vrijheid

broodje niks
smulde naar binnen
muntthee zwaar van koolhydraat
de zon die leven geeft
blootsvoets de snotsnoet
kraaiend van plezier
overal kan hij spelen
zelfs in een open riolering
 
wat een mooie jeugd!
verzucht jij bedrogen
de vrijheid van strontvlieg
hepatitis A, B en C
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
copyright
assyke juni 2010
 
 
 
 
 
 
 

34 thoughts on “vrijheid

  1. @mephisto
    ik denk ook dat voor sommigen het een bewuste keuze is
    te leven in armoede
    want niets geeft zoveel vrijheid en onthechting

  2. Tsja…maar moet je dan ook geven? Of een daklozenkrant kopen? Niet toch, in dat geval?

  3. ow, dit is waarlijk prachtig. Het schuurt Assyke, het schuurt van schoonheid!

  4. Onzin Assyke
    "Oh kinderkens, vaar met mij mee op een schuit met appelen".

  5. @wattman
    een dakloze is een andere soort armoedige
    dan iemand die kansloos is geboren in een derdewereld land
    of je zo’n iemand iets moet geven is je eigen morele keuze
    ik geef wel, want je weet niet wat iemand op straat heeft gebracht

  6. @noud
    dank je
    ben blij met je woorden
    @Reine
    is geen onzin
    dit gedicht heb ik opgeschreven
    na een verzuchting van iemand
    die terugverlangde naar zijn jeugd van armoede
    en vieze voeten
    zelf denk ik ook dat het grootspraak, ontkenning, roze nostalgie is
    maar dit passieve terugverlangen kan in iemand leven
    meer kansen kan iemand ook verstikken vanwege de druk die het hem oplegt
    niet iedereen is tegen dat soort maatschappelijke druk bestand

  7. @zelfstandig_journalist
    zelf hou ik wel van een sobere levensstijl
    maar zo leven zoals in het gedicht
    nee…nee…nee
    als volwassene kun je terugverlangen naar de warmte
    van de jeugd, dat kan ik wel begrijpen
    en als kind heb je geen besef van ontberingen of ziektekiemen

  8. sluit mij aan bij Noud.
    Erg mooi gedicht.
    En duidelijk dat de warmte die hij zoekt, door hem niet wordt gevonden in dit kikkerlandje 🙂
    Is het in essentie niet zo, dat elke man zichzelf buitengesloten voelt, op het moment dat kinderen een feit zijn in de relatie?
    De onverdeelde, onbaatzuchtige aandacht, de liefde van weleer slaat ineens om in een verantwoordelijkheid en het afstand moeten doen van die aandacht, ten bate van het nageslacht. Jaloezie? Concurrentie? Oedipus ligt vanaf het begin al op de loer..
    U schrijft mooi, Assyke, ik heb het al vaker gemerkt.
    Het stimuleert mijn grijze cellen, de woordenvloed raakt weer op gang.

  9. Ik geef ook meestal, maar ik haakte dan ook maar in op jouw – prachtige – gedicht en de eerste reactie van Mephisto. Armoede als keuze, ik dacht dus meteen aan bedelaars.

  10. @Mephisto
    wat je zegt daar schuilt veel waars in
    ik ben me daar niet altijd van bewust
    een man moet inderdaad ook veel inleveren als een relatie plotseling
    van aard verandert
    en dan nog de migratieperikelen;-)))
    de verzuchter is nu de deur uit
    maar mijn onbegrip is dankzij jouw reactie geslonken
    dank

  11. Zoals jij schrijft zie ik het kind zo ronddribbelen, zich nergens van bewust en weet niet beter.
    Soer leven is helemaal niet erg, maar honger, dorst en ziekten die meestal met een al te sobere leefstijl gepaard gaan is vreselijk. Daar is inderdaad hulp nodig om een bepaalde levensstandaard mogelijk te maken. Ook in "rijke"landen heerst veel armoe. Een schande.
    Triest, maar heel mooi en uit het hart, jouw woorden.

  12. Assyke, heel goed en mooi beschreven.
    Als ik degelijke beelden zie denk il, wat ben ik blij dat ik in Nederland geboren ben.

  13. Voor velen is de keuze :
    – doodgaan als een mens
    – leven als een dier
    Zo romantisch is het niet.

  14. @Assyke
    Graag gedaan. U zet mij weer in denktrantgangeffecten:
    De confrontatie met een onmogelijk verleden. Mensen zijn zó herkenbaar in hun patronen!
    Onmacht.
    ‘Integreren’ is falen. Dat is toegeven dat het hier beter is dan daar.
    Niet integreren is falen. Dat is toegeven dat je niet in staat bent jezelf hier te handhaven.
    En dat allemaal door de ogen van de warmte van een liefde.
    Dat moet niet gemakkelijk zijn…

  15. Geboren in het veen
    Getogen op de klei
    liep ik door zand
    die wereld was van mij,
    Een oude broek
    een trui met lappen
    een mandje met boterhammen mee
    om lekker in de grienden te happen.
    Liepen we door de koeienstront
    door de brandnetels
    voorzichtig door het hakhout
    tot we de sloot in gleden.
    Maar thuis brandde de kachel en de teil stond klaar
    Moeder had een trommel met pleisters en verband
    een splintertrekker en jodium
    en een bord aardappelen, groente en vlees.
    Ik ga toch niet voor minder

  16. sociologen hebben het weleens over de cultuur van de armoede, Assyke
    waarmee ze het eenvoudige geluk van de Dapperstraat willen aangeven;
    toch blijft het als waarheid steken in de grimas van de clown, waarachter
    ‘altijd’ diep verdriet huist. Laten we het erop houden dat het een beproefd
    afweermechanisme is voor wat je mist in arme of rijke toestand die over
    de tijd en plaats heen reikende vrolijkheid en nostalgie van de een en de ander.

  17. Ik dacht even dat je een buitenspeelplek had gevonden voor je vijfjarige zoontje.

  18. @wattman
    in dit geval een verlangende terugblik;-))
    wat de bedelaars betreft in nederland, vraag ik me soms ook af
    of het wel een echte vrije keuze is, vaak zijn het mensen die gemangeld
    zijn door de tegenstrijdige verwachtingen van de moderne maatschappij

  19. @smokey
    als we het dan toch over vrijheid hebben
    dan bestaat die misschien ook wel enkel in de belevingswereld van een kind

  20. @antoinette
    nederlanders zitten vaak in de top van de gelukkigste mensen
    en dat zal vast niet voor niets zijn
    @knutselsmurf
    nee romantiek is ver te zoeken in echt diepe armoede

  21. @mephisto
    je raakt precies de gevoelige plek
    een plek waar trots onder andere zetelt;-))

  22. Bij ‘s-Heren dageraad
    relaxt met de tractor naar de polder
    koeien melken
    vlug terug
    wassen aankleden
    en op de fiets propte ik de boterhammen naar binnen
    Nederlands
    Stond juffrouw Duursma altijd achter de ingang van de deur
    en snoof de geur van de eeuwig klevende koeienmest.
    De hele dag stressen
    Huiswerk niet gemaakt voor en na.
    Woordjes leren in de pauze.
    Beloven dat je het wel zou maken
    Maar een beta redt het toch wel
    Terugracen op de fiets.
    Varkens voeren
    En met gang met de tractor naar de polder
    Koeien melken.
    Terug eten
    Eten bezinken halfuurtje lezen in de lommerende lanen literatuur tot de hengstige Wolkers.
    Daarna schilderen, reiven, hakken, snoeien,
    Slapen.
    Ik zou het niet anders hebben willen doen.

  23. Wat een onzin.
    In armoede leven is geen keuze.
    Hepatitis A, B of C nog minder.
    .

  24. Hallo Assyke,
    Mooi stukje met een diepe kern van waarheid.
    Mijn mooiste herineringen hebben niets te maken met geld, welvaart, of luxe.
    Groetjes van een boven gedreven Piraatje

  25. @eva
    ja, voor iedereen houdt het weer iets anders in
    @Reine
    er werd goed voor je gezorgd
    vrijheid buiten
    geborgenheid binnenshuis
    ideaal

  26. @marius
    men grijpt naar de herinnering als het heden iets te veel van het goede wordt
    de herinnering is echter altijd een illusie
    @vogel-vrij
    tsja…voor veel kinderen geldt bovenstaande beschrijving inderdaad
    als een kinderspeelplaats, heb daar zelf ook in gespeeld
    het heeft me wel een goede weerstand gegeven
    maar als ik nu andere kinderen in dat soort omstandigheden zie
    krimpt mijn hart, kinderen gun je iets mooiers

  27. @Reine
    er komt wat naar boven…
    het leven tegenwoordig is veel sterieler
    daar is ook veel mee verloren gegaan

  28. @jezzebel
    voor het kind in het gedicht
    is het ook geen keuze, zo is het gedicht ook niet bedoeld
    iemand kijkt terug met weemoed, dat bedoel ik
    en mijmert dat het leven toen beter was
    hij is niet de enige, het is gebruikelijk om van het verleden
    de goeie ouwe tijd te maken, terwijl het in de meeste gevallen
    een tijd van ontberingen was
    maar omdat men toen nog jong en geborgen was, ervaarde men dat
    toen niet zo, ook niet terugkijkend
    natuurlijk kiest iedereen als het even kan, voor comfort
    toch zijn er mensen die vinden dat juist uit armoede lering valt te trekken
    zoals boeddhisten en kluizenaars
    dus onzin is het zeker niet
    en hepatitis is een mogelijk gevolg, geen keuze

  29. Als je de boeken van Laura Ingalls Wilder leeft,
    dan ziet haar jeugd er mooi en vrij en romantisch uit.
    Lees je verder in de boeken waarin ze ouder is,
    en met haar man een eigen bestaan op wil bouwen,
    dan beschrijft ze wel de ontbering en de armoede
    (ff niet ingelogd ik ben geschorsd)

  30. @catherina
    Laura geeft eigenlijk heel goed weer wat ik bedoel met dit kind/volwassene
    heette de hoofdpersoon van het kleine huis ook niet laura, dat eigenzinnige meisje?
    beschouw de schorsing als vakantie, probeer wat nieuwe recepten uit
    en kom straks met vernieuwde energie terug en laat ze dan maar een poepje ruiken

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s