Teveel liefde maakt misschien meer kapot dan je lief is

Ik ben een vrouw van liefde.
Die liefde geef ik dan ook in grote hoeveelheden aan mijn nakomelingen.
In een vertrouwde mailwisseling met een dierbare vriendin stelde deze vriendin mij
de vraag of ik misschien zo’n typische parasietmoeder was.
De vraag had me geschokt en ik weet niet meer goed wat ik haar geantwoord had.

Toch heeft deze gedachte me sindsdien niet meer losgelaten. En ben ik erg gaan letten op hoe andere moeders met hun kroost omgaan.
Ook gebruikte ik beelden van vroeger, die van mijn eigen opvoeding om mijn eigen situatie er mee te vergelijken.
Wat mij daarbij opvalt is dat mijn moeder en ook vele moeders van nu een strakker gelaatsuitdrukking bezigen, op bepaalde tijden knuffelen en voor de rest enkel opvoeder en voeder zijn.
De liefde in hun hart blijft daar en uit zich voornamelijk door middel van goede structuur, goede basisvoorzieningen en het stimuleren van zelfstandigheid bij het kind.

Ik wil daarmee niet zeggen, dat ik al deze laatste dingen nalaat…
maar soms lijkt de prioriteit bij mij vooral te liggen bij een hele dag door knuffelen en gek doen.

Nu mijn jongte, Sas, van zichzelf eigenlijk een rustig jochie, steeds meer het opstandige gedrag begint te vertonen van zijn oudste broer, begin ik me toch af te vragen of ik het niet helemaal verkeerd doe.
Voor het gedrag van mijn oudste had ik een perfect excuus. Hij was nou eenmaal zo als hij was en wij probeerden hem daar zo veel mogelijk in te sturen en te begeleiden.

Maar voor het gedrag van Sas heb ik geen enkel excuus.
Of maak ik me gewoon weer zorgen om niets en hoort dit bij de Terrible Two’s?

Advertenties

90 thoughts on “Teveel liefde maakt misschien meer kapot dan je lief is

  1. Ik heb hier geen ervaring mee, maar als je denkt dat je het goed doet, zou ik gewoon voortdoen.

  2. vrouw, zolang die mannen van jou dit fijn vinden, knuffelen!
    ze geven zelf wel aan als ze er geen zin in hebben of geen zin meer in hebben
    Een parasietmoeder, jteses, wat een woord. Ik geloof toch dat ik daar iets anders onder versta.
    Ik log niet in want ik blog officieel even niet, veels te warm :-))

  3. Ach, beste Assyke…..laat je a j b niks aan praten please…..
    Een parasiet moeder klinkt trouwens erg negatief.
    Zolang je bovengenoemde structuur aanwezig is, is er met veel knuffelen toch helemaal niks aan de hand?
    Het past blijkbaar ook bij jou…..dat knuffelen.
    Als kinderen veel liefde….een veilige structuur en begeleiding tot zelfstandige wezens krijgen…..is knuffelen een prachtige zeer positieve bijkomstigheid die je kinderen tot fijne mensen laat ontwikkelen.
    Nee, hoor…..er is niks mis met jou.
    Vriendelijke groet!

  4. @zelfstandig_journalist
    dat is juist het punt
    ik weet niet of ik het goed doe, want als ik het goed zou doen,
    zou het resultaat me toch ook moeten bevredigen
    en nu zie ik twee kinderen die wild zijn, terwijl andere kindjes
    allemaal zo in het gareel lijken te lopen…

  5. Assyke, hoewel ik zelf geen kinderen heb, ben ik zelf kind geweest. Ik had een schat van een moeder, maar ze was toch iets vergeten, me leren hoe hard de maatschappij is. Dus vertroetel je kinderen, maar leer ze ook hoe ze zich staande moeten houden, als ze hun eigen weg moeten gaan.

  6. @dianne
    groot gelijk heb je, van inloggen krijgt een mens het nog warmer van;-))
    stond op het punt je te mailen om te vragen of je al uit de lappenmand was…
    maar ja…die warmte hé, ik kom bijna nergens aan toe
    die mannen vinden het heerlijk en soms hoor ik vragen van oudste
    die zo teder zijn, dat ik denk; wauw dat wordt een goede minnaar later!
    de vriendin/vriend in spe boft maar met hem!

  7. Het ene kind is nu eenmaal wilder dan het andere. Zelf was ik tot mijn ongeval ook een behoorlijk brutaal jochie.

  8. @Isis
    ik doe mijn best op het gebied van structuur etc…
    maar dat betekent niet dat ik het perfect doe
    zelf denk ik dat vooral oudste nog een veel strakkere hand nodig heeft
    overigens denk ik dat parasietmoeder bedoeld was om aan te geven, dat er vrouwen zijn
    die zelf erg veel behoefte hebben aan liefde en die dan deze behoefte bevredigen via hun kinderen.
    De vriendin vroeg me dat om me aan het denken te zetten.
    Maar het is en blijft een zeer confronterende vraag.

  9. lig er nog ingewikkeld in 🙂 in de lappenmand en in mailen ben ik niet zo goed :-))
    Ik heb drie en een half 🙂 kind. Ze houden alle vier van knuffelen, ook de groten, en nog steeds.
    Mijn oudste was een moeilijk kindje en een lastige puber, mijn middelste was ook niet al te makkelijk. Soms kan het er heftig aan toe gaan in meningsverschillen en in karakterbotsingen, maar de liefde is onvoorwaardelijk en of ze dat laten merken!
    Spiegel je niet aan andere moeders, laat je niet gek maken door vriendinnen, wees net zo consequent als inconsequent, en vind je eigen evenwicht met je mannen.
    Een troost, niemand weet of hij het goed doet en helemaal goed is onmogelijk. Blijf gewoon een warm nest
    waarin ze graag thuiskomen.

  10. @antoinette
    dank je wel
    dit is precies wat ik bedoel en waar ik bang voor ben
    dat ik op dat gebied steken laat vallen
    men zegt wel altijd heel makkelijk, je moet op je gevoel afgaan
    maar mijn gevoel zegt, liefde geven, liefde geven, liefde geven
    in de opvoeding kun je niet louter en alleen op je gevoel afgaan,
    want niet elke moeder/vader heeft dezelfde karaktereigenschappen of
    opvoedcapaciteiten…dus alertheid is zeker wel geboden

  11. Assyke, dit is een lastig ding. Je kunt jezelf in je moederschap niet verloochenen, althans, het kán wel, maar daarmee maak je ook brokken. Ik heb hetzelfde dilemma gehad, met mijn adhdzoontje. Als het gezellig was en hij voelde zich blij was hij niet meer te hanteren. Daardoor ben ik me steeds meer in gaan houden, ik ging steeds strenger kijken, lachtte alleen nog stiekem om zijn strapatsen, en mijn hart bloedde.
    Ik kon het alleen weer goedmaken door knuffelpartijen, stoeien, lachen en diepe gesprekken.
    Had ik dat niet gedaan, dan waren we nu volkomen uit elkaar gegroeid.
    Misschien kun je op andere gebieden bazig gaan zijn, maar laat de knuffelpartijen en de pret in vredesnaam in takt!
    PS wat een rótopmerking zeg….parasietmoeder….!!

  12. jakkie! een parasietmoeder! Wat een akelige term, vraag me af wie ‘m heeft verzonnen… Ach, volgens mij doet iedere vrouw het altijd ‘goed’. Je instinct vertelt jou toch hoe het moet ? Andere moeders hebben weer andere instincten, of onderdrukken ze. Maar ik geloof er heilig in dat intuitie en instinct vrijwel altijd kloppen, goed zijn. Dus : doe wat je hart je ingeeft!
    NB : ik spreek niet uit ervaring ( no kids)..maar gewoon uit m’n eh..hart 🙂

  13. de vraag is waarom zegt iemand dat tegen jou.
    tegen mij worden hele andere dingen gezegd
    ieder zo zijn pakketje
    wat in mij opkomt…
    de vraag is of dit over jouw moederschap gaat
    hoe dierbaar is dierbaar op een bepaald moment als het bijv. om ‘een dierbare vriendin’ gaat?
    regelmatig stel ik me de vraag
    wat heb ik met wie en met wie heb ik niks….meer…
    een dierbare die jou zo bejegent en dan ook nog in een vertrouwde mailwisseling
    als het niet als grapje bedoeld is en je kunt dat niet samen in openheid verhelderen dan zou ik zeggen:
    toedeloe en waar mogelijk met een welgemeende hartegroet erbij
    functie gehad
    jij alleen weet hoe jouw hart-verhouding is tot jouw boys en niemand anders
    en zoals ik al eerder zei
    volgens mij ziet jouw binnenwereld er mooi uit!

  14. @Zelfstandig-journalist
    vertel!
    hoe lastig was jij?
    kan me het haast niet voorstellen…maar ja, kleine kindjes worden groot;-))

  15. Beste Assyke….na wat nadenken kwam mij het volgende boven borrelen.
    Ik begrijp nu wat de vriendin bedoelde met het woord parasietmoeder…….m.i. gebruikte ze een te negatief woord.
    Het zou realistischer zijn als ze bijvoorbeeld het begrip- compensatiemoeder- had gebruikt.
    Wat ik me van mezelf herinner toen mijn zoon klein was/ kind was…..dat ik het geknuffel/het op schoot zitten etc. mezelf ook compenseerde met een bepaald affectie gebrek.
    (Ik kwam daar pas jaren jaren later achter….toen mijn kind groot was)
    M.a.w. soms knuffelen mensen omdat ze natuurlijk zeer veel van hun kinderen houden….en tegelijkertijd het gemis….het affectiegebrek in zichzelf…..zo weten te compenseren….bij tijd en wijlen……het is een onbewuste drijfveer en totaal onschuldig.
    Dat is toch een mooi natuurlijk verloop?
    Er is niks mis met een natuurlijk verloop en…trouwens…perfectie bestaat niet……daar zijn we te veel mens voor; )))))))
    Groet!

  16. @dianne
    in consequent ;-)) mailen ben ik zelf ook niet geweldig
    vergeet vaak te antwoorden, want voor mijn gevoel heb ik het mailtje allang beantwoord,
    maar dat blijkt dan achteraf dan enkel in mijn hoofd te zijn geweest
    jammer dat mailcontacten dan niet gewoon je gedachten kunnen lezen
    scheelt een hoop verwijten, waarom je die en die mail nog niet beantwoord hebt;-)))
    dat van die drie en een half kind zouden we niet meer zeggen
    heb ik laatst ook plechtig beloofd;-))
    je relaas doet me wel goed…toch…
    ach je begrijpt wel wat ik bedoel:
    als je een onzeker persoon bent, dan straal je dat ook af op je kinderen
    in die zin zou het zelfs wel het allerbeste zijn alle twijfels overboord te gooien en gewoon
    doen wat je goeddunkt
    ware het niet dat ik dat ook in praktijk heb zien gebracht
    met als zeer verwoestend resultaat…
    was ik maar een kat…een beetje likken, de borst geven
    een straf pootje zo nu en dan…that’s it
    wij mensen hebben in de loop van de tijd het allemaal zo ingewikkeld gemaakt

  17. Jasses, Parasiet-moeder.
    Uit welke hoek komt dit nou weer?
    Doet me denken aan een opmerking ca 30 jaar geleden van een vriendin van mij dat het beroep van verpleegkundig, dat ik in die tijd had, zo
    ROL BEVESTIGEND WAS.
    3 keer raden uit welk hoek dat kwam.
    Niets van aan trekken, dus.

  18. @BarbraJansma
    ik ben erg blij met je openhartige commentaar
    het is best lastig herkenning te vinden bij andere moeders
    ik merk dat ik hem nu weer teveel aan het straffen ben
    dus het wordt tijd het beloningssysteem voor goed gedrag weer consequenter
    door te voeren, want dat werkt bij hem veel beter dan straffen
    het knuffelen kan ik zo wiezo niet nalaten, maar het zou prettig zijn
    als ik daar geen schuldgevoelens meer over had
    reacties van moeders/vaders die hetzelfde hebben met hun kind
    leert mij veel…zoals nu deze van jou
    dank je wel daarvoor

  19. Echt veel kan ik me van mijn eerste acht jaren niet meer herinneren door de valpartij. Ik weet nog wel dat ik op een dag met twee vriendjes ‘aan de wandel was gegaan’ en ik pas ’s avonds ver na etenstijd weer eens opdook. Ouders ongerust en politie gebeld. Mocht daarna een week niet buitenspelen. Zeer vervelend, want ik was graag buiten. Nu nog steeds.

  20. @Flo
    misschien is het dat ook wel
    dat ik laat pas moeder werd
    als twintiger heb je minder twijfels omdat het moederschap
    vanzelfsprekender voelt dan als je de dertig al ruim gepasseerd bent
    misschien dat grote dankbaarheid een rol speelt, de leeftijd waarop je toch meer
    vragen stelt…ik weet het niet
    maar al heb je geen kinderen, je hebt gereageerd zoals een moeder zou reageren;-)))

  21. Te veel liefde kan inderdaad verstikkend werken…ik kan me geen moeilijker opgave bedenken dan om ouder te zijn…

  22. @svara
    die vraag is lastig te beantwoorden
    nu weet ik dat deze vrouw erg eerlijk is en daarom maakt zo’n vraag me niet boos
    omdat het wel degelijk goed bedoeld was
    wel heb ik inderdaad vraagtekens gezet bij wat het over de ander zegt
    niet iedereen toont zijn affectie of liefde openlijk en sommige mensen hebben
    er moeite mee als anderen dat wel en in hun ogen misschien te veel doen
    dus dat kan zeker meegespeeld hebben…
    blijft de vraag…of ze toch niet een beetje gelijk heeft
    want ja, mijn behoefte aan liefde is zeer groot
    maar of ik dat op mijn kinderen projecteer, daar ben ik nog altijd niet uit
    wel heb ik een Enorm Project en dat is mijn kinderen meegeven, dat ze altijd
    geliefd worden, of ze nou stout zijn of fouten maken…ze zijn goed zoals ze zijn
    misschien dat ik daar in doorsla…

  23. @Isis
    van dit soort reacties krijg ik dus een brok in mijn keel
    omdat je zo dichtbij komt en tegelijkertijd van uit je zelf vertelt
    volgens jou kan het geen kwaad…
    mits, denk ik het kind het niet ook als zodanig voelt, want dan
    kan het wel degelijk als verstikkend worden ervaren zoals The Saint
    hier onderop ook al aan geeft.
    nog erger is dat het kind zich later gebruikt zal voelen…
    maar erg bedankt, het helpt♥

  24. @Katja
    welkom hier!
    uit welke hoek het komt, weet ik niet
    dat de geest die deze gedachte formuleerde zeer praktisch en nogal
    béta gevormd is…weet ik wel;-)

  25. Een kind met autisme wil niet geknuffeld worden.
    Ook sommige andere kinderen haten knuffelen.
    Gewoon omdat het hun stoort in hun concentratie
    of omdat ze de onechtheid van de volwassene aanvoelen.
    Observeer je kind
    en pas je aan
    bij hetgeen hij op prijs stelt.
    Je kind is niet je partner.
    Jij hebt het toch over autisme,Asseike?
    O,ik zie dat Dianne in reactie 2 hetzelfde oppert!
    Er zijn talloze redenen op te noemen
    over afkeer van lichamelijk contact.

  26. @Zelfstandig_journalist
    heel normaal jongensgedrag dus;-))
    zoon van vijf heeft zich er vorige week ook reeds aan schuldig gemaakt
    hij had zich door vriendjes laten overhalen, ergens naar toe te gaan
    wat hem uitdrukkelijk verboden was
    ook hij kreeg een week huisarrest in de zin van dat hij niet buiten de tuin mocht spelen
    @The Saint
    zie ook mijn reactie aan Isis hierboven
    om te voorkomen dat teveel verstikkend wordt
    is het raadzaam alert te blijven op negatieve signalen van je kind
    en ik ben blij dat nog iemand dat met mij beaamt:
    ouderschap is a hell of a job
    maar het gevoel is hemels…

  27. @fleur
    Faf is niet autistisch
    hij heeft wel een aandachtsprobleem, wat dat precies is weten we nog niet
    maar hij is een knuffelbeest…en is dat altijd geweest
    erger:
    zijn broertje heeft het knuffelen van hem geleerd
    want die moest er inderdaad aanvankelijk niets van hebben
    en dat heb ik in jongste altijd zoveel mogelijk gerespecteerd
    sinds een half jaar of meer…is hij veranderd en knuffelt voortdurend mijn
    knieeen in het voorbijgaan;-)))

  28. Ik denk dat het goed is dat je het doet zoals je het doet. Het inplannen van gevoel zoals jij dat bij anderen vermoed, geeft mij geen prettig ehhh… gevoel. Ik denk dat als je opvoedt met liefde, je je kan permitteren de nodige fouten te maken. Ze zullen je vergeven worden. Maar alles via het structurele principe? Ik denk dat je dan ooit de bal teruggekaatst krijgt.

  29. béta gevormd?
    Dit gaat echt mijn pet te oven en haak ik af.
    Voor het geven van opvoed-adviezen wacht ik liever op klein-kinderen.

  30. Beste Assyke….je schrijft…..- het kind zal zich later gebruikt voelen-
    Ach nee……helemaal niet…..een kind heeft zelf ook een innerlijk mechanisme….als het knuffelen hem een keer te veel wordt……dan kruipt hij of zij gewoon van de bank of schoot…..
    Vertrouw er op dat het goed is wat er gebeurt…..knuffelen zoals jij het beschrijft….kan helemaal geen kwaad…..het zelfrespect kan er behoorlijk door groeien…..
    en….enige vormen van affectiegebrek hebben we toch allemaal als je in een groot gezin bent op gevoed ….
    Je doet het goed als moeder…..erg goed….
    We hebben ook niet voor niks een instinkt gekregen…..
    Gevoel en verstand te samen vormen de weg waarin we door het leven laveren; )))))))))

  31. @zelfstandig_journalist
    hij hoeft niet in huis te blijven
    maar hij mag even niet buiten het tuinhek
    want daarover hebben we afspraken gemaakt
    en die heeft hij vorige week geschonden
    ik was ontzettend ongerust
    blijkt hij met twee oudere kinderen naar een plas in de buurt
    te zijn gegaan, terwijl hij nog niet eens kan zwemmen
    hij snapt gelukkig heel goed dat het niet door de beugel kon
    maar hij was overgehaald en blijkbaar vond hij zijn vriendjes op dat moment
    belangrijker dan de gemaakte afspraak;-))

  32. @Plato
    fijn je hier te zien
    ben hier gewoon wat meer tegenwoordig;-))
    ik ben juist daarentegen jaloers op mensen die verstandelijk kunnen opvoeden
    dat kan ik ook wel, een hoop dingen zijn ook bij mij goed doordacht
    maar voor het overige is het allemaal hartgestuurd
    vroeger zat de maatschappij wat minder ingewikkeld in elkaar
    en werd er minder van het individu/het kind verwacht
    vandaar dat ik mijn twijfels heb over louter hartgestuurde opvoeding

  33. Hallo Assyke,
    Ah ja,
    The terrible two´s
    Wat een mooie tijd was dat toch!
    Genegenheid, aandacht, geborgenheid zijn ontzettend belangrijk in de eerste 3-4 jaar!
    Gewoon lekker knuffelen en liefde geven!
    En iedereen die dat niet begrijpt
    Their loss!
    En vergeet niet
    What you put in, is what you get out. . .
    En wie wil er nu in een liefdeloos huis wonen.
    Tevens hebben kinderen recht op liefde zonder dat daar enige conditie aan verbonden is!!!!
    En als voetnoot:
    Lekker blijven knuffelen. . . Doe ik ook.

  34. Wat een goed stuk. Ik weet van mezelf dat ik strenger moet zijn, veel strenger, ik ben gewoon de diensbode van twee pubers en dat heb ik zelf gedaan, ik moet strenger zijn veel strenger en daarom spreekt deze bijdrage me zo aan. Liefde is goed, maar als ik naar mijn pubers kijk, denk ik dat ik ze een groter dienst had bewezen met strenger zijn.

  35. Ik heb je baas net gesproken
    en die wist niet
    wat ze hoorde toen ik haar vertelde
    wat jij hier uithaalt.
    Zilver stop met huichelen.

  36. Dat van naar die plas gaan, is niet zo slim. Voor de rest wilde hij denk ik het avontuur opzoeken.

  37. Ik vind het logisch dat je jongste wat meer gedrag gaat vertonen van de oudste. Dat kopieert hij gewoon, want hij is trots op zijn oudere broer. Dat is een natuurlijk iets.
    Heeft volgens mij niets te maken met hoe jij je moederrol vervult. Ik denk dat het belangrijkste is dat je het dichtst bij jezelf blijft. Volgens mij kan dat nooit fout zijn. Structuur in het dagpatroon is evenwel gunstig voor kinderen die druk zijn. Herkenbaarheid maakt rustig.
    En wat Antoinette zegt; probeer je kinderen ook bij te brengen dat de wereld niet zo lief en betrouwbaar is als thuis. Op een speelse manier, via verhaaltjes of zo, kan dat goed.
    Van een parasietmoeder(ik noem dat verslindende moeder) kan op deze jonge leeftijd nog geen sprake zijn. Je bent toch ook niet van van plan steeds hetzelfde met ze om te blijven gaan, of wel? Als ze groter worden leren ze stapje voor stapje zelfstandig te doen en denken:)

  38. Nee, kinderen mogen geen cola drinken, en volwassenen ook niet. Is puur suiker, erg ongezond.

  39. Mijn ouders waren overdreven bezorgd en ook op het ongezonde af. ik kreeg pas een fiets op mijn twaalfde omdat een jongetje jaren eerder met zijn fietsje onder een auto was gekomen. Die fiets kwam er omdat ik naar de middelbare school moest. En zo heb ik meer voorbeelden van verstikkende liefde zónder normale knuffels en veel streng gedoe. Ik werd er alleen maar onzeker van.
    Er is veel angst voor de grote boze buitenwereld in mijn hoofd gestopt. Ben blij dat ik daar van af ben.
    Jouw vijfjarige is nog te klein om gevaar te zien, buiten het tuinhek. Dat is wat anders. Op een gegeven ogenblik maken kinderen zich zelf los en zelfstandiger e3n dat begint met kleine stappen en jij als ouder moet kunnen vertrouwen en afspraken maken.
    Mijn jongste is een avonturier met vriendjes niet direct in de buurt. Hij vergeet ook altijd de tijd. Daarom kreeg hij recentelijk een mobieltje zodat ik me niet ongerust hoef te maken als hij niet op tijd thuis is en hem er tevens fijntjes aan kan laten herinneren dat het eten wacht. Ik was daar eerst op tegen, maar het werkt wel, dus ben ik overstag. De laatste tijd is hij zelfs op tijd zonder dat ik hem hoef op te piepen.
    Nog even: ik ben oorspronkelijk opvoeder van beroep en wat ik zo goed wist, bracht ik heus niet een twee drie in de praktijk bij mijn eigen kinderen omdat je die afstand niet hebt mbt je eigen kinderen. Opvoeden is vallen en opstaan en elk kind is anders. Wat voor de een werkt, werkt voor de ander niet.
    Je voedt niet louter hartgestuurd op, je spiegelt ook en dat is alleen maar goed.
    Nu snap ik waarom je geen half kind zegt nav de link. Maar dat bedoelde ik niet. Een beetje, half zeg ik altijd, van mij is mijn thuiswonend kleinkind, een knuffeltje 🙂
    Misschien overbodig te vermelden, ik heb niks gezegd over autisme. Maar ook kinderen met autisme zijn verschillend in knuffelbehoefte.
    En nog voor Zilver, gewoon geen dienstbode meer zijn. Zolang jij het doet, hoeven zij het niet te doen. Dan maar geen schone was, bijvoorbeeld, als je het zelf bij elkaar moet gaan rapen. Ik heb het ook moeten leren, hoor maar het werpt nu wel zijn vruchten af.
    verdoofde groet :-))) dus ik kan nog scheefjes lachen

  40. Je kunt kinderen nooit teveel liefde geven. Als je dat doet, komt de rest vanzelf. Als ik je stukjes goed begrijp, stel je verder duidelijke grenzen en bewaak je die ook. Ik denk dat je daarmee voldoet aan de twee belangrijkste criteria voor goed ouderschap. Voor zover ik geplaatst ben om dat te mogen zeggen.
    Volgens mij ben je een supermama!

  41. @katja
    rationeel of emotioneel denken en handelen
    is voor mij beta of alpha
    stompzinnig geredeneerd natuurlijk;-))
    en voor mezelf weet ik nu al dat ik als oma
    geen opvoedingsadviezen ga geven
    ze zoeken het zelf maar uit, is veel beter

  42. @isis
    zelf ben ik niet in een groot gezin opgegroeid
    maar in een gezin met een vader die errrrruggggg…veel liefde behoefde
    vandaar mijn alertheid;-)))

  43. @pirate pete
    over onvoorwaardelijk liefhebben daar ben ik het verschrikkelijk mee eens
    maar voor de rest herken je misschien toch wel mijn twijfel:
    in je laatste blog vroeg je je af waar de grens lag?
    zoiets dus…;-))
    jouw terrible two’s liggen nu al een tijdje achter je?
    ik heb er nog een aantal jaren voor de boeg
    en o ja, die voetnoot is mijn lijfspreuk☻☺☻
    da’s funny, cozy en terrible terrible!!!!!!!

  44. @Zilver
    mijn buurvrouw is ook een lief dienstmeisje
    en dan denk ik, nee…
    dat wil ik niet
    als ze twee zijn willen ze alles zellufff doen
    daarna willen wij toch graag dat ze alles zelluffff doen
    of niet dan?
    nu weigert mijn oudste ook elk klusje die je hem opdraagt
    dus dat wordt nog een heeeeeeeeeel lange trainingsperiode;-)))
    dank je wel voor je openhartigheid,
    je weet, dat stel ik op prijs

  45. @fleur
    ik ben fred niet
    en dat weet je ook wel
    en ik vind het niet prettig als je een gast van mijn blog
    beticht van huichelen
    ik vermoed dat jij een heel eerlijke vrouw bent
    maar datzelfde idee heb ik ook van zilver

  46. Typisch een vraag waar niemand een antwoord op kan geven als ze je niet persoonlijk kennen en kunnen beoordelen. Waar iedereen dan maar zijn eigen ervaringen op projekteert. Zinloos. Het lijkt me dat, als je je serieus zorgen maakt, je steun moet zoeken bij mensen die jou als vlees en bloed kennen of willen leren kennen. Virtuele wereld is niet de echte wereld, d.i.: een onvolledige wereld.

  47. @Ralf
    hoe de cola er in geslopen is in de reactieruimte is mij een raadsel;-))
    maar cola is met dit weer wel heel lekker, ijskoud en met een rietje
    @P.H.M van de Kletersteeg
    we zijn niet enkel chemische fabriekjes;-)
    en zoals jij de structuur beschrijft komt het op mij
    ook nogal mechanisch over
    kinderen, zelfs dierenjongen hebben meer nodig dan enkel voeding en structuur
    ze hebben ooit een experiment gedaan met aapbabietjes
    die het niet overleefden zonder affectie

  48. @dianne
    er is een groot breed veld van verstikking
    het kan zich op verschillende wijze uiten in de opvoeding
    nu herken ik iets van dat overbezorgde van jouw ouders wel
    maar ik sta bij mij zelf wel voortdurend op de rem en probeer te corrigeren
    omdat ik inderdaad heb gezien waar dat overbezorgde toe kan leiden
    ik vind eigenlijk dat ik hem ook teveel waarschuw…
    het kan zomaar een eigen leven gaan leiden in het hoofd van een kleuter
    moet daar een beetje mee doseren
    fijn dat je in elk geval nog een beetje kan grimlachen

  49. @wattman
    "voorzover ik geplaatst ben om dat te zeggen"
    volgens mij een flamande verstekeling in jouw zinneke;-)))
    @Zichvanverre
    mijn blogjes zijn inkijkjes in mijn gedachtenwereld
    ik zet ze op papier/op het blog om de draaimolen tot stilstand te brengen
    alleen dat gegeven al, doet mij veel goed
    de reacties,
    maar juist vooral de eigen ervaringen van de lezers daar heb ik integendeel veel aan
    ze hoeven me niet te kennen, ik vraag van hen geen advies op maat, sterker ik vraag helemaal geen advies, maar je kan veel leren van hoe anderen het doen
    daarvoor hoeven ze je niet te kennen, juist niet
    juist als ze je denken te kennen, komt men met ongevraagd advies
    en gaat men ervan uit dat men weet wat goed voor je is, juist omdat ze jou en je
    gezin denken te kennen
    maar dat is nooit zo
    niemand kent alle ins en outs
    alle gevoeligheden, alle denkpatronen, de werkelijke sfeer in het gezin…etc…

  50. Assyke, je doet het met al je sores hartstikke goed. Je gooit een balletje op zonder jezelf accuut uit te leveren of kwijt te raken, maar wel met een open geest. Petje af hoor!
    Volgens mij vormen kinderen en hun ouders elkaar en geen van beide staat op zichzelf. Het is never-ever te laat jezelf of je kinderen bij te sturen, wat wel betekent dat je jezelf en je kids op gezette tijden onder een vergrootglas moet leggen, wat jij denk ik doet.
    Ik vroeg me vroeger af waarom ik altijd zo gehaast was en geen twee tellen kon zitten. Later begreep ik dat het mijn zoontje was die geen rust had en om de haverklap voor consternatie zorgde.
    De mensen in mijn omgeving riepen altijd ofwel dat ik geweldig was en dat mijn zoontje doodnormaal was, ofwel dat er iets ernstig mis was met ons. Aan geen van beide benaderingen had ik heel veel, want ik kon alleen reageren op erg stellige beweringen.
    In plaats van een beetje kletsen om te zien wat het oplevert.
    Je kinderen zullen waarschijnlijk altijd wel aangeven, op de een of andere manier, wanneer je moet ingrijpen. En je hebt je ogen bepaald niet in je zak zitten!
    Anekdote (een van de miljoen) : Mijn zoon was een jaar of 5, en speelde buiten met kindertjes die om de haverklap thuis moesten komen om te eten. Ik was daar vrij los in toen, want ik vond het allang geweldig dat ze het fijn hadden.
    Op een goed moment riep hij naar boven: "Mama! Moet ik ook alsjeblieft thuis komen?!"
    Waarop ik riep: "Ja! Je moet onmiddelijk thuiskomen!" Hij glunderde. Zo van, "mijn moeder is me er eentje he? Sorry guys, maar de plicht roept!".

  51. En dat zegt de massa zomaar zonder jou persoonlijk te kennen,dat je een `goede moeder`bent.
    Terwijl ik dit stukje met stijgende verbazing lees:
    -Wat mij daarbij opvalt is dat mijn moeder en ook vele moeders van nu een strakker gelaatsuitdrukking bezigen, op bepaalde tijden knuffelen en voor de rest enkel opvoeder en voeder zijn. –
    Wat staat daar en wat bedoel je in godsnaam?
    En waarom lult iedereen iedereen na?
    Zijn jullie allemaal niet goed wijs?
    Lullen om te lullen?
    Ennnn..néé ik ben het er absolúút niet mee eens,dat Z eerlijk is.
    En durf te stellen,dat ze een fictief personage is.
    Hoppá daar gaan ze weer,de b6ete volgers,de ja-knikkers,het voetvolk?
    Niet gehinderd door enig kennis van zaken.
    Is het de bedoeling dat ik mij schaar in het leger leugenaars
    en je aanminnig volg als Lou de Palingboer
    met z`n horde kwijlende discipelen?
    Hij liefst liet hij zich god noemen,moet ik dat ook tegen jou gaan zeggen?
    he god,mieter ff een eindje op
    ik kom naast je zitten
    en pas dr op
    of ik ga bovenop je zitten
    en plet je totáál!!!!
    Nedloni heeft ongelijk
    en is een onbeschaafd type,
    dat aan waanbeelden lijdt.
    Een fixatie op rails met oldtimers.
    Die moet je niet nabauwen
    als een papagaai.
    Dan gebeuren er ongelukken.
    En zit jij met de brokken.
    En ik helemaal.
    Denk autonoom.
    Vertrouw op je intellect.
    Laat je niet in
    met andere leugenaars.

  52. Welke naam niet Fleur? De enige naam die niet ijdel gebruikt zou mogen worden is toch ie van God?
    Hoe ik mezelf noem? Altijd en overal, in reallive en op internet; slechts de naam die mijn ouders me gaven. Vind nicks laf en hyocriet. Maar wie een nick wil dragen moet dat zeker doen.
    Helaas kan ik geen enkel instrument bespelen. Ben wel gek van muziek. Jij Fleur?
    Hoe weet jij dat van die lange blonde haren? Maar uh, haha…ik zou me moeten laten nakijken?
    Agut Fleurke, kom er maar in met je niveaurijk rijmpjes. Ben zo benieuwd meid!
    Die vraag is blijkbaar niet aan mij gesteld want. Als liefhebber van zo direkt mogelijke vragen en direkte antwoorden.

  53. Kijk nou wat asseikert zelf zegt:
    -de reacties,
    maar juist vooral de eigen ervaringen van de lezers daar heb ik integendeel veel aan
    ze hoeven me niet te kennen, ik vraag van hen geen advies op maat, sterker ik vraag helemaal geen advies, maar je kan veel leren van hoe anderen het doen-
    Juist ja…

  54. Yeahhhh….let`s rules….without borders…at all…heb je een leer fetisj?Leder hose an?

  55. Asseike 13.07
    Toch is die overdreven occupatie voor veelvuldig aanraken vanuit een jong kind
    echt wel een indicatie op het gebied van het autistisch spectrum.
    Het jonge kind wordt als het ware overspoeld
    met prikkels vanuit zijn omgeving
    en uit zich via een voor hem ogenschijnlijk
    veilig gedrag.
    Soms gedraagt het kind zich dan ietwat klef
    en te ouwelijk voor zijn kalenderleeftijd.
    Let ook op z`n taalgebruik
    das tevens een aanwijzing.

  56. @ Fleur; ik heb geen fetisj, maar kun je het leren?
    Aanraking jong kind; prima zolang het kind het zelf goed vind. Zou er niet al te lang mee doorgaan, dan word het zo’n uber-beschermd kasplantje. Van mij, bijvoorbeeld, hoefde het niet zo lang. Je kunt ook wel aan het gedrag van ouders merken dat ze je erg mogen.

  57. Lady Di voor Fleur 19.50u
    hij leek wel op een aardappeltje, Fleur, toen hij pasgeboren was maar hij is uitgegroeid tot een mooi manneke 🙂
    Oppiepen is zoiets als: beam me up, Scotty maar dan wat minder geavanceerd en wat minder snel.

  58. het is altijd moeilijk om een balans te vinden tussen wat goed voelt en wat je denkt dat goed is. Maar veel liefde is veel beter voor kinderen dan geen liefde zoals het jongetje in je vorige bericht.

  59. Liefde en teveel is een contradictio.
    Wat jij beschrijft is iets anders. De vorm die je aan liefde geeft moet evenzeer gericht zijn op het object van liefde om op dat object als gemeend over te komen. Het zogenaamde doodknuffelen of het verwennen van kinderen heeft vaak meer te maken met de onzekerheid van de knuffelaar of zijn liefde wel beantwoord wordt. Zeker als hij/zij niet reageert op de signalen kan dit snel tot blijvende misverstanden stollen.
    Zo verbood mijn vader ooit de toegang tot ons huis aan een vriendinnetje dat ik had, omdat zij TBC had. Pas later hoorde ik dat hij ook een vriendinnetje had gehad met dezelfde kwaal en dat zij later overleden was. Een typisch geval van liefde waaraan hij niet de goede vorm kon geven.
    Als je wil stuur ik je 300 paginas met andere voorbeelden die ik daaromtrent heb waargenomen.
    Liefdevolle groet,
    Simen Vrederat

  60. @Assyke
    Waar leg je de grens!
    De grote terugkerende vraag. . .
    Ik doe wat ik denk dat het beste is.
    De toekomst zal het uitwijzen
    Toch

  61. @Fleur
    Ik ben even weg en een persoonlijk getint blog loopt uit de hand.
    Fleur ik ga reageren op twee van je reacties, alleen die reacties die rechtstreeks aan mij zijn
    gericht.
    De beledigende reacties richting Dick en anderen verwijder ik.

  62. @Fleur 19.28
    ik ben het met je eens dat niemand met zekerheid kan zeggen of ik een goede of slechte moeder ben
    dat kan zelfs ik niet, alleen mijn kinderen later terugkijkend
    Ik weet niet of jezelf kinderen hebt, maar als jij persoonlijke ervaring hebt met een gezin en niet slechts vanuit een werksituatie, dan weet je dat één van de nonverbale communicatie naar jonge kinderen toe, in het kader van Reinheid, Rust en Regelmaat een strenge gelaatsuitdrukking is, een stijl die vele vrouwen gebruiken om duidelijk te maken, dat het nu geen tijd voor spelletjes is, maar van orde en gehoorzaamheid.
    Zo ben ik zelf opgevoed door mijn moeder en terugkijkend zie ik dan ook een strak gelaat. Nu weet ik dat mijn moeder een erg warme vrouw is en veel van ons houdt, maar in mijn kindertijd maakte het strakke kijken een onaangename indruk op mij. Terwijl het tegelijkertijd ontzag in boezemde, mijn moeder gehoorzaamde je dan ook zonder daar verder over na te denken.
    Niets mis mee dus.
    Nu ben ik echter een geheel andere persoon als mijn moeder en zit het Reinheid, Rust en Regelmaat ook niet echt als vanzelf in mij ingebakken.
    Kleine kwesties los ik dan ook liever op met humor dan met dwingend gezag.
    Helaas werkt dat niet altijd, dat betekent dat ik me al jaren oefen om kort en duidelijk te zijn.
    Maar het is hard werken, omdat dat niet van nature gaat, het liefst los ik alles lachend op.
    De rest van je reactie die niet tegen mij gericht is, negeer ik en ik verzoek je vriendelijk mijn gasten niet te beledigen.

  63. @Fleur 19.53
    zou je mijn naam correct willen spellen, assyke en niet asseikert.
    Vind het onnodig grof dat je me denkt te moeten beledigen.
    maar goed, om op je commentaar in te gaan:
    ik sta volledig achter dit citaat :
    – de reacties,
    maar juist vooral de eigen ervaringen van de lezers daar heb ik integendeel veel aan
    ze hoeven me niet te kennen, ik vraag van hen geen advies op maat, sterker ik vraag helemaal geen advies, maar je kan veel leren van hoe anderen het doen-
    waarom zou een mens in hemelsnaam bloggen als hij denkt
    mijlenver boven zijn lezers te staan????
    alle mensen die hier reageren hebben levenservaring of die nou
    positief of negatief is en daar kan een ander altijd van leren…wat is daar zo lachwekkend aan????
    dat er ook bezoekers zijn die je enkel een hart onder je riem willen steken, so what?
    ook deze bezoekers ben ik dankbaar, want ze gunnen je iets goeds…al is het maar een paar vriendelijke
    woorden.
    Ik word een beetje moe van dat ongegronde wantrouwen dat hier zoveel heerst en dat mensen met goede bedoelingen belachelijk worden gemaakt, omdat ze misschien iets naiever zijn dan de cynicus.
    Ik ben liever naief dan cynisch.

  64. @Fleur 20.08
    Mijn oudste is niet autistisch ook niet in lichte mate
    we hebben er al over gemaild, fleur, een paar weken terug.
    Jij hebt blijkbaar een antenne voor autisme, maar dat betekent niet
    dat mijn kind dat dan ook maar heeft
    er zullen best dingen zijn, die hij ook heeft, maar diezelfde dingen heeft hij ook gemeen
    met adhd, add of met kinderen die geen enkel medische indicatie hebben.
    Hij heeft geen preoccupatie, het is heel normaal dat sommige kinderen wat knuffeliger zijn,
    dan andere kinderen.
    Hij lijkt daarin dus blijkbaar wat meer op mij. De jongste lijkt wat uiterlijke affectievertoon weer wat meer
    op zijn vader…daar is verder niets medisch aan.
    Verder heeft Faf een zeer instabiele baby en dreumes periode gehad…veel verhuizingen, veel afscheid van dierbaren, migratieperikelen etc…
    dat uit zich bij hem ook in een behoefte aan bevestiging, erkenning…
    dat ik verder nog wel vragen heb over zijn aandachtstekort…betekent niet dat jij hem maar alvast moet diagnosticeren.
    Daarmee maak je jezelf juist schuldig aan datgene wat je mijn andere lezers verwijt.
    Mijn andere lezers vertellen vanuit zichzelf en komen niet met de stelligheid: zo is het en niet anders.

  65. @BarbraJansma
    jouw anekdote (een van de miljoen, ben benieuwd naar de 999.999 andere verhalen)
    ik denk dat je mij daar ook aardig mee hebt getypeerd,
    wat dat betreft ben ik waarschijnlijk net zo’n kameleon moeder als jij.
    ik merk dat ik ook dingetjes van school thuis introduceer als ik merk dat hij daar op school goed
    op reageert…
    ja…dat kinderen ook hun ouders vormen (misschien zelfs wel opvoeden) dat kan ik beamen…
    maar je moet er ook voor openstaan…meegroeien, zoals jij zegt en niet koste wat het koste vast willen houden aan een bepaald opvoedstijl die je ooit voor ogen had en die misschien toch onbruikbaar blijkt.

  66. @dick 19.57
    bedankt;-)))
    ben graag verstandig, op zijn tijd
    @Ivanika
    het eeuwige verstand versus gevoel
    als mens zijn we daar altijd mee bezig, om daarin de juiste balans te vinden
    niet alleen in de opvoeding, maar op alle terreinen, denk ik
    dus dat liefde ook op die weegschaal terechtkomt, is niet zo verwonderlijk
    ik vind het mooi dat je een link legt met Moi en haar lastige zoon
    denk dat die link er ook is,
    heb in mijn jeugd dagelijks ervaren wat een impact een liefdeloze jeugd op mijn vader heeft gehad
    ik denk dat ik (on)bewust die fout niet wilde maken
    als mensen zich dat voornemen, dreigen ze soms door te slaan
    en daarom dit blogje…om waakzaam te blijven…

  67. We zouden allemaal wat meer moeten knuffelen….iedereen heeft nood aan tactiele beleving! Mooi stukje Assyke! Heb bewondering voor je, je lijkt me oprecht een heel sympathieke dame en zoals ze hier zouden zeggen in Antwerpen een echte "moederkloek"! Geef je bengeltjes maar lekker veel liefde, dat zal hen doen opgroeien tot liefdevolle, warme mensen! Het ga je goed!
    xxx Mama Baby C

  68. @Simen
    stuur maar…
    want het is die compensatie die zo gevaarlijk kan uitpakken
    ik ben er ook van overtuigd, dat een kind heel goed voelt of hij iets krijgt
    of dat er iets uit hem gezogen wordt…
    Maar wat je voorbeeld betreft van het meisje met tbc…ik denk dat ik het nu duidelijk zo uitleggen
    zodat er ook begrip ontstaat bij het kind, zodat het zich niet onheus bejegend voelt.

  69. ik heb niet alle reacties gelezen
    is wat veel
    je kind knuffels en liefde geven is wat anders als je behoefte aan liefde bevredigen door je schatjes te knuffelen
    ik ben een moeder met volwassen kinderen
    maakte veel fouten
    niet alles kwam goed
    maar ze houden onvoorwaardelijk van me en ik van hen
    en ik ken niet een moeder met volwassen kinderen die vind dat ze alles nou zo goed gedaan heeft
    wees je zelf
    knuffel met gevoel en voed op met gezond verstand zou ik zeggen

  70. De waarheid zal denk ik ergens in het midden liggen, Assyke.
    Als kind werd ik nauwelijks geknuffeld, laat staan dat ik hoorde dat ik lief was of dat er van mij werd gehouden.
    Na een jarenlange zoektocht en bevestiging van die woorden en daden, legde ik me er uiteindelijk bij neer. Nu hoor ik het wekelijks en word ik plat geknuffeld door m’n moeder en weet ik me er af en toe geen raad mee.

  71. Assyke,
    Al die goed bedoelde raad. Al die meningen.. Verwarrend.
    Misschien is dit wel niet een onderwerp om over te bloggen.
    Misschien twijfelend knuffelen?
    Misschien knuffelend twijfelen?
    Geen kinderen hier
    Makkelijk praten nu.
    Kinderen zjn de norm….

  72. Er wordt veel te weinig geknuffeld. Als je klein bent krijg je ook vaak knuffels van familieleden. Maar dat neemt snel af als je ouder wordt. Bij knuffelen gaat het om een tedere aanraking, warmte en genegenheid.
    Hebben kinderen nodig. Da’s geen ‘verwennerij’.
    Het is evenwel goed te beseffen dat verwennen en verwaarlozen, op den duur, even slecht uitpakken. Denk hierbij dan aan het populaire Marokkaans gezegde:
    ‘Neem een raad die je doet huilen en niet één die je doet lachen’.

  73. Simon heeft daar een interessant punt aangeroerd.
    Très bien,RAT!!!
    Dank dubbel D voor mooie feedback!

  74. Asschat listen….read my beautiful red lips….we komen er zó niet uit,je verdraait mijn uitingen.
    Is nie goe….dommage…u know…be honest darling be brave, wees een man,vecht als een man,ik zal je tot mijn ridder slaan.
    Please….doe het voor mij…voor álles waar jij en ik in geloven….laat mij niet in tranen achter….bitte…please….be brave…wees de man die ik in je zag.
    Zoek jezelf een goede vrouw
    eentje die op K en C lijkt,ik gun het je zo,je bent het meer dan waard,schat.
    Negeer niet de roep van het leven,negeer het niet….keer om…doe het voor mij…ik smeek het je.

  75. Asseike
    Wil toch even terugkomen op jouw reactie
    van 12 juli 22.35.
    Wat was beledigend tav Dick en Dianne?
    En ik heb in mijn reactie een algemeen beeld gegeven
    en nooit specifiek jouw kind gediagnosticeerd.
    Daar ik uit mijn jarenlange ervaring weet,dat moeders zeer gevoelig zijn
    aangaande hun kinderen.
    Maar desalniettemin
    moet mij van het hart
    dat van ons twee
    ik niet degene ben
    die zich hoeft te generen
    voor gedragingen
    op het terrein
    van volksverlakkerij.
    Jouw andere lezers?
    O ja…is dat zo?
    Kijk maar naar mijn oorspronkelijke tekst:
    Toch is die overdreven occupatie voor veelvuldig aanraken vanuit een jong kind
    echt wel een indicatie op het gebied van het autistisch spectrum.
    Het jonge kind wordt als het ware overspoeld
    met prikkels vanuit zijn omgeving
    en uit zich via een voor hem ogenschijnlijk
    veilig gedrag.
    Soms gedraagt het kind zich dan ietwat klef
    en te ouwelijk voor zijn kalenderleeftijd.
    Let ook op z`n taalgebruik
    das tevens een aanwijzing.
    O doel je op mijn uitlating dat Z een fictief personage is?
    De waarheid mag niet gezegd worden bij deze `vrouw`?
    Vertel me WAAROM je het doet.
    Zeg me je beweegredenen,
    zodat ik je wellicht kan begrijpen,Asseike?
    Moet ik mededogen met je betrachten?
    Zeg het me ….ajb..
    Daar ik alle reacties opsla,
    kon ik het herlezen.
    Ik heb NIEMAND geschoffeerd.
    AAn Dick vroeg ik over hij een leren broek had.

  76. Tja, liefde is heel belangrijk in het leven van een kind. Maar ook structuur, leiding en zelfstandig dingen leren doen. Maar als je gaat luisteren naar wat anderen mensen allemaal vinden, dan weet je echt niet meer wat je moet doen. Dus voed je kinderen met liefde op en leidt ze in goede banen. En voor een deel is hun karakter wel nu eenmaal zo, maar je kan ze wel sturen.
    Meis, trek je niet teveel aan van wat anderen vinden. Heb je een goede band met je zoons? Dat is veel belangrijker dan wat een ander vindt

  77. @fleur
    nu is het gewoon genoeg
    ik heb hier geen zin meer in
    de reacties die je hier boven aanhaalt,
    heb ik allemaal laten staan
    de reacties die ik gister verwijderd heb
    vond ik wel degelijk te grof, ja naar Dick toe
    Dick kan er blijkbaar tegen, maar ik wil dat soort beledigingen niet op mijn blog.
    Is dat duidelijk?
    Op je eigen blog kun je doen wat je wilt.
    Hier heb je je te houden aan mijn regels.
    Dag fleur, ik vind je per mail aardiger dan hier op het blog.

  78. Assyke; aansprekend je eigen stijl en het definiëren van wat je wel en niet op je blog wilt. Het is jouw blog ook per slot van rekening. Goed dat je op zijn tijd verstandig bent. Laat ook ruimte voor intuïtie. Helaas zijn veel mensen niet altijd en overal zichzelf.
    Iedereen mag echter zelf weten of ze zich bijvoorbeeld ergens stoerder voor willen doen. Ga je nieuwe bijdrage lezen.

  79. @Pirate Pete
    uiteindelijk doe ik ook enkel wat mij een goed gevoel geeft
    maar helaas gaat er vaak wel een hoop gepieker aan vooraf;-))
    @mama baby c
    leuk om de mama van Ceetje hier te zien
    je bent hier altijd welkom
    als je tijd hebt;-))))))

  80. @Doranne
    ik denk dat de moeders/vaders die dat doen
    het niet opzettelijk doen en er zich vaak niet eens van bewust zijn
    wat ik, nu mijn kinderen ouder worden, maar vooral nu er een derde in aantocht is, mij
    steeds meer realiseer dat ik wat minder veeleisend moet zijn naar mijn eigen rol toe
    er meer van uit gaan…dat het wel goed komt
    het lijkt me al heel mooi, als ik net als jij straks kan terugkijken en constateren
    dat er geen wrok is gegroeid bij mijn kinderen
    want wrok leidt kinderen af van het mooie leven

  81. @geroma
    ach…je moeder…
    het lijkt een inhaalslag
    begrijpelijk dat je soms niet weet wat je er mee aan moet
    omdat het niet natuurlijk gegroeid is
    @Vogel-vrij
    vind het een uitstekende onderwerp van een blog
    het gaat over een fundamenteel aspect van ouderschap
    en dan met name mijn zoektocht in dit soort zaken
    meedenken wordt enkel op prijs gesteld
    zolang dat met een goede intentie gebeurt

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s