L. en de grote leegte – deel 6

Op haar mobiel kwamen geen berichten meer binnen.
Haar vriendinnen had ze al geruime tijd niet meer gezien. Badr had het druk op zijn werk.
Soms vergat ze haar telefoon op te laden en bleef hij uit.
De dagen waren vol van taken die verricht moesten worden. Het huis barstte van de mensen uit de Sahara. Ze had geen tijd om wie dan ook te missen en toch kon ze s’nachts de slaap niet vatten.
Ze had een truc ontdekt. Als ze niet tegen haar tranen vocht en zich zelf stil liet gaan…kwam daar eindelijk de redding van de nacht. Dan kwam de duisternis die alle vervelende gedachten op sloot in de achterafkamers waar ze thuis hoorden.
Maar hoe simpel het mechanisme ook, het liet zich echter niet altijd bedwingen. Dan wilde de steen in haar keel niet aan de kant en restte haar niets anders dan acht lange nutteloze uren. Wat een ironie. Overdag zou ze alles over hebben voor een uurtje niets.
En nu had ze het grote niets.

 
Wat had Fouzia laatst tegen haar gezegd?
Dat ze dom was.
Dat ze niet snapte wat Badr in haar zag.
Dat ze niet begreep dat pa en ma haar op handen droegen.
Dat ze hun overdreven toewijding niet waard was.
Het ergste was nog wel, dat ze had voorspeld dat Badr snel genoeg van haar zou krijgen en een echte Sahrouia zou trouwen. Een Sahrouia die zou weten wat een man toekwam. Een Sahrouia die hem kinderen zou baren.
Zou Fouzia gehoord hebben dat ze een arts hadden bezocht?
Leyla had haar man gesmeekt het niemand te vertellen.

Er waren zoveel mensen die na twee jaar nog geen kinderen hadden.
Echtparen die nog even wilden wachten.
Zo’n echtpaar zouden zij immers ook kunnen zijn. Een echtpaar dat genoeg had aan elkaar.
 
De arts, die ze hadden bezocht, was een grote vriendelijke vrouw. Ze had koffie voor hen gehaald en had haar stoel dichterbij hen geschoven. Nadat ze in het kort hadden verteld waarvoor ze kwamen, had de vrouw geglimlacht.
Ach…zei ze. Jullie zijn nog zo jong…en hebben nog alle tijd. Weten jullie zeker dat jullie deze onderzoeken willen ondergaan?
Badr had heftig geknikt. Ja, dat wilden ze. Zijn vrouw werd niet zwanger en ze wilden graag weten wat er mis met haar was.
De arts vroeg Leyla hoe haar leven eruit zag, of ze werkte, naar school ging. Ze zei dat alle details van belang waren.
Aanvankelijk voelde Leyla zich beschroomd, maar algauw stortte ze haar hart uit bij de grote vrouw. Ze praatte en praatte, huilde en lachte. Voor het eerst in lange tijd mocht ze gewoon weer zichzelf zijn. En dat kwam allemaal door deze vrouw.
Ze ging zo op in haar verhaal dat ze de aanwezigheid van Badr helemaal vergat. Badr, die haar later vertelde helemaal beduusd te zijn geweest door haar "crisis". Was dat echt zijn vrouw die daar zat en zich helemaal liet gaan bij een wildvreemde? Waar was de zelfbeheersing die ze bij haar opvoeding had meegekregen?
Wist ze niet dat dit onoirbaar gedrag was?

Maar het kon haar niets schelen. De geschoktheid van haar man ging dit keer volledig langs haar heen.
Want wat zij dat uur gevoeld had, was zichzelf.
Een zelf die ze al zo lang kwijt was.
 
  naar het licht
  essaouira
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
wordt vervolgd…
assyke,
26 aug. 2010

21 thoughts on “L. en de grote leegte – deel 6

  1. dank je
    deze trap leidt naar de zee
    de muren zijn helemaal bedekt met vochtig mos
    dat ontdekte ik toen ik me vastgreep voor steun
    de groenige zwartheid bleek later erg moeilijk te verwijderen
    zelfs niet met zeep
    het rook daarboven overigens heel lekker…naar vis
    zo ruikt de noordzee niet, in mijn herinnering

  2. Eenzaam, maar ze redt het wel, denk ik. Hoeveel mensen zouden op deze manier een heel leven uitzitten?
    Als ze d’r koppie er maar bijhoudt, en oppast met die trap.

  3. Och, die arme vrouw, het lot van zoveel vrouwen, over op de wereld. Geen kinderen dan ben je geen volwaardige vrouw.

  4. Wat kan je goed schrijven zeg, het is ook een verhaal waarvan je denkt: het hoeft niet waar te zijn, maar het is waar.

  5. == Badr had heftig geknikt. Ja, dat wilden ze.
    Zijn vrouw werd niet zwanger en ze wilden
    graag weten wat er mis met haar was. ==
    Net iets teveel de foute man op dat moment. Het kan levensecht zijn, maar
    toch komt het dan bij minder over dan als het wat subtieler zou zijn. Nu heeft
    het iets van een voorlichtings/propaganda tekst en die wil je vermoedelijk niet
    schrijven. Mogelijk helemaal de verkeerde opmerking, maar ik schrijf het toch.

  6. @BarbaraJansma
    die trap…is glibberig en biedt geen houvast
    @Antoinette
    mens en dan pas vrouw
    laten we zeggen dat de mensheid nog in ontwikkeling is
    en dat het nog heel lang zal duren voor we tot de kern komen

  7. @Zelfstandig_journalist
    dat is wel te hopen voor haar
    als je met de muis op de foto staat, dan zie je de tekst van de foto
    (heb ik gisteravond ontdekt;-))))
    @blogpieper
    dank je wel voor je waardering

  8. @Aan ons heksje
    natuurlijk ligt het aan haar
    is toch altijd zo
    heb jij ook ondervonden, getuige je blog
    ☻☺☻
    de zwarte piet moet toch ergens naar toe?

  9. Hoi Assyke!
    Ja, heel herkenbaar dit. Mijn moeder bleef 12 jaar kinderloos en werd door haar schoonmoeder vreemd aangekeken. Toen mijn moeder haar een keer zei dat ‘het’ misschien ook wel eens aan haar zoon zou kunnen liggen was het meteen oorlog. Toen mijn vader zich eindelijk liet onderzoeken bleek ‘het probleem’ bij hem te zitten. Mooi verhaal en prachtige foto!

  10. @rene louman
    dank je dank je
    ik bloos ervan
    het is waar…
    @martin
    nee hoor, helemaal geen verkeerde opmerking van jou!
    als ik het met mijn eigen ogen lees, dan geef ik je helemaal gelijk
    maar in de cultuur waar zich dit afspeelt is het een heel normaal gesprek
    zonder opzet overigens door de man
    en voor de duidelijkheid: de man in dit verhaal is zeker geen foute man, integendeel hij is een echte lieverd
    maar iedereen wordt gevormd door zijn omgeving en hij ook
    maar toch bedankt, want ik zal toch nog even kritisch naar de tekst kijken
    want als voorlichtingscampagne was het zeker niet bedoeld;-)

  11. @blogbrain
    hoi hoi
    raar toch zoals structuren bijna overal op de wereld hetzelfde zijn
    alleen tijd/ontwikkeling zorgt nu voor verschillen
    jammer dat niet meer mensen zich daarvan bewust zijn
    en daardoor wat meer begrip op brengen voor een andere manier van denken
    zeker als je je realiseert dat dat denken hier nog niet zo lang geleden ook gangbaar was

  12. @Z.J.
    je moet niet klikken, alleen er met de muis boven staan, zodat het pijltje eropstaat
    dan verschijnt de tekst: naar het licht

  13. @Aan onze zelfverklaarde heks
    de wetenschap maakt korte metten met onzinnige mythes;-))
    @Zelfstandig_journalist
    ja, jij hebt makkelijk praten
    maar ik lig hier brullend op de bank
    nou fijn weekend dan maar;-)))

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s