Word Exact : Culinaire Voetprints

De tafel was netjes gedekt.
Vier borden, messen, vorken en toetjeslepels.
Keurig rechtop zaten wij en hanteerden stil het bestek.
In mijn oren klonk het geknars van komkommer en rode ui. Een hekel had ik aan het geluid van mijn eigen kaken.
Maar erger dan het geluid waren de brokjes groente die hun weg naar beneden niet wisten te vinden.
Zou hij daarom zo vaak loeien…omdat ik de indruk wekte almaar te herkauwen?
Voor de spiegel eten en oefenen, nam ik me voor. Kijken hoe ik er kauwend uitzag.
Ik keek op van mijn bord, want ik hoorde een bekend geluid. Een geluid waar we allemaal op hadden zitten wachten.
Met mijn mond strak dicht zag ik het schouwspel van alle kleuren van de regenboog in een enzymenmengsel op het bord van mijn broer.
Nu had ik genoeg gezien en ik keerde terug naar mes en vork…ga gewoon door met prikken, alsof er niets aan de hand is…in mijn hoofd was de Bevelhebber binnengedrongen. De bemoeial die mij betuttelde en beschermen wilde tegen het kwaad.
Laat me met rust. Maar Bevelhebber liet zich niet wegjagen. Dooreten snauwde ze, laat je niet kennen!
Ik gehoorzaamde en ik keerde me af van kots en repressailles.
Toen ik eindelijk mijn stoel naar achter kon schuiven, wist ik dat er haast geboden was.
Ik versnelde mijn pas in stille treden, slikkend en duwend…maar het mocht niet baten…soms was het gewoon net één tree teveel. Met het papperige voedsel kwamen de tranen.
Maar daar was ze weer, de ellendige bevelhebber. Opstaan, vlug! Naar je kamer en ruim die viezigheid op!
Dit keer stribbelde ik niet eens tegen. Naast de wastafel vond ik een handdoek en ik volgde mijn eigen spoor…een spoor van culinaire voetprints.
Een lach borrelde naar boven…een lach vol komkommer en rode ui.

 
 
 
 
 
 
 
copyright assyke
juli 2010
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Advertenties

23 thoughts on “Word Exact : Culinaire Voetprints

  1. Mijn lieve help, Assyke! Wat afschuwelijk om mee te moeten maken! Ik merk aan je blogs dat je een heel goed mens bent, integer, zorgzaam, betrouwbaar. Als ik dit lees, weet ik hoe knap dat is. En hoe moeilijk het soms voor je moet zijn, om mensen te vertrouwen…

  2. @wattman
    ieder huis heeft zijn kruis, zeggen ze toch
    wat vind je van de nieuwe header, waarschijnlijk herinner je hem nog wel;-)))

  3. wat beklemmend! het klinkt echt verschrikkeliijk! doet me denken aan de boeken van Herbjorg Wasmo, de Tora-trilogie. Dat had (voor mij althans) dezelde sfeer..

  4. Dit verhaal ligt wel zwaar op de maag zo vroeg op de morgen. Ik ga even naar frisse lucht happen buiten 😉

  5. Herrinnering dat ik Spinazie moest eten dat was een lijdensweg, terwijl ik het nu als een delicatessen ervaar.

  6. Ja, die herinner ik me inderdaad. Maar ik weet niet meer precies waarvan. Je hebt ‘m hier eens gebruikt en ik vroeg volgens mij toen iets heel onnozels. Zoals wel vaker trouwens…

  7. Oei, moet ik weer terugdenken aan de koolrabi die mijn moeder kookte wanneer ze bijzonder gunstig gezind was jegens mijn vader of gewoon iets van hem wilde.
    Wij kinderen, die deze kool echt rotzooi vonden, vroegen dan altijd steevast: "Wat wil je van papa, ma?"
    WIJ VINDEN DIT NIET LEKKER!
    P.s.: Om af te slanken eet ik nu (rauwe) koolrabi. Onze kinderen vinden het niet lekker.
    Goed, krijgen ze wel spruitjes…:-))

  8. @Vogel-vrij
    niets zo onuitwisbaar als eerste herinneringen
    @Flo
    i”ll take that for a compliment!
    @Aad Verbaast
    oh bij mij is het net andersom
    horror het liefst op de lege maag;-))

  9. @BarbraJansma
    sorry, hoop dat je het binnen hebt kunnen houden;-)
    ik kom net tot de ontdekking dat er geen brood meer in huis is voor morgenvroeg
    hmmm…scheelt weer ochtendmisselijkheid
    @Draver
    Eigenlijk lustte ik vroeger alles
    behalve reuzel, daar kan ik nog nachtmerries van krijgen
    en koolrabi of was het knolraap wat houterig en ongaar smaakte
    echt varkensvoer wat ik moeilijk weg kon krijgen
    gelukkig kon mijn moeder fantastisch koken
    maar wat je zegt over spinazie, dat heb ik geloof ik met spruitjes
    was daar nooit echt dol op,
    is nu mijn favoriete groente

  10. @Zelfstandig_journalist
    nee hoor
    in turkse, griekse salades een normale combi
    @Kiezels formerly known as dianne;-))
    tsjakka!!!!

  11. @Wattman
    flowering breasts
    snapte je niet
    geeft niet
    als ik mezelf elke keer zou mogen trakteren
    op een ijsje
    als ik het weer eens niet snapte
    dan was ik nu kogelrondai, slechte vergelijking
    maar dat snap ik niet, zoveel ijsjes heb ik toch echt niet op???

  12. @Jim Hasenaar
    er speelde bij ons vroeger ook iets met koolrabi/knolraap
    heb ze beiden daarna nooit meer gegeten
    dus weet niet meer precies welke ik bedoel
    maar het waren van die frietachtige dingen
    alleen smaakte ze allesbehalve dan naar friet
    als ik iets gedaan moet krijgen van mijn lief
    dan moet ik voor hem linzen maken
    zucht…

  13. @Pirate Pete
    ja, doe het maar dunnetjes over
    mijn verhaal is misselijkmakend, disgusting
    snik…☻☺☻
    @svara
    dank!

  14. Ja…prachtig beeldend geschreven….met een spanning naar het plot toe.
    Dat is knap opgezet….schrijven…schrijven is heerlijk!
    Ja…de header viel me al op.
    Hij is exclusief!
    Schitterende kleuren combinatie en speels!
    Late avond groet!

  15. Al lezend werd ik dat kind weer,
    een groot bord groene derrie*),
    dat opgegeten moest worden,
    daarna gaat mijn geheugen op zwart.
    Ik denk dat ik kotsend afgevoerd ben naar bed.
    Mijn kinderen hoeven nooit iets op te eten.
    Soms krijgen ze ook niets anders,
    en zo ging het goed.
    *)Boerenkool. Als ik het zelf kook vind ik het nu lekker!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s