Kleine kinderen, grote keuzes

Zelfs kleine kinderen moeten soms moeilijke keuzes maken.
Zo ook Mattie.
Maandagnacht heeft oma namelijk voor het eerst weer voet op hollandse bodem gezet. Daar hebben we weinig van meegekregen, omdat drie van onze gezinsleden toen allang in dromenland verkeerden.
Maar dinsdagmiddag na school zou het dan gebeuren: De Grote Hereniging tussen Mattie en zijn Oma. Alleen een begroeting en een knuffel zou na zo’n lange afwezigheid niet afdoende zijn, dus er moest en zou gelogeerd worden.
 
Ware het niet…dat er die dag meer spannende zaken  om prioriteit schreeuwden.
Volkomen onverwacht had hij een uitnodiging gekregen voor een kinderfeestje bij een klasgenootje. Ze zouden een paar gemeentes verderop naar een buitenspeelplaats gaan met nog wat kindjes.
Nu wil Mattie al sinds het begin van het schooljaar graag bij zijn klasgenootje spelen, maar kwam het er nooit van omdat ze maar liefst 40 kilometer van school wonen.
Een afstand die je niet eventjes aflegt voor een uurtje spelen.
Vorige week was het dan eindelijk zo ver. De mama nam hem mee van school en mijn man zou Mattie dan om vijf uur weer ophalen.
Blijkbaar hebben ze in de file gestaan want ze waren heel laat pas thuis.
 
Mattie was echter helemaal in de zevende hemel. Zijn klasgenootje had niet zomaar een tuin…nee…het was een groot kinderparadijsje met allerhande toestellen en een groot grasveld…Wauw…hij raakte eenmaal thuis niet meer uitgepraat en vroeg me waarom wij ook niet daar in dat plaatsje konden gaan wonen, want dan kon hij gewoon lopend naar zijn vriendje toe!
 
Tsja…dat werd even uitleggen, dat het leven niet zo simpel was.
 
Maar goed. Hij zou naar het feestje en voor mij was het dus eigenlijk niet nodig om naar school te gaan. Toch…vonden zowel mijn moeder als ik het sneu als hij haar nog niet gezien zou hebben. We lopen dus samen naar school en zien dat de papa van het klasgenootje de kinderen al aan het verzamelen is.
Alles aan de motoriek van Mattie duidt op grote opwinding. Een moeder ziet dat al van vele meters afstand.
Dan ziet Mattie zijn oma en als hij al opgewonden was, dan is nu het hek helemaal van de dam. Hij vliegt op haar af, omhelst haar ter hoogte van haar knieen. Zij tilt hem op, beiden geemotioneerd en ze knuffelen en besnuffelen elkaar tot het bijna genant wordt.
Ik maak Mattie erop attent dat de papa van D. op hem wacht.
 
O ja…en hij vliegt naar het groepje, aarzelt dan en rent terug naar oma voor een laatste knieknuffel. En ik zie hem twijfelen, aarzelen, in verwarring.
Hij wil dolgraag met de kinderen naar het feestje. Maar hij is nog lang niet uitgeknuffeld.
Als we dan met de oplossing komen, dat hij na het feestje meteen naar oma kan om daar te gaan slapen, zie ik zijn verwarring afnemen en beseft hij dat je soms helemaal geen keuzes hoeft te maken.
 
Maar dat het leven ook heel gul kan zijn.
 
 
 
 
 
 
 
 
  
 
 
 
☻☺☻☺☻☺  ☻☺☻☺☻☺  ☻☺☻☺☻☺  ☻☺☻☺☻☺  ☻☺☻☺☻☺  ☻☺☻☺☻☺  ☻☺☻☺☻☺
 
Even iets heel anders:
 
niet alleen voor kleine kinderen kan het leven vol verrassingen zitten,
vanochtend wilde ik inloggen op vkblog en ach…dat kon weer eens niet
nu was dit
toevallig één van die ochtenden waarop het wakker worden niet goed wil lukken, ondanks de boterhammen en het obligate kopje koffie,

 
ik baalde dus…
als ik baal kunnen er onverwachte dingen gebeuren,
dingen zoals een twitteraccount aanmaken bijvoorbeeld:-)))
 
ik zeg helemaal niet dat ik overstag ben, welnee, ben je gek!
maar experimenteren kan geen kwaad toch, of zal ik daar morgen als ik geen baalochtend heb  weer heel anders over denken?
 
Ach ja, was will das Weib?
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

24 thoughts on “Kleine kinderen, grote keuzes

  1. ==was will das Weib?==
    Iedere dag even heel gelukkig kunnen zijn, misschien.

  2. Zo herkenbaar.
    Het maakt niet uit waar ze wonen. Ze zijn allemaal hetzelfde.

  3. @dianne
    zou wel mooi zijn als het leven elke dag zo gul was
    maar je weet het is niet goed voor de calvinistische ziel;-)
    oh nee…daar heb jij geen last van, geloof ik

  4. @Reine
    oh dieses Weib wil zo veel;-)))
    @zelfstandig_journalist
    ze was op vakantie
    en nu blijft ze nog even, want ze heeft al weer vakantieplannen aaargggghhh
    mijn oudste is gewoon erg verkikkerd op haar

  5. Fijn zo’n lieve oma!
    Die had ik als kind dus ook,
    maar mijn moeder kan dat niet.
    Tenminste ……. niet voor mijn kinderen

  6. Schop onder het calvinistisch principe! Dat heeft al veel te lang geregeerd 🙂 Gelukkig heb ik er hier in het Zuiden totaal geen last van, haha.
    Een super dag voor het kereltje dus!!!
    (bah, waarom geef je hem een nepnaam. Ik vind zijn eigen naam heel mooi!)
    Was das Weib will? Ich denke: glücklich sein.

  7. @catherina
    het is inderdaad een cadeautje
    niet alle oma’s zijn zo
    ik ben van moeders kant wel verwend, zachte warme vrouwen
    die van vaders kant zijn killer en nauwelijks in staat een band op te bouwen
    jammer voor het kleinkind, een groot verlies voor de oma vind ik

  8. @Verbaas
    soms is het fijn voor hem om kind te zijn
    maar meestal verzet hij zich ertegen, hij vindt het verschrikkelijk
    dat zijn wil afhankelijk is van volwassenen

  9. @Kitty
    op het gebied van eten heb ik ook geen last van calvinisme
    wel op andere gebieden, ben soms te sober
    Fafa is de naam die hij zichzelf heeft gegeven toen hij één was,
    omdat er in zijn echte naam een W zit en dat kon hij niet uitspreken;-))
    Hij is jarenlang door ons Fafa genoemd, totdat hij vond dat hij daar te oud was
    Mattie, daar kwam Sas, mijn jongste mee op de proppen
    want ook hij vond de naam met de W onuitspreekbaar hahaha
    het duurde even voor we door hadden dat hij met Mattie zijn grote broer bedoelde;-))

  10. Superoplossing, dat logeren. Zo blijft de kinderwereld nog eventjes simpel… zo lang mogelijk zo houden.!

  11. En ik vraag me altijd maar af waar iedereen al die tijd voor het bloggen vandaan haalt, zelfs met jonge kinderen.
    Ik kom met mijn oudere en man en huishouden en mijn eigen leven soms nergens aan toe, laat staan dat ik weet twitteren is.

  12. @svara
    dank je, namens de praatjesmaker;-))
    @antoinette
    gelukkig dat er in het echte leven ook wel eens iets leuks gebeurt;-)

  13. @iers dagboek
    wauw een uitgesproken aanbeveling
    dank je
    maar ehhh…meer van wat?
    ;-))

  14. @ivy
    vrees dat hij een drama king blijft
    no matter what age
    @wattman
    zie mijn antwoord aan ivy
    zijn kinderleventje is niet zo simpel
    hij compliceert het maar al te graag
    heeft hij natuurlijk niet van zijn moeder!!!

  15. @appelvrouwtje
    sorry, heb geen tijd voor een antwoord
    tot veel en veel later!
    misschien wel volgende maand…
    sorry;-)

  16. Wel ja, twitteren is niet veel meer dan een kijkje nemen in andermans poppenkast en jezelf ook te kijk zetten. De meerwaarde van twitteren is mij tot nu toe volstrekt ontgaan.
    Voor belangrijke berichten is Twitter nutteloos. Heb het maar afgeschaft, overbodige ballast.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s