Goed rentmeesterschap kan dromen vervullen

Als ik terug kijk op de afgelopen vier jaar hebben we best het een en ander bereikt.
De eerste helft van die periode had ik het beheer over de papierwinkel en was ik tevens penningmeester.
Dat is een cruciaal detail, want zo konden we beide rijlessen nemen en er zelfs één slagen terwijl onze portemonnaie nagenoeg leeg was.
We leefden van 860 euro netto, twee volwassenen en een peuter.
Hoe krap ons appartementje ook was met slechts één slaapkamer, het was toch een prettige woning en het flatgebouw was erg rustig, in ogenschouw genomen dat er voornamelijk vrijgezellen woonden.
Toen nummer twee zich aandiende werd het ons wel heel duidelijk dat een eengezinswoning beslist geen luxe zou zijn. Maar een huurwoning krijg je tegenwoordig niet meer zomaar. Daar mag je toch wel eerst minimaal vijf jaar opwachten.
 
Net in deze periode raakte mijn man zijn stagiairenstatus kwijt en kreeg hij een minimuminkomen inclusief jaarcontract. Met de crisis in aantocht werd hem wel toegefluisterd dat hij in vaste dienst zou komen, maar zolang het bedrijf het moeilijk had, moest man wel eerst geduld betrachten en gewoon zijn uiterste best blijven doen.
 
Nu het geldplaatje iets rooskleuriger was geworden werd ook ons perspectief op de woningbouwmarkt roziger. Want wat bleek na een beetje gegoogle, dat onze woningbouwvereniging voor de wat hogere inkomens duurdere woningen in de aanbieding hadden. Woningen waar voor gold: wie het eerst komt, die het eerst maalt.
Heel simpel: je abonneert je via mail en reageer je dan als eerste, dan heb jij de eerste kijkoptie.
Zo onrechtvaardig als dat eigenlijk is, gebruik hebben we er wel van gemaakt, want onze woonsituatie werd toch wel erg krapjes zo op de derde verdieping met vier snurkende wezens op één slaapkamer.
Aan slaap kwamen we nauwelijks nog toe en dat merkte je overdag.
 
Het was na de tweede poging al raak. Een veel te duur huis in het dorp van onze keuze, in een wijk waar we niet eens van hadden durven dromen. En dan nog op loopafstand van oma, die een belangrijke oppasfunctie vervulde.
Of we het huis accepteerden, wilden ze van ons weten, terwijl wij hoog en droog op de wadden zaten. Ja, natuurlijk!!!
En zo werd het pakken geblazen.
Eenmaal thuis van onze korte vakantie, werd onze halve huisraad bij het grofvuil gezet en zouden we helemaal met een schone lei beginnen.
Net in deze tijd was het penningmeesterschap over gegaan op lief. En was het ook lief, die vond dat de krakkemikkige meubeltjes echt niet meer meegesleept hoefden te worden.Een lang leven hadden ze toch al niet meer.
Ik vond alles best, al deed het afstand doen van wat grenen grut me wel pijn. Hoe krakkemikkig kan goed hout eigenlijk zijn?
 
We gingen over tijdens de vastenperiode. Een waar kasteel, zo veel vertrekken, zoveel ruimte.
De eerste nacht dat we daar sliepen, was een waar avontuur. 
Lief trok de volgende ochtend fluitend naar zijn werk.
Ik toog naar beneden en knipperde met mijn ogen. Een langwerpige woonkamer die op twee tuinstoelen en een box helemaal leeg was.
Dus dit was het? De kinderen vonden het helemaal te gek, want ruimte om te rennen was er volop en bovendien maakte de laminaten vloer een pokkeherrie waar ze erg veel schik om hadden.
De tuin was één grote wildernis, die erg modderig aandeed. Je struikelde en gleed over de padden en slakken.
Even was mijn euforie weg. Ik wist dat het geld op was. Hadden we niet net lekker vakantie gevierd, voordat deze aanbieding ons in de schoot werd geworpen? En ook de verhuizing zelf had ook het een en ander gekost aan verf, lampen en ander spul.
Ja, meid, jij hebt je mond altijd vol van soberheid. Zo erg is dit toch niet? Je kunt het toch wel drie, vier maanden uitzingen voor het huis voorzien is van bank en eettafel?
Dat kan wel wezen, maar het is toch iets heel anders als je gewoon met zijn tweetjes bent, of met nog twee kleine kinderen erbij. Dan krijgt afzien een heel ander karakter.
 
Ik nam het heft over en besprak met lief, dat dikke kleden op de vloer beneden en op de slaapkamer van de kinderen de eerste prioriteit hadden. Het laatste wat we wilden was een slechte relatie met de buren. Want de gehorigheid van ons huis was wel een forse tegenvaller. Hadden we dat eerder geweten, dan hadden we waarschijnlijk niet ingestemd met het laten liggen van het laminaat.  Mijn kinderen van nature al luidruchtig, waren daar nog niet eerder mee geconfronteerd in de luxe appartement waar we eerst zaten. Stoeien, gerammel met speelgoed…geen mens die daar wakker van lag.
Maar nu was het om half zes s’ochtends toch een heel ander verhaal.
Niet iedereen hoeft zo vroeg op en daar moet je dus rekening mee houden. Ik hield mijn hart vast. Vooral toen de buurvrouw aan de ene kant steeds chagrijniger begon te kijken en duidelijk geen zin had in een kennismakingsgesprek.
 
Dat werd de buikriemen aantrekken en hop naar de ikea voor een paar betaalbare wollen kleden. Het moment dat die kleden er eindelijk lagen…begon bij mij het thuisgevoel te groeien. Een bank? Waarvoor had je die nodig, als je zo lekker op een berber kon zitten?
Alles kwam natuurlijk goed. Gelukkig hoef je in een land als nederland nooit lang op een stokje te bijten en al helemaal niet als je werk hebt. Je bent gegarandeerd van een maandelijks terugkerend inkomen, dus beetje bij beetje werd ons huis steeds meer een thuis. Op goede gordijnen na…
 
En dat merken we nu, nu het licht fel is en lang aanwezig. Mijn keuze voor witte gordijnen hoefde niet bepaald een foute beslissing te zijn geweest, hadden we niet meteen ook nog ondergordijnen in de vorm van jaloezieen of lamellen gekozen. Het wit voor de mooiigheid en de jaloezieen voor de verduistering.
Ooit zou dat in orde komen. Maar eerst moest er nog worden afgereden. Na het behalen van het rijbewijs, moest er natuurlijk een auto komen. Dat autootje daar moest het een en ander aan gebeuren. De zomer naderde en familie moest na vier jaar toch wel eens een keer bezocht worden. Het veel te kleine doch lieve autootje moest worden vervangen voor een ruimere die je een lange reis wel kon toevertrouwen. Nog meer euro’s die de lucht invlogen.
En ik keek toe…en bedacht dat we ware kapitalisten aan het worden waren.
Het geld kwam binnen en vloog zo weer weg. Zoveel behoeftes waren er blijkbaar die vervuld moesten worden.
Het voelde niet goed. En ook lief kwam tot de ontdekking dat de komende reis financieel nauwelijks haalbaar was. Maar haalbaar of niet, we moesten toch gaan. Want geld is en zal nooit de enige motivator zijn of worden.
 
Toen we terugkeken op onze armoedzaaierstijd, kwamen we tot de conclusie dat het een kwestie van penningmeesterschap was.
Ik lachte zachtjes in mijn vuistje. Want wereldvreemd als ik misschien mag zijn, een goede beheerster dat zit wel in mij;-))
 
En voor de derde keer gaat de schatkist over in andere handen.
Vrouwenhanden, dit keer.
 
 
 
 
 
 
 

Advertenties

30 thoughts on “Goed rentmeesterschap kan dromen vervullen

  1. @Assyke, herkenbaar en mooi verhaal, uit het leven gegrepen. Aanbevolen! Ik hoop dat jullie penningmeesterschap "vruchten gaan afwerpen".

  2. Het slijk der aarde… past mooi bij je modderige tuin! Goed gedaan, rentmeester Assyke! Mijn respect had je al, het is alleen nog maar gegroeid!

  3. Zucht. Dear Assyke.
    "Rentmeesterschapperes". ::–))
    Ben ik ook sinds mijn scheiding in 2001.
    Het heeft heel wat kont-nagel-krab-werk gekost om de billen boven het water te houden en tegelijk de voetjes op de grond.
    En nog steeds is het roeien met de riemen die ik heb.
    Een map vol met sollicitatie brieven.
    Een slag in de rondte gewerkt.
    Een eigen bescheiden ondernemersschapje opgericht.
    Werken bij de thuiszorg.
    Maar, je eigen rentmeester zijn, is het meer dan waard. (Ja, ondanks alles!)

  4. Zo herkenbaar wat je beschrijft, het geld vliegt sneller weg als het binnenkomt, dan moeten er maatregelen genomen worden. Succes ermee.

  5. @Het bijbelse rentmeesterschap is in overdrachtelijke zin bedoeld.
    Het gaat daar niet primair over de huishoudportemonnee.
    Hoe houd ik mijn geest gezond. Dan volgt de rest vanzelf.

  6. Zolang je je aan het simpele credo houdt dat er niet meer geld kan worden uitgegeven dan dat er binnenkomt, gaat het goed :-).

  7. Trekken en sleuren, maar met succes lees ik! Goed gedaan!
    En met die buren gaat het vast ook nog wel goed komen 😉
    Wanneer gaat die grote reis beginnen?

  8. @blogpieper
    als het aan mij ligt komt het wel goed
    ik heb zelf niet zulke materiele dromen, maar lief wel
    hij wil onder andere dolgraag een huis kopen
    ik heb bedacht dat als we dat werkelijk willen realiseren
    er even iets anders met de uitgaven moet worden omgegaan

  9. @Wattman
    nu je het zegt, ik zou eigenlijk best wel beheer willen voeren over
    een heus kasteel met landgoed
    als je dan iets doet, dan maar meteen goed: het echte slijk der aarde
    @Kitty
    jip
    jammer dat ik niet meer vertrouwen in mezelf heb op andere gebieden
    alle kracht komt uit vertrouwen voort
    ik ga in het najaar een yogacursus volgen in navolging van mijn zoon
    dat zal vast het een mooie bron van inspiratie en kracht zijn

  10. @Geroma
    jij met al je talenten!!!!
    Hoe gaat het met je onderneminkje?
    talent wordt maar mager beloond, helaas

  11. @Antoinette
    hun vleugeltjes zijn groot en sterk;-))
    @k.reintje
    wie heeft het hier over de bijbel, dan?
    rentmeesterschap is ook gewoon een aards baantje
    al eeuwenlang, niets spiritueels hoor

  12. @Zelfstandig-journalist
    zo simpel is het
    daar komt nog bij dat ik het onverantwoord vind naar je kinderen
    toe om niet voor een appeltje voor de dorst te zorgen
    het heeft er momenteel alle schijn van dat goed onderwijs
    straks onbetaal wordt en ik peins er niet over mijn kinderen naar
    onderwijsfabrieken te sturen
    dus dat wordt sparen, koste wat het kost

  13. @Aad Verbaast
    o dat is allang op zijn pootjes terechtgekomen
    nadat ik twee maanden lang naar haar chagrijnige gezicht heb
    gekeken en zelfs op straat me nog heb voorgesteld
    heb ik de stoute schoenen op een gegeven moment aangetrokken
    en haar uitgenodigd voor een kopje koffie
    tijdens dat bezoekje is het ijs gebroken en alras gesmolten
    en nu is het contact gelukkig heel warm
    wat de reis betreft, dat merk je vanzelf;-)))

  14. @Arnold Kemp
    long time no see;-))
    dank je (ook voor het langkomen)
    @P.H.M van de Kletersteeg
    leef jij nog in de tijd van de gulden?
    niet echt realistisch, de kosten van levensonderhoud,
    huren en energiekosten zijn toch echt in euro’s
    en zoals iedereen weet zijn die met de komst van de euro niet
    gehalveerd
    je laat graag een tegengeluid horen, dat weet ik
    maar geloof me maar, met een kind in de luiers en een man
    die nog een bestaan helemaal van uit het niets moest opbouwen
    was het een pittige tijd met dat lage inkomen
    maar als het moet kun je overal mee rondkomen
    het is een kwestie van een hoop schrappen;-))

  15. @10.45
    In de taal wordt er een sterke link gelegd van rentmeesterschap naar het woord van God.

  16. @k.Reintje
    meer woorden hebben nog een andere lading,
    maar in deze context was het gewoon heel aards
    tsja…we kunnen niet alleen van spiritualiteit leven
    de maag moet ook worden gevoed;-))
    hoewel mijn maag best wat minder gevoed mag worden,
    dus daar heb je wel gelijk in

  17. Iedereen kan zo’n verhaal wel vertellen, maar jij bent er wel erg goed in geslaagd moet ik zeggen. Prachtig! Maar ja, ik ken je ene beetje….

  18. Prachtig verhaal van een ontwikkeling in levens
    en je prettig voelen in een huis dat groeit.
    Mooi verhaal en komt alles goed….want er wordt gewikt en gewogen….
    daar gaat het om….om zo te laveren in het leven en de portomonnai…dat alles smootly blijft en prettig!
    Vriendelijke groet!

  19. Open/openhartig blog. Niet veel nieuwe opmerkingen aan toe te voegen. Je bent een doorzetter. Houdt vol!

  20. meestal lees ik niet van die lange blogs, maar je schrijft onderhoudend.
    en deels is het vanuit onze beginperiode ook zeer herkenbaar.
    je zult dit later kunnen toevoegen aan ‘zoete herinneringen’.

  21. @Piet Piraat;-))
    scheelt een hoop zorgen
    @Zelfstandig_journalist
    even is zo om
    @Leo
    nou dat vind ik nog eens een leuk compliment
    thenk yoe very match

  22. @Isis Nedloni
    wikken en wegen met geld gaat me makkelijk af
    en tegelijk kan ik ons lekker verwennen zonder op geld te letten
    het is belangrijk dat het in evenwicht is, in het ene extreme geval word je een krent
    en daarmee wil je echt niet leven brrr…
    aan de andere extreme kant heb je het beruchte gat in de hand, die al snel leidt tot
    geldproblemen en overbodige kredieten
    net zo brrrrr….;-))

  23. @Theo
    dank je voor je mooie woorden
    @lebonton
    velen zullen zich hierin herkennen
    tenslotte moet iedereen een bestaan opbouwen vanaf de basis
    de een wat later dan de ander en een ander heeft misschien wat meer
    financiele middelen in zijn rugzakje van thuis zitten
    maar uiteindelijk moet je het toch allemaal zelf doen
    @barbrajansma
    vooral nu ik ook in het fictieve bezit ben van een linzensorteermachine
    gaat mijn leven met grote sprongen vooruit!

  24. Knap gedaan, goed opgepast, goed gepland en meer van dat moois. Je mag wel een beetje trots zijn op jezelf. En heel mooi verteld. Wens je gewoon een hartelijke, levendige, lekkere toekomst.
    Hartelijke groet!

  25. @thrammy
    deze wensen neem ik vandaag mee
    ik heb huishouddienst en daar kan ik wel wat oppeppers bij gebruiken;-)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s