de kleur van menselijk leed

Ik ben boos. Woedend.
Heb het gehad met oppervlakkigheid.
Heb het gehad met dat ik me voortdurend moet afvragen of naiviteit een voordeel of een nadeel is. Is het een goede eigenschap of een slechte.
Heb het gehad met vragen als deze.

Heb het gehad dat onschuld zo makkelijk vermoord wordt. Dat er daarbij gelachen wordt. Dat de onschuld zich moet schamen onschuldig te zijn.

Dat alles hier politiek wordt, zelfs als je uit normale gezonde loyaliteit je voorzichtig bent in het veroordelen van een medeblogger. Dat men hier zo geobsedeerd is door links en rechts, dat men de normaal menselijke verhoudingen en gevoelens compleet uit het oog is verloren.

Bah.
Alsof mensenleed ooit een politieke kleur heeft gehad.

Ik merk dat ik geblokkeerd ben,  nauwelijks in staat andermans blogjes te lezen, laat staan ze zelf te schrijven. Telkens als ik het vkblog open, doemt cees zijn gezicht op.
Voel ik die machteloosheid, die woede weer.

Ik zeg het ronduit nu: ik sta vierkant achter Cees totdat hij schuld heeft bekend.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s