Over airco's en woestijnzand

Het zoemen was reeds lang geleden opgehouden.
De inhoud van vele dure flessen bronwater belandde tussen haar borsten. Een duurzamere vorm van verkoeling dan inname via de slokdarm.
Deze ondraaglijke hitte was niet voorzien. Niet door hem in elk geval. Onfeilbaar was in zijn ogen de moderne techniek.

Om het zoemen niet te hoeven missen, ging de volumeknop van de radio voluit open.
Laat je ook nog iets voor ons over, om te drinken, vroeg hij haar?
Je zou het eens moeten proberen…zal ik?

Ze hield de halfvolle fles plagerig in de buurt van zijn kruis.
Ze zou het hebben gedaan, al zat zijn schoonmoeder achterin. Bruusk sloeg hij
haar handen weg.
Hoe gaat het daar achterin, vroeg ze?

Normaal gesproken hoefde ze dat niet te vragen, maar nu was het verdacht stil, terwijl ze in het zijspiegeltje kon zien dat niemand sliep.
We hebben het zo warm…klaagde de oudste van de twee jongetjes achterin.
Mama…kwam er zwakjes uit de droge mond van de jongste.
Ze vulde de kleine fles die ze speciaal voor hen achter had gehouden met
ijswater en overhandigde dat aan haar moeder.
De kinderen dronken gulzig en vroegen om meer.
 

Lief, we moeten zo echt even stoppen, al is het maar bij een boerengehucht. Het water is bijna op.
Lief gromde eerst wat onverstaanbaars en zei vervolgens, dat hij eigenlijk door wilde rijden en dat het met de hitte toch best

wel meeviel.
Jongens, riep hij naar achter, hou het nog even vol. Dit is de woestijn en dorst
hoort daar nou eenmaal bij.
Jullie zouden eens moeten weten hoeveel ontberingen ik als kind heb

meegemaakt.
Verwende snotapen.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
copyright assyke,
9 okt. 2010
 
 
 
 
 
 

Advertenties

23 thoughts on “Over airco's en woestijnzand

  1. Ik heb nog nooit gehoord dat je in de woestijn water langs je borsten laat lopen.
    En zo leer ik iedere dag weer wat.

  2. @Boskat
    laatst vroeg mijn jongste of de water in de kraan nog niet op was;-)
    blijkbaar is de vanzelfsprekendheid van water vooral iets kenmerkends voor volwassenen en westerlingen;-)
    @k.Reintje
    ik zou zeggen probeer het eens…
    als je jurk of t-shirt nat wordt dan houdt de koelte langer aan
    dan als je een paar flinke slokken water drinkt
    heel eenvoudig te testen

  3. @Assyke.
    Een paar jaar geleden was ik nog in Judea bij de dode zee. Je beseft hoe belangrijk iedere slok water is.
    De Saint zegt het al.

  4. Bijna inleefbaar zoals je de hitte en dorst beschrijft.
    Je ziet het ook bij sporters in hun bezwete t-shirts. Juist op die cruciale plaatsen zweet een mens het hardst.
    Al is het in in Nederland nooit langdurig heet, als je het hoofdstuk uit de Camera Obscura , "Hoe warm het was en hoe ver" leest, dan krijg je het plaatsvervangend warm en word je net zo dorstig als de dikke meneer Bruis. Ik moet bij extreme hitte vaak aan dat verhaal denken.

  5. Ik ben blij dat ik in een land woon, waar goed water uit de kraan komt en waar maar zelden hoge temperaturen zijn.
    Maar weer een leuk en toch in de werkelijkheid staand verhaal.

  6. Het is ook niet verstandig op het heetst van de dag door de woestijn te rijden. Zeg ik dan als nuchtere Hollander :-).

  7. Natuurlijk is het voor ons "gewoon"dat er water uit de kraan komt.
    Die enkele keer dat de waterdruk weg is ,is het zowat een ramp als dat een halve dag duurt:-)
    We zijn "verwend"en vinden het heel gewoon,allemaal.
    Terwijl het voor veel mensen niet gewoon is

  8. @The saint
    en het tragische is dat de woestijn steeds meer oprukt
    zo slecht wordt er omgesprongen met groen wat nog wel aanwezig is
    in het middenoosten krijgt water dan ook een politieke lading
    @k.Reintje
    bij mij kwam het besef in 1995 toen we in de bergen waren
    een beetje onherbergzaam gebied, voor water moest je uren met een ezeltje op pad
    om dan met slechts een paar liter terug te komen
    bij de gezinnen waar we verbleven zag ik hoe zij omsprongen met dat kleine beetje water
    ik voelde me vies…gewend als ik was om voortdurend mijn handen te wassen etc…

  9. @Smokey
    ik kan me het verhaal niet meer goed voor de geest halen
    al zal ik het op de middelbare school toch wel gelezen hebben
    @antoinette
    ook ik tel mijn zegeningen, vooral na een dorstige zomervakantie;-))

  10. mooi geschreven maar het begin is sterker, daar had ik nog niet zo het idee dat het autobiografisch was.
    gr.
    d

  11. @Aad Verbaast
    ik zou nu nee kunnen zeggen, wat ik ook doe
    maar Kiezels heeft een beetje roet in het eten gestrooid;-))
    laten we zeggen een beetje van dit en een beetje van dat…

  12. @Zelfstandig_journalist
    zoveel dingen zijn niet verstandig, maar soms…
    ach het leven is onvoorspelbaar
    @Barbara
    goud dekt in deze onvoldoende de lading
    want het gaat hier om mensenlevens, economieen, de nationale gezondheid
    en niet enkel hebberigheid, wat ik associeer met goud
    een betere groenvoorziening in afrika zou al heel veel ellende schelen

  13. @Boskat
    ik herinner me dat het me eens is overkomen toen ik een pasgeboren baby te verzorgen had,
    daar zit je dan…
    @Louise van Eck
    ik niet,
    hoogstens: ik kreeg vroeger niet zoveel speelgoed;-)))

  14. @Kiezels
    Toen ik gister je reactie las, realiseerde ik me dat je gelijk had
    komt misschien omdat er in verhouding teveel dialoog aan het eind is
    de vermelding van twee jongetjes…etc…
    en er is toch nog te weinig afstand in tijd…daar zal het ook door komen

  15. Ooit liep ik door Marokko vanjuit Fez naar het Westen met iemand
    die ik tegen was gekomen. Hij pakte na een tijdje mijn water fles.
    Nam een slok en gooide toen de inhoud op de grond. Niet koud,
    niet lekker, niet goed. Ik wist niet wat te denken.
    Een stuk verder op haalde we water bij een huis en gingen na de
    nodige alaikum assalam’s en assalam alaikum’s weer verder. Dat
    herhaalde zich nog een aantal malen tijdens de wandeling van 30km.
    Ik ging terug naar Fez met de trein. Hij verder richting kust.

  16. In Nederland kennen we dit niet of nauwelijks,
    Ooit hadden we hier een genadeloze hittegolf,
    ik zat met mijn zoon van 4 in de trein naar Utrecht.
    We stonden eindeloos stil voor Utrecht Centraal,
    waarin? Geen idee.
    Ik had een literfles vol water bij me,
    om me heen zag ik andere reizigers jaloers kijken

  17. Heerlijk die twee culturenwereld. Wat schrijf je veelsoortige verhalen. Heb de laatste drie net gelezen, maar moet nu even naar Chili:-)
    Groet, O.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s