De andere vader

Ze hadden haar gewaarschuwd.
Die vriendinnen van haar. Schijnheilig tot op het bot. Waar waren ze nu?
Wat had ze aan brave woorden. Geld, hulp, onderdak, was wat ze nodig had.
Zoals altijd kon ze enkel op Maria rekenen.
In haar broekzak kon ze het papier horen knisperen. Ze kon er morgenvroeg naar toe gaan.
Alleen…was het probleem van het geld nog niet opgelost.
De vrouw zou immers cash willen.
Ze pijnigde haar hersenen. Maar er was gewoon niemand. Niemand die zoveel geld op zou willen hoesten, zonder te horen waarvoor.
Weer zag ze Hakim voor zich. Hoe ze ook probeerde hem weg te duwen. Hij bleef terug komen. De oplossing lag bij hem.
Ze keek op de klok. Als ze weg wilde moest ze dat nu doen.
Met de kiezen op elkaar schoof ze het raam open. Zoals ze gevreesd had werkte het raam niet echt mee.  Ze vloekte. Je kon ook nooit op ze rekenen.
Nada…wat doe je? Haar jongste broer stond in de kamer en wees naar haar.
-Ik ga weg, dat zie je toch? Maar zoals altijd verpest je alles weer voor mij. Je had me beloofd het raam te maken…
Achter haar broertje verscheen het bleke gezicht van haar vader.
Nada!!!
Voor ze het wist stond hij bij haar en nam haar in de armen.
Ze huiverde. Hij zou…als hij maar niet…haar lijf kromp in elkaar.
-Nada…kom mee naar beneden, we moeten praten.

Aan haar elleboog leidde hij haar naar beneden. Met knikkende knieen ging ze aan tafel zitten.
Hij ging ook zitten, nadat hij zijn jongste zoon gesommeerd had naar zijn kamer te gaan.
De klok aan de muur tikte…maar zij hoorde het niet. Het bloed suisde in haar oren. Haar vingerbotjes knakten. Het leek alsof heel haar lichaam in beweging was.
-Wat ik niet begrijp…ze schrok op van zijn barse stem.
-Wat ik maar niet kan begrijpen…is waarom je niet naar mij toe bent gekomen?
Sinds wanneer ben ik hier de boeman?
Het hele dorp gonst van de geruchten…Nada…maar ik moest er bij toeval achterkomen!
Er was iets met zijn stem. Nada keek op. Haar vader huilde.
Prompt hield het beven op en viel alles op zijn plek.
Haar vader hield van haar. Hij begreep dat zijn dochter fouten kon maken. Zij was nog altijd zijn dochter.
-Papa…het spijt me zo…
Hij schudde zijn hoofd.

Mij hoef je geen vergiffenis te vragen. Vraag vergiffenis aan dat leven in je buik.
In mijn familie loopt men niet weg van zijn verantwoordelijkheid, nada! Ik dacht dat ik jou dat ook had meegegeven.
Morgen gaan jij en ik naar le commissariat en we geven Hakim aan. Ook hij zal zijn verantwoordelijkheid dragen.

 
Wat zeg je ervan? Nou?
Maar Nada was haar woorden kwijt.
Ze had zich vergist.
Dat was alles wat ze wist.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
assyke
4 sept. 2010
 
 
 

 

53 thoughts on “De andere vader

  1. En nu zal Nada moeten leren wat vertrouwen is.
    Ondanks de werkelijkheid. En of ze zich had vergist!
    Bij ons heette dat de morning-after pil, of condooms, of wat dan ook.
    Zo niet, dan geen seks. Toch, dames?
    Het doet me denken aan een film die ik zag van toen ik 10 was, ofzo. Over een boerenmeisje. Ze was een jaar of 14 en haar ouders hadden veel geldroblemen. Na veel geruzie thuis, werd ze uiteindelijk als huishoudster/verzorgster verhuurd aan een familie in het dorp, waarvan de vrouw zwaar ziek was. Dat leek goed te gaan, tot ze, met een dikke buik, plots werd ontslagen. De boer, die niet meer ‘over zijn vrouw heen kon’, was zich gaan vergrijpen aan de huishoudster…
    Erg claustrofobisch allemaal, dat geniepig en benepen gedrag van mannen die op macht/sex/geld uit zijn…
    Aanbevolen!

  2. @Mephisto
    de natuur heeft geen rekening gehouden met de cultuur (die zich ooit zou ontwikkelen)
    anders had moedertje natuur er wel voor gezorgd dat zowel man als vrouw kinderen konden baren
    het is de zwangerschap die een vrouw in deze machteloze positie brengt
    later…toen dat niet afdoende bleek als schrikmiddel vond men ook nog eens de mythe van het maagdenvlies uit
    voor miljoenen meisjes op de wereld is de liefde een soort spookhuis…je weet niet wat je allemaal voor verschrikkelijks te wachten staat als je je daarin begeeft…

  3. voor miljoenen meisjes op de wereld is de liefde een soort spookhuis…je weet niet wat je allemaal voor verschrikkelijks te wachten staat als je je daarin begeeft…
    Wat een prachtige vergelijking!
    Voor vele miljoenen jongetjes ook hoor, vergis je niet.
    De verantwoordelijkheid moeten dragen voor moeder én kind, da’s niet mis!
    Sterker nog; met ‘moeders’ samen spelen is fantastisch, maar zodra het doel ervan, kinderen, zich heeft "geopenbaard", is de lol er vanaf en begint de werkelijke hel pas. Zo wordt het ons, jongetjes, toch ingeprent…
    @Ghijsa
    Niet mee eens. Zelfbeheersing.
    En what about Hakim dan?
    Gokje; Hakim is ouder. Meer ervaren.
    Al wat meer geneukt. Gaat ’t om ’t nummertje (op zijn palmares).
    Weer ‘gescoord’. Dat soort mannen vinden bij mij geen genade.
    Zielig zooitje flabbergasters.
    Verkrachten de natuur al, nog vóór ze in bloei staat.
    Houdt men over: schrale aarde.

  4. wat kun je als vrouw dan toch angst hebben…..
    en je beschrijft het mooi Assyke
    complimenten
    aanbevolen

  5. Eer, Schande……………………..
    Wat hebben we daar aan?
    Ik heb drie ‘onechte’ kinderen
    twee verschillende vaders,
    en met nog weer een andere man ben ik getrouwd.
    Is de wereld opgehouden met draaien? Nee
    Maakt het hier iemand iets uit? Nee
    Lijden mijn kinderen? Echt niet.

  6. = voor miljoenen meisjes op de wereld is de liefde een soort spookhuis…je weet niet wat je allemaal voor verschrikkelijks te wachten staat als je je daarin begeeft…=
    Wat mensen kunnen doen om dat draaglijk te maken, is hand in hand naar binnen gaan.
    Wat vader heeft begrepen…
    Mooi…

  7. Assyke, zo is het en nog niet zo lang geleden hier in Nederland ook (CAM, jij heb geluk dat je nu leeft).
    Hun hele leven schande.

  8. Met dat broertje heb ik wel te doen. Krijgt ie van zijn
    zus op z’n kop. Gelukkig liep het anders af dan verwacht.

  9. @iers dagboek
    dank je!
    @svara
    ik kan er nu meer afstand van nemen
    maar er is een tijd geweest dat dit soort onrechtvaardigheid
    mij letterlijk ziek maakte
    nu ik wat objectiever er naar kan kijken
    zie en besef ik ook dat er veel aan het veranderen is
    maar ook dat het allemaal niet zo absoluut is
    dat er toch echt vaders zijn die het gezinl leiden met hun hart
    en niet enkel met hun door sociale druk verblinde verstand

  10. @Arkest
    dank!
    @Catherina
    mijn verhaal is geen oordeel (niet over jou in elk geval:))
    ik laat zien dat deze scheve verhoudingen nog altijd bestaan
    maar dat er ook een verschuiving gaande is van intolerantie naar
    meer begrip en openheid

  11. @Barbara
    je vat het koetje ontroerend scherp bij de horens:
    hand in hand het spookhuis in, ja, als alle ouders dat zouden doen
    en eens naar hun kind zouden kijken als individu en niet enkel een verlengstuk
    van zichzelf…wauw!!!

  12. @assyke, ik kan het weer niet laten…
    Als je het iets groter trekt, niet alleen ouders met oog voor hun eigen offspring, hoewel dat erg helpt bij zo’n meissie en haar vader, gaat het over groepsdwang, en individu inderdaad (hoewel de individuele belangen van Nada al bij voorbaat opgeslokt zijn door haar zwangerschap, haar schuldgevoel, haar komende 30 jaar hordelopen) , en empathie.
    Kijk eens bij pierra? En kijk dat filmpje? Ben erg benieuwd wat je daarvan vindt, met het oog op dit onderwerp?http://www.vkblog.nl/bericht/344114/Verwantenselectie_en_groepsselectie
    Misschien ben ik nu compleet off topic, maar ik moet er toch aan denken steeds.

  13. Er is een heel oud verhaal waarin de jongste zoon, totaal in vernieling geraakt, tegen alle gebruikelijke verwachtingen in weer opgevangen wordt door zijn pa, die als een gek op hem afloopt en hem groots onthaalt. In dat verhaal is ook een oudste (brave) zoon, die maar niet begrijpt dat zijn pa dat kan doen. Hij krijgt van zijn vader ongenadig op zijn donder. Dat verhaal is bekend geworden als het verhaal van "de verloren zoon". Een betere titel zou zijn " een prachtige vader" of "een andere (onverwachte) vader". Ik moest meteen aan dat verhaal (en Rembrandts’schilderij!) denken.

  14. @antoinette
    ben het met je eens
    @Zelfstandig_journalist
    broccoli nog aan toe!!!
    bedoel je een vervolg?
    Help…!!!

  15. @Martin
    nou als dat het enige is wat het broertje in zijn leven meemaakt;-)
    @kuifje simon
    🙂
    @Paul Nijbakker
    ales goet met je???

  16. @barbaradiezichaltijdzodrukmaaktomhaarintelligentereacties
    heb het gelezen, offers in de woestijn heb ik ook maar even gelezen
    voor een beter begrip van pierra haar blog
    of het altruisme is, dat denk ik niet
    want in het geval van de bijen of mieren is het een voorgeprogrammeerd iets
    niet iets wat bewust voor gekozen wordt
    wat archaische mensengezinnen betreft zoals die nog voorkomen in
    gesloten gemeenschappen en streng religieuze gemeenschappen
    dat heeft wel iets weg van eusocialiteit
    uiteindelijk blijkt deze vorm van sociaal gedrag niet te werken
    door invloed van buitenaf steekt toch het egoisme zijn kop op
    of te wel het ik wordt belangrijker

  17. Assyke, nu wil ik ook van die aanelkaarwoorden…
    ik denk dat archaïsche gezinnen, ook hier in het onvolprezen westen, voorkomen waar je in klein stamverband leeft. Hoge sociale controle. Om niet gek te worden kun je kiezen voor je eigen egoïsme, enigszins of erger. Om nog iets te kunnen betekenen voor je stammetje.
    Ik denk zelf dus dat het één niet kan zonder het ander.
    Geen egoïsme zonder altuïsme, en vice versa.
    Oja, altuïsme ís ook voorgeprogrammerd, geen twijfel aan. Alleen moet je soms ervoor kiezen, zoals egoïsme een keuze kan zijn. Sjit, lijkt wel of het over vrije wil gaat gaan…in stamverband…
    Dat offers in de woestijn kan ik niet vinden

  18. @Antoinette: 05-09-2010 09:2
    Geen geluk ik maak gewoon gebruik van de mogelijkheden van deze tijd. Ik geef aan dat ik van een aantal begrippen niets begrijp.
    Had ik in een andere tijd geleeft dan was ik met vader#1 getrouwd….. en had ik er met hem waarschijnlijk drie of meer gekregen.
    @Assyke: ik oordeel ook niet. Ik vraag mij al heel lang een en ander af…… en ik begrijp een en ander niet.

  19. @barbarahttp://www.kennislink.nl/publicaties/offers-in-de-woestijn
    overigens ben ik het niet helemaal met je eens
    juist je overgeven in deze dwingende verbanden zorgt ervoor dat je niet gek wordt
    geen wonder dat in dat soort culturen fatalisme ook zo’n belangrijke rol speelt in het dagelijkse
    denken en doen

  20. @Catherina
    deze begrippen zijn ook onbegrijpelijk
    maar helaas hebben ze nog altijd een wereldwijde impact op het leven van vele vrouwen
    hoe meer vrouwen zelf keuzes durven te maken
    hoe meer deze begrippen zullen uithollen
    maar het kost tijd, want als je leven letterlijk of figuurlijk op het spel staat
    dan is je hoofd buigen voor velen nog altijd de enige overlevingsstrategie

  21. Dank je voor de link! De eerste keer dat ik over die molratten hoorde was een documentaire erover, een onderzoeker bedacht een theoretische plek waar andere supersociale dieren, afgezien van mensen en apen, bijen en termieten, konden voorkomen. Het moest een warme, verborgen en veilige plek zijn, en zo ging hij graven ergens in afrika. Zo stuitte hij op die diertjes.
    Je overgeven kan een hele tijd erg goed werken. En als het niet meer werkt, om wat voor reden dan ook…?
    Maar je hebt gelijk, fatalisme is een manier je plichten te blijven vervullen.

  22. @barbara
    dan volgt er een depressie
    of een ernstige lichamelijke ziekte
    ons lichaam kan maar een bepaalde hoeveelheid zelfverloochening aan

  23. Krachtig geschreven!
    En ben je ook zeer krachtig aan het reageren in de reactieruimte!
    Dat is mooi….het doorwoelde in jou!; )))
    Ja……ons lichaam kan maar een bepaalde hoeveelheid zelfverloochening aan……
    Bij de liefde boren we een nog krachtiger overlevingsstrategie aan!; ))))
    Zondagsgroet!

  24. Om het oude verhaal goed te kunnen begrijpen, moet je weten dat veel knapen voor werk en vertier uit het arme, saaie Galilea vertrokken naar het romeinse, voor joden zondige, tienstedengebied. Daarna waren ze in het eng joodse Galilea niet meer welkom (werken in een varkensfokkerij was toen voor strenge joden helemaal "zondig"!) Ik ben bang dat dat begrip zonde in jouw moslimverhaal ook een rol speelde! Of vergis ik me?

  25. @SandraSchoppers
    Welkom op mijn blog
    en bedankt voor wat je woordenloos duidelijk maakt;)
    @Zelfstandig_journalist
    vanuit mijn onuitroeibare luiheid ben ik soms voorstander
    van een open eind
    maar zo open was hij niet
    hakim…in dit verhaal vind ik hem niet zo belangrijk
    het gaat mij om Nada haar wereldbeeld
    die kan ze na deze ervaring aardig bijstellen…en daar ben ik blij om

  26. @joost tibosch sr
    jazeker als achtergrond wel
    maar wat ooit zondig was,
    is in de loop van de eeuwen voornamelijk
    verworden tot angst wat de buren, vrienden en familie zullen zeggen
    dus zonde is schande geworden
    de factor zonde kan ik vanuit religieus oogpunt wel begrijpen
    iemands geloofsgevoel kan immers heel diep en heel sterk zijn
    maar…dat de schande een belangrijker rol speelt in een gezin dan de liefde
    voor het gezinslid…dat gaat mijn verstand te boven
    wat de varkensfokkerij betreft
    die onreinheid is dezelfde reinheid als die van ontmaagding

  27. Mooi verhaal, vol emotie, toestanden. Hoort het ergens bij? Heeft het een vervolg? Heb ik ergens iets gemist?
    Groet

  28. @Thrammy
    hahaha!!!
    nee hoor…
    volgens zelfstandig journalist hoort het verhaal vervolgd te worden,
    even kijken hoe ik met dat soort subtiele druk om ga;-)
    ga ik in verzet of ga ik mee…

  29. In mijn oude roomse opvoeding werd me door mijn vader al lang geleden (en daar ben ik hem tot op de dag van vandaag dankbaar voor) bijgebracht, dat ook in een godsdienstig gezin zonde nooit het laatste woord heeft..en dus zeker niet schande! Uit eigen ervaring (en ik proef dat ook uit het antwoord ver hier boven van Antoinette) weet ik maar al te goed dat mijn vader tot de weinige uitzonderingen behoorde die de regel bevestigt!

  30. @Blew
    😉
    @Joost Tibosch sr.
    dat denk ik ook
    en vervolgens is het ook nog eens in overeenstemming met het geloof:
    vergevensgezind zijn

  31. Mooi geschreven Assyke, en je geeft de ‘moslimboeman’ een menselijk gezicht. Ook mannen met tulband en baard zijn gewoon vaders die van hun dochters houden.
    De uitzonderingen daargelaten, maar uitzonderingen vind je overal!!! (kijk maar naar Oostenrijk…)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s