De mythe van de supermens

Het liefst blaken mensen van zelfvertrouwen zonder daarbij naast hun schoenen te lopen vanwege een teveel.
De werkelijkheid is echter dat het gros van de mensheid een groot gebrek heeft daaraan.
Nou is dat niet zo erg, je hebt immers een leven lang om er naar te streven.

Maar een vraag waar ik al een paar dagen mee worstel is echter:
 
Wat is er eigenlijk mis met onzekerheid, waarom is dat zo’n ongewenste en door de samenleving nauwelijks geaccepteerde eigenschap?

Serieuze reacties waar goed over is nagedacht zullen zeer op prijs worden gesteld.

45 thoughts on “De mythe van de supermens

  1. Zelfverzekerd zijn leidt naar succes en daar hoor je in onze maatschappij naar te streven. Succes bezorgt je status en een goed leven, dat telt.
    Ik zelf ben helemaal niet zelfverzekerd en snel uit mijn evenwicht te brengen, daarom zit ik natuurlijk aan de onderkant:-)

  2. Dag Assyke,
    Onzekerheid is een menselijke eigenschap die je overkomt als je denkt dat de dingen boven je hoofd groeien.
    Als de maatschappij iemand in dienst neemt wordt gemikt op een persoon die zelfstandig functioneert met een hoge productie. Onzekerheid is een ongewenste kostenpost.
    Voor maatschappij kun je in zekere zin ook samenleving lezen. Onzekere mensen zijn minder geschikt. Ze leveren meer probleem op met de invulling van verantwoordelijkheden.
    Als oorzaak van onzekerheden wil ik de aandacht vestigen op stemmingsproblemen. Als iemand last krijgt van negatieve symptomen neemt de onzekerheid toe. Ik veronderstel dat er een relatie is tussen
    stemmingsproblemen en dingen boven je hoofd groeien.

  3. Onzekerheid is voor mij, afgezien van het evt. tegendeel van zelfvertrouwen, een vorm van zelfkritiek en misschien zelfs contemplatie.
    Ik zie het meer als een teken van intelligentie dan van gebrek aan succes.
    Het woord ‘verlegen’ is ook weinig meer te horen, tegenwoordig.
    Wat mij altijd verbaast, is dat verlegenheid en arrogantie hand in hand kunnen gaan.

  4. Onzekerheid bij een persoon zie ik als een soort beveiligingsmechanisme. Je gebruikt het voordat je een keuze maakt in iets. Blijven hangen in onzekerheid lijkt me niet zo gunstig, want het ondermijnt je kracht. Het lijkt er dan op dat je blijft hangen in de fase van besluitvorming. En dan komt er niets positiefs uit.

  5. O, en om op je vraag in te gaan, het kan te maken hebben met de emancipatie van vrouwen, of het belang van alsmaar groeiende economie, de wereld die kleiner wordt en de moordende concurrentie. De ratrace is tot in het kwadraat geraakt, en een plek voor bescheiden leven is er amper meer.

  6. Ik heb geen antwoord op je vraag, maar een leuke anekdote.
    Ik ben namelijk ook een onzeker persoon.
    Een lieve, mannelijke en al wat oudere collega had daarom een citaat voor me uit de Carp geknipt.
    Ben de exacte woorden vergeten, maar het kwam op het volgende neer:
    Er is een omgekeerd evenredig verband tussen intelligentie en zelfvertrouwen.
    Hoe intelligenter, hoe minder zelfvertrouwen.
    Met andere woorden: hoe intelligenter, hoe groter de onzekerheid.
    Een verklaring die daaraan gegeven werd, was dat intelligente personen bovengemiddeld in staat zouden zijn om hun eigen fouten en tekortkomingen te zien en daar dus onzeker van worden.
    Domme mensen zijn minder in staat tot zelfreflectie, dus die hebben minder reden tot onzekerheid.
    Ik heb het citaat jammergenoeg niet bewaard, het is al jaren geleden.
    Wat ik nog wel weet was dat het me iets minder onzeker over mezelf heeft gemaakt.
    Ik ben intelligent, dus ik ben onzeker.
    Ik ben onzeker, dan ben ik in ieder geval niet dom. Yeeha!
    Edit: ik zie nu dat BarbaraJansma ook al een dergelijke reactie gaf
    Edit2: zou ik dan nu het antwoord op je vraag hebben? Wordt onze samenleving gedomineerd door domme mensen en wordt daarom onzekerheid niet gewaarderd?

  7. Onzekerheid zorgt ervoor dat je nooit weet of je gelijk hebt. Dat
    kan stimulerend werken: je blijft zoeken, schaven, studeren en
    anders leggen. Het geeft mensen de kans je te adviseren.
    Onzekerheid kan je onder controle hebben en soms besluiten:
    nu is het afgelopen dan maak je wel een statement (of je daar
    dan heel zeker over bent? Nee. Dat hoeft niet, maar er is wel iets.)
    Teveel onzekerheid laat je zweven, maakt dat je niet meer weet
    waar je staat en wat je kan. Het is een van de veel voorkomende
    redenen voor depressie. Een beetje meer zekerheid kan dan geen
    kwaad.

  8. hm… onzekerheid is OOK onverstandig.
    om aan anderen te laten zien, bedoel ik.
    als (slimme) mensen weten dat ik onzeker ben,
    zouden ze daar eventueel misbruik van kunnen maken.
    mij voor hùn karretje spannen,
    klusjes op laten knappen waar ze zelf geen zin in hebben.
    of als ik niet doe wat zij graag willen, zeggen dat IK het fout doe,
    en ik geloof dat dan…
    als je naar de dieren kijkt, dan zie je dat een ‘onzeker’ dier geen lang leven heeft.
    een dier moet weten hoe je aan eten komt,
    niet bang zijn om voor zichzelf op te komen,
    eventueel andere dieren op te peuzelen,
    weten wie zijn vijanden zijn,
    wie hij aan kan,
    en wie sterker is dan hijzelf.
    en anders overleeft hij echt niet…
    als je onzeker bent,
    kom je pas aan de beurt als ànderen beslissen dat jij iets mag doen of zeggen.
    en dat is lang niet altijd ideaal.

  9. @antoinette
    maar zou je in een samenleving die niet uitsluitend gericht is op succes, maar op persoonlijke groei en potentiele talenten in elk willekeurig individu minder onzeker zijn?
    gewoon omdat je weet dat je geaccepteerd wordt zoals je bent, en je in je eigen tempo en op je eigen wijze je talenten verder kan en mag ontwikkelen?

  10. @k.Reintje
    je noemt daar een gevoelig punt, stemmingswisselingen
    ik denk ook dat het een van de oorzaken is van onzeker gedrag
    maar niet de enige
    daarvoor hebben teveel mensen last van een gebrek aan zelfvertrouwen
    zoals jij het stelt staat produktie voorop en de mens is daaraan ondergeschikt
    helaas is dat de huidige economische realiteit
    de behoefte van het economische monster zal alleen maar groeien
    het is maar de vraag of mensen aan die behoefte zullen kunnen blijven voldoen
    de intellectuele, energieke en emotionele mogelijkheden van een mens zullen uiteindelijk
    ontoereikend blijken en dat vind ik een griezelige gedachte

  11. Zelfvertrouwen komt vanuit jezelf. Stabiliteit.
    Onzekerheid ontstaat door, veelal externe, factoren, waarop niet of nauwelijks invloed kan worden uitgeoefend. Dan kan zomaar gebeuren dat onzekerheid ontstaat over zelfvertrouwen.
    Onzekerheid, in welke vorm dan ook, duidt op instabiliteit. Ongewenst. ‘Men’ wil nu eenmaal ‘zekerheid’.
    Uit ‘zekerheid’ kan zelfvertrouwen ontstaan. Schrap ‘zelf’ en tegenover ‘vertrouwen’ staat ‘wantrouwen’.
    ‘ Ik vertrouw mijzelf niet’……… ‘ik voel me een beetje onzeker’………
    Niet voor niets wordt gezegd ‘Zorg goed voor jezelf en blijf gezond’.

  12. @BarbaraJansma
    welkom op mijn blog!
    Wat je schrijft herken ik,
    aan de andere kant, denk ik dat het ook van intelligentie getuigt als je
    kritiek naast je neer kan leggen, of minder perfectionistisch bent
    alles wat je doet waarmee je het zelf immers moeilijk maakt is niet bepaald slim
    en produktief te noemen

  13. Lieve Assyke,
    Nog nooit heb ik iemand gekend die geen onzekerheid kent of gekend heeft.
    Wat in mij opkomt.
    Er is niks mis met onzekerheid. Alleen daardoor weten we dat er zekerheid in ons huist. Al speelt het regelmatig misschien verstoppertje.
    Onzekerheid laat twijfelen ook daar is niks mis mee omdat het een gelegenheid biedt om juiste keuzes te maken vanuit onderscheidingsvermogen
    Jammer is het alleen wanneer onzekerheid ‘verlamd’. Dan belemmert het om onszelf vanuit authenticiteit in de wereld te zetten. Vanuit zelfrespect.
    Dit ben ik, dit kan ik niet, hier ben ik niet zo handig in en daarin een kei en ik leer van het leven net zoals iedereen….en hoe vergaat het jou?
    Ieder gaat zo zijn eigen weg. Van jou begreep ik uit een ander blog dat je erg gevoelig bent. Dat herken ik.
    Het onderscheid van mijn en dein kan dan erg lastig zijn is mijn ervaring.
    Wat mij geholpen heeft om niet te verlammen (dat wil overigens niet zeggen dat jij je laat verlammen door anderen) is steeds weer de weg naar binnen gaan.
    Leven met vragen….wie ben ik….lezen…zelfstudie…
    Zorgen dat ik naast mijn dagelijkse beslommeringen altijd gevoed bleef (en blijf) door opleidingen en mensen bij wie ik me geaccepteerd voelde en die ook niet wisten waar vandaan en waarheen maar me inspireerde de weg te gaan vanuit eigenheid.
    Ook leerde ik dat als ik me kwetsbaar opstelde en onzekerheid benoemde, het er mocht zijn, dat er dan nagenoeg altijd met respect mee werd omgegaan. Het maakte me juist zekerder en werd er moediger van. Of kreeg te horen…. jij onzeker?
    Maar ik leerde ook om op gepaste tijd, dingen voor mezelf te houden omdat ik wist dat ik niet krachtig genoeg was om gelijkwaardig te kunnen communiceren met die buitenwereld.
    Met een hartegroet voor jou
    mooi mens.

  14. Hallo Assyke,
    Goede vraag.
    Ik moet daar over nadenken.
    Ik zie namelijk zowel positieve als negatieve gevolgen van onzerkerheid/zekerheid!
    Ik denk dat een zekere mate van onzekerheid gezond is. Zolang het maar niet ziekelijk wordt. . .
    Er is namelijk niets mis mee om, wanneer geconfronteerd met een volslagen onbekende situatie, je onzeker te voelen.
    Het zal namelijk niet de eerste keer zijn dat een zelfverzekerde persoon de verkeerde kant op gaat!!! En daardoor zijn doel niet haalt!!
    Of zoiets

  15. @Kitty
    eigenlijk zeg je een beetje hetzelfde als BarbraJansma
    ik ben het met je eens dat blijven hangen in een onzekere situatie/besluitvorming dat daar niemand bij gebaat is, jij niet en de situatie niet, vaak verergert het de situatie alleen maar en wordt het dilemma nog groter
    een weloverwogen beslissing kost tijd en die tijd en aarzeling…daar lijkt steeds minder ruimte voor
    tegenwoordig moet de cup a soup snel en adequaat geserveerd worden
    de smaak en inhoud doet er niet meer zoveel toe

  16. @BarbraJansma
    het zijn verschillende factoren die geintegreerd zijn en geleid hebben tot
    een versneld turbobestaan waar geen plek meer is voor diversiteit en individuele
    beperkingen

  17. @Prikkeprak
    omdat ik zo vreselijk heb moeten lachen om jouw commentaar
    vergeef ik je je anekdote;-))
    dank je wel voor dit nieuwe inzicht, ik ben dus hyperintelligent
    je laatste conclusie is interessant…ik hoor het wel vaker fluisteren de laatste jaren
    alleen ben ik bang dat ook domheid een relatief begrip is…zucht

  18. Onzekerheid en zekerheid verhouden zich als ying en yang. Er moet een balans tussen die twee zijn. Bijvoorbeeld: financiële, materiële zekerheid geeft rust. Enige mate van onzekerheid of dat ook in de toekomst zo blijft, houdt een mens scherp.

  19. @Martin
    dank je wel voor je zeer nuttige feedback
    net als de reactie van k.Reintje heb ik het gevoel dat je het ziekmakende
    erkent – of het oorzaak of gevolg is doet eigenlijk niet eens zozeer ter zake
    maar het zou binnen de geestelijke gezondheidszorg een goede aandachtspunt kunnen zijn
    nu ligt daar meer het accent op praten en confrontatie
    terwijl men misschien beter samen naar de kwaliteiten van de "zieke" zou kunnen kijken
    en die kwaliteiten te stimuleren

  20. @Marijke
    Welkom op mijn blog!
    ja…die overeenkomsten zie ik ook
    en ik betreur dat zeer
    nu ben ik een natuurmens en hou ik veel van beesten
    maar ik dacht dat De Mens zichzelf bekroond had met de titel HOMO SAPIENS
    en vervolgens het begrip Beschaving zegt te hebben uitgevonden en nu daar al eeuwen
    in claimt te leven, men gaat zover dat de westerse maatschappij als superieur wordt gezien in vergelijking met andere samenlevingen
    als je dit grote onderscheid tussen mens- en dierenwereld claimt en zelfs het onderscheid tussen
    westerse beschaving en andere samenlevingen…hoe kunnen we deze primitieve en primaire manier van met elkaar omgaan dan verantwoorden?
    Als ik aan een beschaving denk, dan denk ik aan een maatschappij waarin een ieder zich zelf mag en kan zijn en dat elke eigenschap als even waardevol wordt beschouwd…
    helaas een beschaafd ideaal die nog ver van ons af ligt

  21. @Marijke
    en ik vind het ronduit triest dat van ons mensen in feite toneelspel en onwaarachtigheid wordt geeist, wil je geaccepteerd worden
    waarom mag je je onzekerheid niet laten zien…je laat daarmee zien mens en echt te zijn

  22. Mooie vraag.
    Is onzekerheid echt een niet geaccepteerde eigenschap? Ik heb gemerkt dat het soms erg gewaardeerd wordt als je je onzekerheid toont, je kwetsbaar opstelt en daarmee openstaat voor ideeen van anderen, wat dan weer gewaardeerd wordt.
    En mijn ervaring is ook dat de meeste mensen slechts doen alsof ze veel zelfvertrouwen hebben maar dat ze in weze net zo onzeker zijn als ieder anders.

  23. *je laatste conclusie is interessant…ik hoor het wel vaker fluisteren de laatste jaren
    alleen ben ik bang dat ook domheid een relatief begrip is…zucht *
    Je hebt gelijk, dat is ook relatief…. ZUCHT ;))
    Mijn omschrijving van domheid: alles en iedereen moet gericht zijn op economische groei, waaraan het belang van het individu ondergeschikt wordt gemaakt, menselijke waarden worden overboord gegooid.
    De bijbehorende tirade houd ik maar lekker voor mezelf, het weer is vandaag veel te mooi voor boosheid.

  24. @Assyke,
    ik heb niet gezegd dat we net als dieren moeten leven,
    maar dat we òòk een gezonde portie zelfbewustzijn nodig hebben om te kunnen overleven.
    het zou kunnen dat de helft van de mensen je te zelfverzekerd vindt, en de andere helft te bescheiden. wat doe je dan?? daar kom je alleen uit als je voor jezelf bepaalt hoe ‘zeker’ je acceptabel vindt. daar kun je dan altijd nog van afwijken. en soms toch toegeven aan wat anderen willen of vinden. of juist in een bepaald geval je eigen mening doorzetten omdat je vindt dat het om iets gaat waar je vooral zelf over moet beslissen en niet iemand anders. maar in principe moet je zelf de koers bepalen. denk ik in elk geval…
    mijn persoonlijke ervaring is dat mensen vaak misbruik maken van (mijn) onzekerheid en vooral ook van mijn behoefte om ‘alles goed te doen’ en door anderen gewaardeerd te worden.

  25. Ik denk dat niemand onzekerheid als negatief wegzet. Wel is het zo dat onzekere mensen in lichaamstaal en in mondelinge uitdrukking ‘ongeloofwaardig’ overkomen. Omdat ze niet in zichzelf geloven, kan de ander hen ook niet serieus nemen. Dat is een soort basisprincipe in de psychologie, ‘de eerste indruk’ in de volksmond.
    Als je stamelend en in elkaar gedoken, om opslag komt vragen zal de directeur je zeker niet belonen. Of krijg je je stofzuigers zeker niet huis aan huis verkocht. Om maar wat te noemen. Maar negatief, hm. Hoeveel mensen kopen toch niet een daklozenkrantje, juist omdát iemand onzeker is? ‘Ach die arme stumper, ik zal er maar een kopen.’.
    Ik denk dat het tegenovergestelde ‘arrogantie’, als veel negatiever wordt ervaren. Hoewel arrogante mensen dan weer eerder geloofd worden. Zie bijvoorbeeld Wilders. Het is wel zeker zo dat hoe arroganter de persoon, hoe meer aanwijzingen voor persoonlijke frustraties en psychische blokkades.
    Maar over geloofwaardigheid zegt het dus niets. Daar laat het onbewuste zich kennelijk nog graag door bedriegen!

  26. Het grootste probleem met onzekerheid is naar ik vrees, dat onzekere mensen je onzeker maken. Naar mijn mening (en dat moet je denk ik niet onbekend voorkomen, dat ik dat zeg) is wat een mens moeilijk accepteert, vooral datgene wat hij in zichzelf wil ontkennen. Ik ben het niet helemaal met je eens dat onzekerheid nu bij de allergrootste taboes hoort (met een stevige overtuiging hebben ze het minstens zo moeilijk). Zeker niet binnen individuele contacten. Bij onzekerheid worden de problemen wel groter in bepaalde groepsverbanden waar onzekerheid als een aanval wordt aangevoeld op het collectieve belang, en die onzekerheid ook handelt over de aanpak van de groep van het groepsdoel. Op de werkvloer, of in het leger of andere situaties waar de groepsdruk groot is is ook de neiging groter om deviant gedrag uit te vergroten, omdat deviant gedrag de groepsnormen versterkt.
    Onzekerheid, wat in de grond van de zaak een vorm van wijsheid is wordt dan niet op die manier opgevat, maar is het objet trouve om je eigen zekerheid als horend bij de groep te vergroten. In die situaties is de onzekere persoon ook een geliefd slachtoffer van pesterijen.
    Hartelijke groet,
    Simen Vrederat

  27. assyke, onzekerheid, labiliteit enz. zijn als je het handicaps noemt eigenschappen waar art1, het anti-discrminatie artikel, je tegen beschermt
    men dient je gelijk te behandelen zie http://www.art1.nl/artikel/10104-Wat_is_discriminatie#question64
    ovefrigens, Cohen heeft met zijn hakkelen goed gescoord ziehttp://www.vkblog.nl/bericht/318149/Alle_mediacraten_vallen_door_de_mand_door_Onze_Hakkelaar

  28. Onzekerheid
    onzekerheid heeft zijn voor en nadelen, je bent voorzichtig omdat je weet dat je onzeker bent, dus je kijkt de kat uit de boom. Of door je onzekerheid kan je erg beinvloedbaar zijn naar het negatieve, je kan dan ook domme dingen gaan doen, er kan dan misbruik van je worden gemaakt.
    Een stukje onzekerheid met een heldere verstand, dan kom je wel ver in je leven.
    Wie is er niet onzeker, vertel mij nou niet dat er mensen bestaan die niet onzeker zijn,iedereen heeft dit in zich, misschien kunnen ze het voor de buiten wereld verdoezelen.
    Een goede vraag.

  29. @VSp
    zelfvertrouwen zit in je zelf, maar is ook een optelsom van positieve ervaringen en een liefdevolle jeugd
    het gelijkstellen van onzekerheid aan wantrouwen, daar schrok ik even van, in mijn ogen is wantrouwen een uiterste negatief gegeven, terwijl ik onzekerheid niet als zodanig ervaar
    dat de mens goed voor zichzelf dient te zorgen is helaas een modern dogma, vroeger werd solidariteit en gemeenschapszin meer op prijs gesteld en werd goed voor jezelf zorgen weggezet als egoisme.
    We zitten nu aan de andere uiterste, maar hopelijk vinden we de volgende decennia een beter en gezonder balans

  30. @Svara
    "Dit ben ik, dit kan ik niet, hier ben ik niet zo handig in en daarin een kei en ik leer van het leven net zoals iedereen….en hoe vergaat het jou?"
    prachtig zou het zijn als we zo met elkaar om durfden te gaan, eerlijk, transparant en niet bang
    daar is veel wijsheid in een samenleving voor nodig, in alle gelederen

  31. @Pirate Pete
    zolang het maar gezond is…
    deze verzuchting lees ik meer in de reacties
    nu is helaas de realiteit dat er veel mensen zijn die bijna permanent
    onzeker zijn over hun gedrag in het openbaar, op de werkvloer etc…
    nu kan je daaruit heel simpel de conclusie trekken dat dat ziekelijk is,
    en die diagnose wordt door de maatschappij dan ook vaak gesteld
    waarom eigenlijk? waarom alleen kijken naar het (afwijkende) gedrag van het individu
    en niet naar de maatschappij zelf?
    Kan het niet zo zijn dat de huidige digimaatschappij te hoge, bijna onmenselijke eisen
    stelt aan haar burgers? Eisen die er onherroepelijk voor zorgen dat een groot deel van
    de bevolking bij voorbaat al uitvalt…
    Is het niet mogelijk te erkennen dat de ontwikkelingen een ongewenste en niet reeele richting op gaan
    en dat onze hersenen en intelligentie best mogen worden ingezet om een menswaardige samenleving te creeren met menselijke normen?

  32. @Antoinette
    die wereld bestaat/bestond wel, maar is door de menselijk drang naar (economische/technische)
    vooruitgang om zeep geholpen;-))
    @zelfstandig_journalist
    kernachtig verwoord en zo waar
    ik herken ook jouw eigen levensinstelling er in
    ik hoop ooit die balans te verwezenlijken, net als jij

  33. @Beeldsprekers
    dat klopt, in sommige gezelschappen, maar het ligt echt aan welke
    mensen of beroepsgroepen het zijn, wordt openhartigheid gewaardeerd
    en die openhartigheid zal ook wel de sleutel zijn tot acceptatie
    feit blijft dat onuitgesproken onzekerheid afgekeurd wordt, omdat het signalen
    uitzendt die niet begrepen en vaak verkeerd uitgelegd wordt
    als mensen zich vertrouwd voelen in een gezelschap/samenleving dan is
    openhartigheid een eenvoudigere opstelling
    maar die veiligheid is wel een basisvoorwaarde

  34. Onzekerheid wordt dan wel als zwakke eigenschap aangemerkt, mensen vinden het ook wel prettig om met onzekere mensen om te gaan. Zij voelen zichzélf daardoor juist zekerder en bespeuren een soort overwicht op de ander. En dat sterkt het eigen zelfvertrouwen.
    Overigens kan je je onzekerheid op verschillende manieren laten zien. Je kunt jezelf forceren en net doen of je helemaal niet onzeker bent. Je moet dan een toneelstukje opvoeren en dat kost bergen energie. Bovendien prikken mensen daar gauw doorheen en nemen je dan niet serieus.
    Je kunt er ook gewoon voor uitkomen dat je onzeker bent en het toegeven. Stel je zelf een beetje kwetsbaar op maar overdrijf het niet.
    Kies de juiste woorden en houding en stel je niet onderdanig op.
    Ben je onzeker in bepaalde situaties, dan kunnen trucjes je helpen om wat zekerder over te komen (en je daardoor zekerder te voelen). Begin van de zenuwenniet te ratelen, kijk de ander aan in een gesprek, glimlach gerust maar niet overdreven. Laat je belangstelling blijken en luister goed naar de ander. Reageer op wat de ander zegt. Geef geen ongevraagde adviezen (hoor wie het zegt;-))
    En loop rechtop; kijk de wereld aan.

  35. @Prikkeprak
    ik sluit me volledig aan bij jouw omschrijving
    en je hebt gelijk, het weer is te mooi;-))

  36. @Marijke
    dat is ook mijn ervaring, na schande en schade wijs geworden
    en na jarenlang jazzballet heb ik in elk geval fysiek een zelfverzekerde uitstraling
    maar van binnen is het heel anders
    gelukkig dat ik wel vertrouw op mijn gezonde verstand, maar omdat ik tegelijkertijd
    me er van bewust ben dat ik gewoon ook heel weinig feitelijk weet, vind ik het geen
    schande om dingen en uitleg te vragen
    nu weet ik uit mijn omgeving dat andere verlegen mensen dat niet durven
    omdat in hun ogen onwetendheid nog altijd een soort van taboe is en dat vind ik jammer
    ik probeer mijn oudste bij te brengen dat domheid niet bestaat, enkel in je eigen ogen
    en dat dat dus ook voor anderen geldt, iedereen heeft iets waar hij heel goed is
    helaas worden veel kinderen competitief opgevoed en in mijn ogen begint het daar al

  37. @wattman
    vind je reactie wat tegenstrijdig
    onzekerheid uit zich vooral nonverbaal en dat wordt negatief beloond
    dat zeg je zelf en dat ervaar ik ook
    jouw voorbeeld van het daklozenkrantje vind ik eigenlijk een bevestiging
    "ach die stumper" met die woorden geeft iemand aan dat hij zich ver boven de ander
    bevindt in moreel en elk ander opzicht, een negatieve opstelling dus
    en in mijn ogen is een directeur die zijn werknemers blijkbaar zo slecht kent
    dat hij uitsluitend afgaat van de momentopname is een slechte directeur-
    of de werknemer wel of geen opslag krijgt moet hij afhangen van zijn prestaties of het feit dat het al weer lang geleden is dat hij voor het laatst opslag heeft gehad of welk ander redelijk motief dan ook
    en moet niet beoordeeld worden op het stamelen van een geintimeerde werknemer
    (extreem) arrogante mensen zijn van binnen meestal ontzettend onzeker, hebben een slecht zelfbeeld,
    deze mensen hebben geleerd dat ze die extreme onzekerheid en zelfhaat moeten verbergen onder een dik en ondoordringbaar masker
    ik denk dat deze arrogante mensen veel sympathieker zouden kunnen zijn als ze zich zelf zouden mogen zijn, in feite creeert de maatschappij mede dit soort verwrongen persoonlijkheden

  38. Onzekerheid maakt het leven leefbaar en boeiend, mensen die dat niet aan kunnen wenden zelfvertrouwen (lees zekerheid) voor. Binden zich ook vaak aan een groep die hen die zekerheid garandeert, hoe onzeker kun je zijn?

  39. Toch nog een reactie. Het lijkt erop dat we ‘negatief’ verschillend interpreteren. Ik vind negatief ‘ het oproepen van weerzin of weerstand’. En dat lot treft onzekere mensen niet vaak. Arrogante mensen wel.
    Het voorbeeld van de dakloze is zeker vanuit een negatieve opstelling. Het hoort bij de klassieke redder-slachtofferrol, waarbij beiden op een negatieve manier bezig zijn. Maar de onzekere houding roept geen weerstand of weerzin op. De dakloze zelf misschien wel, maar dat is weer iets anders.
    Die directeur kent zijn werknemers inderdaad slecht. Daarom was het maar een voorbeeld. Maar er zijn op elke werkvloer heel veel verschillen in ‘beloningen’ voor de werknemers. De een kan ongestoord zijn gang gaan en krijgt alles voor elkaar bij de baas. De ander wordt meewarig bekeken of zelfs tegengewerkt. Dat heeft veel met onzeker overkomen te maken. Hoewel die eerste werknemer misschien meer weerzin oproept, krijgt hij toch zijn zin.
    Kortom: onzekerheid hoeft geen weerstand op te roepen maar is erg ineffectief. Los daarvan kan ook een superieure reddersrol negatief zijn. Maar dat is de onzekerheid zelf ook natuurlijk…

  40. Wat is "zekerheid"?
    BP, die met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid geen fouten kan maken tijdens het boren?
    We zien teveel de fouten van anderen, projecteren dat op onszelf en worden daar vervolgens onzeker door. Een beetje meer oogkleppen is goed voor het zelfvertrouwen. Dan vergelijkt u zichzelf wat minder met die andere 6.5 miljard mensen.
    Al ontstaat dan weer de angst iets te missen. Maar ja, als je zelf het feestnummer bent, valt er ook niets meer te missen. Maar dat is weer een andere discussie.

  41. @ Trektocht
    ik was hem weer vergeten ook al dacht ik toen dat ik hem nooit meer zou vergeten….
    prachtig !!
    thanks voor deze her-innering
    < NIETS IS ZEKER EN ZELFS DAT NIET>

  42. @simen
    mooi betoog
    kan me er wel in vinden
    vooral wat je zegt over dat onzekerheid de schijn opwekt het groepsbelang
    te bedreigen
    zegt natuurlijk ook heel veel over die groep en hoe stevig hun overtuigingen zijn
    als het fundament van een samenleving solide genoeg zou zijn, zou er immers geen sprake
    van een potentiele spookbedreiging zijn
    en ja…het komt me niet onbekend voor;-)))

  43. @Marius van Artaaa
    grappige benadering
    het ene handcap is de andere niet
    volgens mij is er nog geen stuurgroep die zich sterk heeft gemaakt
    om gebrek aan zelfvertrouwen in het hokje algemeen geaccepteerde handicaps
    te plaatsen
    vraag me ook af of dat zinvol zou zijn
    onzekerheid is geen geaardheid en geen aangeboren afwijking
    maar een door opvoeding en samenleving gecultiveerd verschijnsel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s