk je dat zijn nieuwe stijl structureel is of een strategie om een wit voetje bij jou te halen?
    Zijn oorspronkelijke gedrag was/is cultureel bepaald, een cultuuromslag vereist soms jaren geduld. Maar voor jou hoop ik het beste.

  4. *
    Geniet er maar van zolang het duurt.
    En als je kids dalik per abuis ook mama tegen hem zeggen …
    … kun je dat wel aan? Krijgt hij zoveel ruimte?
    *

  5. Heerlijk stukje, alsof ik heel even in je huis mag kijken. Fijn gezin. Wat bedoel je met ‘voorwerelds’?
    In Noorwegen krijgen vrouwen tot een jaar en mannen tot 3 maanden zwangerschapsverlof – de eerste maanden volledig betaald en dan gedeeltelijk. Echt goed geregeld.

  6. Geniet van die verandering,Assyke
    Zo lang het duurt,hoop voor jou heel lang,straks met de baby erbij:-)))

  7. Zelfstandigheid aangeleerd? Ik zou niet weten hoe ik dat gedaan heb.
    Ik weet alleen dat ik zelf bijzonder zelfstandig ben, mijn ex ook,
    dus mijn zonen hebben dat genetisch van twee kanten meegekregen.
    Selectief waren ze ook.
    Koken weigerden ze pertinent,
    daarvoor was de diepvries pizza en kant-en-klaar spaghetti uitgevonden.
    Een schone luier voor het kleine broertje??????
    Dat heb ik niet meegemaakt
    (maw alleen als broertje vreselijk stonk en huilde en ik er echt niet was)
    Op ouder avond bij de juf van het vak verzorging,
    had oudste zoon (tussen zijn verder fraaie cijfers) een vette onvoldoende voor koken en zo
    en over de houding van zoonlief was juf ook niet tevreden.
    Deels terecht,
    Die ene maaltijd die hij thuis als huiswerk ons voorgeschoteld had, hmm, tja, eh, Bah!
    Jongens moesten toch ook leren verzorgen vond ze?
    En ik vertelde dat terwijl ik op ouderavond was,
    oudste zoon op zijn babybroertje paste.
    Die avond was het nog een makkie ik ging pas 20:30 van huis weg,
    maar de volgende dag zou ik om 18:00 al weg moeten
    en zou oudste zoon ook de avondhap,
    schone luier en naar bed brengen moeten regelen.
    Juf wist niet wat ze hoorde,
    en zoon steeg weer in haar achting.
    het zijn ook de omstandigheden.
    Had ik toen een man in huis gehad,
    dan had ik die gewetenloos met baby opgezadeld,
    en dan had zoon niets hoeven doen.

  8. Wist je dat je hormonen tijdens je zwangerschap lekken? En besmettelijk zijn? Is echt waar.
    Je man verandert voor even, relax…

  9. @Antoinette
    ik leef bij de dag;-)
    @Zelfstandig_journalist
    niet echt nee, tenminste niet vóór de komst;-)

  10. @blogpieper
    hahaha, in dat geval was hij de perfecte partner
    bestaat die?
    ik denk niet structureel, maar ik vind dit al heel fijn
    het zijn kleine beetjes, niet dat hij hier de hele dag loopt te redderen
    maar wat me opviel, was dat hij ineens zoveel zachter was geworden
    maar Barbara had het onderaan de reactiedraad over lekkende hormonen,
    wie weet is er zoiets sprookjesachtigs aan de hand…

  11. @Gayah
    ohhh…jongste heeft tot voor een paar maanden duidelijk
    een voorkeur voor zijn vader gehad
    het geeft aan, dat er dan een goede band is
    en daar ben je als moeder alleen maar blij om
    niets zo erg als een partner en een kind tussen wie het niet klikt

  12. @pilgrimheart
    of we een fijn gezin zijn weet ik niet
    maar we groeien daar wel meer en meer in
    dat van noorwegen wist ik, volgens mij geldt hetzelfde voor denemarken
    in die landen snappen ze de veranderingen die het gezin het afgelopen twee decennia
    heeft ondergaan

  13. @boskat
    ik ben niet zo goed in de gebroken nachten
    dus een man met een schort kan ik tegen die tijd heel goed gebruiken

  14. @Catharina
    nou in mijn ogen is hij ook in achting gestegen
    ik heb als twintiger wel eens opgepast op een baby van een half jaar
    bakte daar helemaal niets van, de baby heeft de hele avond gehuild
    en ook een keer op een zondagmiddag, moest ik de vader uit de kerkdienst bellen
    omdat ik dacht dat er iets aan de hand was met het mormeltje
    gelukkig leer je het vanzelf als ze dan van jou zijn…maar van nature ben ik geen babyhoedster;-)
    dat vak verzorging hadden wij vroeger niet op school,
    goed dat kinderen dat stukje daar ook meekrijgen

  15. Heee, jouw man is huisman geworden, wat moet dàt zalig zijn! *dacht ze stinkend jaloers*

  16. @Assyke
    "Kortom zijn geduld, waar die momenteel van mij in een duizelingwekkend tempo begint af te nemen, lijkt van dag tot dag toe te nemen"
    Leuke observaties.
    (mogelijk voelt hij je toestand, overigens "normaal" en passend bij je toestand, goed aan en gaat dat compenseren. Uit liefde, hoort bij empathie)
    Nogmaals heel veel sterkte voor straks!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s