Misplaatste plankenkoorts

 
Als zeventienjarige kwam ik bij hem thuis. 
Teneinde  een artistieke indruk te maken had ik een levi’s spijkerbroek van mijn vader aangetrokken en een geruite houthakkersblouse. Ook uit papa’s kast.
Gewapend met recorder, een fles beaujolais en een heftig kloppend hart belde ik bij hem aan.
 
Ik hoefde niet lang te wachten. De deur zwaaide vriendelijk wijd open. Joviaal zou ik  deze lange hippieachtige man niet willen noemen. Wel spontaan en openhartig. Hij stelde me al snel op mijn gemak en ging voor ons beidjes een kopje thee maken.
Ik moest iets met de overgebleven zenuwen en daarom stond ik op uit mijn stoel en boog me op de grond over een van de katten. Echt contact had ik niet met het wollige lijfje…maar de kat trok zich daar niets van aan. Als míjn lijf al iets uitscheidt is het wel een kattenparfum…dus de kat ontspande zich en ik probeerde daar uit alle macht van te profiteren.
 
Maar nee…Verbogt kwam al weer binnen met de thee. Groot en groots. Hij maakte nog een opmerking over de beaujolais die ik had meegenomen.
Hoe ik wist dat hij die zo lekker vond. Dat wist ik niet. En ik kleurde rood. Voor de wijnkeus had ik me gewend tot onze tekenlerares die een vage kennis was van Thomas Verbogt.
Uiteindelijk zetten we ons aan het werk en ging de recorder aan. Ik werkte mijn lijstje geforceerde vragen af en Verbogt ging beleefd overal op in. Geen enkele vraag werd door hem onbeantwoord gelaten.
 
En toen was het voorbij en stond ik buiten. Met een verhaal.
Een krampachtig verhaal.
Thuis herbeleefde ik het interview eindeloos.
 
Nee, een interviewer was ik niet.
Was mijn bittere conclusie.
 
Maar het was ook nooit mijn bedoeling geweest het in mijn dooie eentje te doen.
Vlak voor de afspraak had een schoolvriendin afgebeld. Wij zouden samengaan.  Om en om zouden we een vraag stellen, hadden we bedacht.  Maar vooral ging het er om dat we samen zouden zijn. Twee meisjes van zeventien zouden misschien een aardige optelsom zijn van een 34 jarige boom van een schrijver.
 
Plankenkoorts. Een gemiste kans. Het interview heeft nooit de schoolkrant gehaald.
 
Sinds dit tienertreffen heb ik de goede man niet meer gezien.
Tot nu. Terwijl ik schrijf zie ik zijn kop op tv. Nps nederland 2. Een of andere boekenquiz. En hij zit daar. Oud geworden…maar nog altijd dezelfde man.
 
Ik ga hem weer lezen.
 
 
 
 
 

33 thoughts on “Misplaatste plankenkoorts

  1. Wel leuk dat je hem ontmoet heb.
    Ik ben ook dat programma aan het bekijken ‘Avond van het boek’ en erger me suf.
    Wat een amateuristisch ons-kent-ons onderonsje, niet om aan te zien!
    Genoten van je verhaal, ondertussen 🙂
    .

  2. Leuk verhaal, Assyke, mooie en spannende herinnering.
    Soms fijn dat er iets is dat je even kan afleiden.

  3. Eau de Cologne
    Ik kijk in het water en haal mijn fuyk op. Weer genoeg eten voor 2 dagen. Blij dat er een electriciteitskabel van 150 meter is. Warmte, koken, een lamp, stopcontact en internet met een dongel.
    Ik heb me al 6 maanden niet gewassen. De katten protesteren niet. Morgenochtend heb ik de afspraak voor de halfjaarlijkse controle. Ik haal 3 planken uit de vloer en pak mijn pilotenkoffer met pantalon, overhemd en trui, nette jas, sokken, schoenen, tondeuse, spiegel, zeep en Eau de Cologne.

  4. Spannend en doodeng, hij zal het misschien ook wel zo hebben ervaren. Geïnterviewd worden is ook niet altijd gemakkelijk… Wat een ervaring en herinnering. Mooi beschreven.
    Hartelijke groet, Coby

  5. @jezze
    Sinds vorige week ben ik me aan het aanwennen een beetje tv te kijken. Nadat ik het nieuws had gezien van acht uur kwam ik vanzelf op nederland twee, dacht dat er netwerk zou zijn. En toen zag ik zijn kop. Pffff…en ja…toen…vielen even alle jaren weg;-))
    @dianne
    afleiding is ook een kunst voor sommigen
    afgezien van lezen kan ik niet zoveel, terwijl nu ik voor de tv zit alweer hele mooie dingen zie (met één oog, dat wel;-)))
    net 5 is nog altijd een mooie zender voor rustige avonden vol verstrooiing
    alsof ik al die tijd in een bunker heb geleefd…

  6. Goed verhaal! Leuke belevenis. Als de dag van gisteren. Ik ken de schrijver niet. Maar hij is al oud (?)

  7. @k.Reintje
    ik hoop dat eau de cologne fictie is
    @coby
    denk je dat hij ook zenuwachtig was?
    hij was toen inderdaad nog niet zo bekend, al werden er volgens mij wel stukken van hem gespeeld op het toneel
    maar geinterviewd worden zal vast een spannend iets zijn, zelfs door een bakvis;-))

  8. Eau de Cologne (2)
    Als ik ’s zondags ter kerke ging deed mijn oma altijd een druppeltje eau de cologne in mijn nek.
    Dat blijft je bij. Het ruikt lekker omdat oma zegt dat het lekker ruikt. Mijn vader lachte en boog voorover om ook een druppeltje te krijgen. "Jij hebt je tijd gehad, grote lummel" kraste oma en dan was een ongunstig voorteken voor de zondagsvrede.
    Ik kan me nog die preek herinneren over Lot die door zijn eigen dochters werd gevraagd. Woedend stopte oma haar vingers in mijn oren. Mijn vader fluisterde dat ik het toch niet begreep maar oma hield voet bij stuk. "Hij kan het wel onthouden en als hij niet zo dom is als jij dan weet hij ooit wat hier wordt gezegd."
    De stemming was nu voor de gehele zondag totaal bedorven. Zelfs de griesmeelpudding smaakte net zo
    zuur als de blikken van de volwassenen.
    Als ik ’s avonds voor mijn bed mijn gebedjes opzegde fluisterde oma nog dat vader het allemaal niet zo kwaad bedoelde. Vader was een godvrezend mens en het zou allemaal goed komen.

  9. Mooi verhaal, Assyke.
    Ja, zo krampachtig kan het dan soms gaan hè…je krijgt er dan nooit grip op tijdens zo’n bezoek…
    Eigenlijk zouden we een herkansing moeten kunnen krijgen vind ik eigenlijk, voor dit soort gelegenheden, wat ouder en wijzer geworden.
    Hartelijke groet, Bart

  10. @Smokey
    In de tijd waar ik het over heb, was hij columniste en werden zijn columns gebundeld uitgegeven.
    Ik denk dat je zijn verhalen wel leuk zult vinden, ze zijn luchtig, gaan over alledaagse zaken en hij neemt zich zelf voortdurend op de korrel…
    daarom is het ook zo raar dat ik nerveus was, want in zijn columns presenteert hij zich graag als een rare kwibus;-)
    kortom een sympathieke lieve man.
    oud? ik denk achter in de vijftig of zo…of ouder?

  11. Hé, wat jammer nou dat je niet in de schoolkrant mocht.
    Maar je kunt de schade inhalen, Assyke, door mij te interviewen. Over mijn laatste roman ‘Krassen in mergel.’
    Ceesgegroetje

  12. Leuk verhaal ja, ik heb het laatste stukje van die boekenkwis gezien, vond het ook niks. Herinner me door jouw stukje ook ineens dat ik de overhemden van mijn opa stal 🙂

  13. vader
    Je keek me aan maar ik wist dat er geen licht meer in je ogen was.
    Je wangen voelden warm aan maar ik wist dat de kachel uitgezet was.
    Je glimlachte naar de wereld maar ik wist dat dit voorlopig je laatste glimlach was.
    Waar wacht je dan op.
    Op de wederkomst des Heren?
    Ik ben bij je.
    Je blijft altijd bij me.
    Onbaatzuchtig en gelukkig met een zonnestraal.

  14. In elk geval, Assyke, is je ‘interview’ alsnog geplaatst hier op het VKBlog, achteraf beschouwend neergezet. Ik heb er van genoten……Fijne dag nog♥♥

  15. Even grasduinenen in m’n boekenkast… Er gaat een belletje rinkelen…..Verdomd, Thomas Verbogt, de ‘Feestavond’, 1981. Zó lang geleden. Toch maar eens herlezen lekker in het zonnetje.
    Thks de vingerwijzing!

  16. Interviewen is ook niet makkelijk. Helemaal niet als je alleen bent, ik kan het me levendig voorstellen. Ook al gaat het schrijven je makkelijk af, je moet wel iets hebben om over te schrijven.

  17. Interview
    Ik ben een mens.
    Gevoelig, trots, ijdel, achterdochtig, paranoid, veelvraat, eigenwijs, zelfingenomen.
    Ergens achter in de vijftig.
    Mijn hart is jong. Leve de jeugd, leve de liefde, leve de lol, leve de losbandigheid, leve de ijver.
    Drugs, lui, onbeschoft, onbeleefd, een toekomst van leren graaien, meeliften, zeuren en negativiteit.
    Of misschien wel over de 60.
    Ik word oud. Een overstreste maartschappij. Een ondraaglijke produktiedruk. Een eenzaam dragende verantwoording over een koppel graaiers. Niet meedenken maar rollend van de ene wintersportvakantie in de andere gletschervakantie. Met de banaan naar beneden. De baas betaalt.
    Ik haal mijn fuik weer op. Genoeg voor vandaag. Onder de planken liggen nog 500 blikken over de datum. Welke datum? Geen idee. Zolang die blikken niet doorgeroest zijn. Ik ben zojuist teruggekomen van de halfjaarlijkse controle. Het was bijna allemaal in orde. Weer een half jaar om aan iets te werken.
    De zonnestralen branden door het dakraam. De pinups vinden het niet erg. Ik pak mijn pilotenkoffer weer in. Ik ben de piloot. Dat is zo voorbeschikt.

  18. Met plezier gelezen…en 17 jarigen mogen dit soort plankenkoorts best nog wel hebben..dat heeft wat ontwapenends….dat , en met de ongetwijfeld gierende hormonen samen , hebben je toch niet ervan weerhouden aan te bellen…ik ken er die voor minder moesten overgeven…of niet zouden aanbellen.

  19. @Bart
    bedankt bart
    wie in reincarnering gelooft, krijgt die kans ook;-)
    @Cees
    o jé, krassen in mergel?
    dan moet ik hem eerst lezen
    wanneer moet het interview plaatsvinden?
    en pas op, ik heb geen verstand van wijn,
    dus wees niet teleurgesteld!

  20. @Theo
    Alles.
    Scherpere vragen
    Me beter voorbereiden
    me van te voren bedenken dat de schrijver ook maar een mens is
    geen belachelijke kleren aan trekken, maar gewoon mezelf zijn
    na een week (als de zenuwen gekalmeerde zijn) het interview goed uitwerken
    in stapjes en er een mooi, sympathiek verhaal van maken, want dat verdient de
    geinterviewde!!!

  21. @thamara
    ik vroeg me eigenlijk meer af hoe het met het kind afgelopen was
    @Suiker
    het was de tijd van de lange wijde mouwen
    slobberigheid was in
    levi’s associeerde ik toen nog met kunstenaars
    mijn vader had van die hele ouwe met wijde pijpen
    ik zag er niet uit, want de heup van de broek sloot natuurlijk niet goed
    en van achter was veel extra ruimte die ik niet met een riem kon verdoezelen
    kortom tienerdrukte om niets

  22. Het is al een hele kunst als je op je 17e ziet dat
    een aantal beantwoorde vragen geen interview is.

  23. @Chimor
    je hebt ook enige levenservaring nodig wil je tot de kern kunnen komen
    van de gene tegenover je
    in mijn geval was het gewoon een lijst met vooraf opgestelde vragen
    die in principe op iedereen van toepassing had kunnen zijn en dat haalt
    de ziel uit een interviewverhaal
    @Paco
    dank je

  24. De piloot staart op zijn beeldscherm.
    Hoe het met hem gaat?
    Tja, wel wat opgejaagd, onzeker, betoverd, leeft toch met de waan van de dag.
    Veel stress voor morgen.
    Ik moet er doorheen. Eerst door de ellende heen en dan zal er relief zijn.

  25. @k.Reintje
    je zult meer positieve eigenschappen hebben, dan je boven beschreven hebt
    jong van hart is al een heel mooie eigenschap
    als het hart sterft volgt het leven al snel
    is er een speciale reden waarom je voor morgen gestresst bent?

  26. @The Saint
    toch ben ik blij geen zeventienjarige meer te zijn
    al werd je alles nog vergeven;-)
    @Martin
    dat het geen kwaliteit was had ik al meteen door
    het heeft er wel voor gezorgd dat ik nu extra bewondering heb voor goede interviewers
    zoals de interviews in het Nrc Weekblad bijvoorbeeld met politici, mooie verhalen die je
    een inzichtje geven in iemands passies, karakter etc…het gebeurt me dan ook niet zelden
    dat een politicus die mij eerst niet aansprak door zo’n interview ineens menselijker wordt
    en daardoor sympathieker

  27. Leuke herinnering, Assyke.
    Erg is dat, als 17-jarige plots ergens alleen op af moeten stappen.

  28. ‘Ik moest iets met de overgebleven zenuwen", vind ik een prachtige formulering!! Leuk verhaal en ik blijf je producties volgen, maar zo te zien zijn dat er meer.
    hartelijke groet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s