burnout, i am out of space

De leraar zette zich schrap.
Als hij naar de gezichten voor zich keek, zag hij niets dat hem bekend voorkwam.
Ze naderden het einde van het jaar.

Het was heet in de klas, alle ramen waren open.
Het werd tijd om er mee op te houden.
Hoe had hij ooit kunnen  denken dat hij geroepen was.

Niets maar dan ook niets verbond hem met de inhoud in dit klaslokaal.
De houten stoelen en lessenaars. De boeken en mappen. Het groene krijtbord en de aanwijsstok.
De jongens en meisjes van klas 1F. Puisterige gezichten, pafferig en ongeinteresseerd.

Dat was wat hij zag.
De namenlijst lag nog altijd binnen handbereik.
Zijn laatste functioneringsgesprek was verbijsterend genoeg goed verlopen.

Men was tevreden over hem, hij was één van de beste krachten.
Met open mond had hij hier naar geluisterd en inwendig zijn hoofd geschud.

Hoe was het mogelijk dat men het niet zag.

Het was waar dat zijn leerlingen goed scoorden. Maar had dat iets te maken met kwalitatief goed onderwijs?
Nee…het was een trucje wat hij toepaste en dat hij overdroeg. Zijn leerlingen leerden boven alles efficiency.
Maar zouden ze zich hem ooit herinneren?
Dat betwijfelde hij.

Voor zover hij wist had hij met niemand van hen ooit een persoonlijk gesprek gevoerd.
Het mentorschap was hem gelukkig altijd bespaard gebleven.
Terwijl hij zijn agenda en boeken in de tas deed, schraapte hij luid zijn keel.
Jongens…de rest van het jaar, zoeken jullie het maar uit. Ik ga naar huis.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
copyright by assyke,
22 okt. 2010
 
 
 
 

29 thoughts on “burnout, i am out of space

  1. Prachtig heb je de gedachten van deze leraar weten te beschrijven ! Dat trucje intrigeert me.

  2. Noot:
    Svara heeft een themablogdag ingelast op 2 november
    ongeduld speelt me bij dat soort uitgestelde data altijd parten
    dus hier alvast een vingeroefening
    uiteraard zal ik proberen op de dag zelf met een nieuwe bijdrage te komen

  3. Assyke, je bent goed begonnen, goed verteld.
    Mensen die een burn out krijgen zijn vaak de beste krachten. Ze zetten zich vaak voor meer dan 100 % in.

  4. Ik was even bang dat je zelf een burn out had toen ik de titel las … Goed geschreven verhaal!

  5. @smokey
    het zal jarenlange ervaring zijn, routine dus
    en efficiency…dus geen onnodige ballast
    daardoor zien leerlingen vaak door de bomen het bos niet meer
    en verder denk ik dat zijn kilheid (zoals hij die zelf beschrijft) ook intimiderend werkt
    waardoor de leerlingen het niet in hun hoofd halen hun huiswerk niet te maken
    ik herinner me zo’n onsympathieke ordelijke lerares duits
    het was altijd stil in de klas
    en iedereen had altijd braaf zijn idioom geleerd

  6. @antoinette
    dat kan heel goed
    hij heeft zich waarschijnlijk te veel gegeven in het begin
    en er te weinig voor teruggekregen

  7. @zelfstandig_journalist
    ben hoogstens out of space;-)
    @VSP
    ik denk dat veel docenten zich niet meer herkennen
    in hun vak

  8. @Zelfstandig_journalist
    oei, ik moet ineens denken aan die belgisiche vrouw die niet veilig is geland
    ik had gedacht dat er op zulke dingen betere controle zou zijn
    er zit toch altijd een instructeur bij hun in de cabine?

  9. De wensdroom van vele leraren, zomaar opkrassen. Nu ja, hij kan altijd nog de politiek in.

  10. @barbara
    hij dacht dat ze hem niet zouden herinneren
    deze moedige of laffe stap
    zullen ze echter niet snel vergeten

  11. Hallooo!!! ; ))))))….lekker ritme in de tekst en prachtig beschreven…..de beroepsdeformatie spat eruit als thema…….
    Middaggroet!

  12. Heel goed geschreven Assyke, je zou haast denken dat je het zelf hebt meegemaakt. Dat is nog eens kunstig schrijven!
    Liefs,
    Meisje

  13. @op zoek naar morgen
    dank je voor realistisch
    @Isis
    en jouw reactie is zo als gewoonlijk heerlijk
    enthousiast en over the top
    een echte fruitshoot;-))

  14. @meisje van het heden
    had zo maar gekund
    wilde ooit frans studeren en dan was ik wellicht
    ook in een leslokaal terecht gekomen

  15. *
    Je schreef: Als hij naar de gezichten voor zich keek
    Er zijn geen gezichten achter hem…
    En veel heel veel MEN en veel HET assyke … geef niet maar ik heb het wel gelezen…
    Wie is MEN en HET?
    Groet Rob

  16. @Rob
    deze man leeft in een men-universum
    zoals wel meer mensen met een burnout
    en nooit een leraar achter in een klas gezien?
    onze leraar nederlands ging maar al te vaak ergens halverwege de klas zitten
    leunend op de lessenaar van een leerling
    en stak daar zijn verhaal af
    ;-))

  17. gelukkig voor de leerlingen Assyke
    voor het leraarschap moet je echt bezield les kunnen geven en ontzettend veel energie en incasseringsvermogen hebben
    die leraren met passie voor hen en voor hun vak zullen ze onthouden.
    ook dit is een mooie bijdrage voor het thema ‘ziel’
    nogmaals dank met een hartegroet
    svara

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s