Moi en haar lastige zoon – deel 3

Als ik later groot ben…
Een geluid achter in de winkel onderbrak zijn gedachten.
Getrippel…een schurend geluid kwam dichterbij. Hij kon het horen ademhalen.
De lastige zoon van moi maakte zich klein. Zijn tenen staken onder de deken uit, hoe hij ook poogde zijn lijf te verzamelen onder het beddegoed.
 
Dit was zijn eerste nacht in dit hok. Een nacht die hij niet zou overleven. Hij deed zijn ogen dicht om het duister buiten te sluiten en zichzelf wijs te maken dat hij sliep.
Maar hoe kon je nou slapen als onzichtbare monsters hetzelfde vertrek met je deelden. Hij moest op wacht blijven. Jammer dat hij  geen zwaard bij de hand had.
Dan zou hij beslist niet bang zijn. Ook zonder zwaard was hij niet bang. Beslist niet. Had iemand hem zien huilen? Nee? Nou dan!
Maar je trilt wel…fluisterde een stemmetje.
Je trilt, je bent een bange schijterd, ging het stemmetje verder. Je broek is nat, je hebt in bed geplast hahahaha!!!
Nee…nee…ik heb niet in bed geplast. Voel dan, voel dan…
Zijn hand gleed naar beneden en vond daar het bewijs van zijn nietigheid.

De stem had gelijk. Hij was geen man. Een klein bang jongetje…dat was hij en hij begon te jammeren.
Ba…Ba…Baba…kom me alsjeblieft halen.
Ba…ba…ba…ba..en zo gleed hij weg in een diepe slaap, dromend van zijn vader.
Zijn vader een echte man.
Een man die geen zwaard nodig had om het onrecht te bestrijden.

Advertenties

15 thoughts on “Moi en haar lastige zoon – deel 3

  1. Mooi is dat…
    Eerst uitgebreid afscheid nemen…hele blog in tranen, en zo.
    En dan midden in de nacht nog een blog posten.
    Voor mij mag je blijven hoor.

  2. Ik kon niet slapen en aangezien ik schrijfkriebels had, nog even deel 3 van Moi en haar lastige zoon.
    De reactieruimte laat ik gewoon openstaan, erop vertrouwend dat mensen zich beschaafd zullen gedragen in mijn afwezigheid.
    Om begrijpelijke redenen zal ik voorlopig geen reacties meer kunnen beantwoorden.
    Tot Veel later!
    assyke
    ☻☺☻☺☻☺☻☺☻☺☻☺☻☺☻

  3. Heel goede reis!
    Ik hoop dat je met mooie herinneringen, en vol nieuwe verhalen terugkomt!
    [Ik kan wel slapen hoor, maar ik ga meestal pas na tweeen naar bed:-]
    Is het moi als in het Franse ik?

  4. moi verhaal, Assyke. Je kunt het basisgevoel ‘angst’ goed weergeven, dat is een enorme kunst! Ik voelde gewoon mee met het manneke…

  5. Het leven is oneerlijk. Dat besef krijg je al als je nog klein bent.

  6. Al die verhalen van die stoute jongen zijn me op het lijf geschreven.
    Maar denk eraan. Het komt goed. Het respect komt pas als in navolging van Ibrahim het zwaard wordt geheven om de zoon de slachten.

  7. Wat een dapper kereltje! Ik steun hem met terugwerkende kracht
    Dank, en goede reis, en heb het goed!

  8. Had jij niet uitvoerig afscheid genomen op de 19de?
    Je lijkt dat malle mokkel wel,
    die doet dat ook eeuwig!!!
    O,ik ben niet de énige die het opvalt.
    Ja tuurlijk moet JIJ het hebben van andermans beschaving,uiteraard.
    Klopt,een dweil dat issie.

  9. ik was je kwijt en kijk hier zit je
    alhoewel, hier ben je ook weg, met vakantie
    ik hoop dat je aan het genieten bent

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s