In wezen…een geboren ram

Ik ben even de weg kwijt.
Mijn zoon was misschien met het verkeerde been uit bed gestapt…oververmoeid misschien, teveel indrukken de afgelopen tijd…dat zal allemaal best…
en toch voldoet het niet…
het begint mij te dagen…dat het geen kwestie van benen en indrukken is…
dat het ook geen kwestie van een bepaalde fase in man’s bestaan is…de zogeheten peuterpuberteit – het mocht wat – niks van dit alles, wat mij betreft!!!
 
 
De bokkigheid, was je niet immers een geboren ram?
De koppigheid, bij wie heb ik dat eerder gezien? Precies!
De niet te tomen energie, ik denk dat je maar op topsport moet…want anders blijf je een ongeleid projectiel…
De trots en dat vind ik eigenlijk het moeilijkste …wat hoop je daar mee te bereiken?
 
 
In wezen ben je natuurlijk perfectmaar als benen en indrukken elkaar ongelukkigerwijze kruisen worden bovenstaande eigenschappen een duizendmaal uitvergroot en is er geen land met je te bezeilen.
 
En ik kan je wel zeggen, ik was het vandaag spúúgzat! 
Je bent gewend, dat ik meegeef en meedein…en ondanks alle tegenadviezen die ik voortdurend krijg, is dit wat tussen ons werkt.
Ik harmoniseer als het ware jouw innerlijke disharmonie…
 
tot vandaag!
 
Zoals jij de grenzen blééf opzoeken en mij daarin blééf tarten…dat voelde niet goed en ik realiseerde me dat je binnenkort de kleuterleeftijd bereikt en dat ik een zeker besef van redelijkheid  van jou mag verwachten.
Humor, zachtheid en speelsheid, dat hielp blijkbaar allemaal niet.
Ik heb een keukenkast vol officiele opvoedingsrichtlijnen en vandaag heb ik richtlijn consequent zijn uit de kast getrokken.
 
Nooit geweten dat consequent zijn zo humorloos is…zo vermoeiend en onbevredigend voor alle partijen. Het laatste wat ik beoog is je wil te breken, want als je te maken hebt met een persoonlijkheid als die van jou, krijgt deze richtlijn daar alle schijn van…
Het was een hard gelag en de tijd zal leren of ik in de toekomst toch maar niet beter mijn eigen hart kan volgen…
 
Slaap zacht…sterke man
 
 
 
 
 
 
 
 

Advertenties

82 thoughts on “In wezen…een geboren ram

  1. ha, je kreeg het voor je kiezen. Die leeftijd is moeilijk in fases en zoekt de grenzen op. Het is vooral een aanslag op gemoedstoestand en dat voelen ze feilloos aan.
    Ik heb ook een rammetje en hij is vooral eigenwijs, maar dat ben ik ook.
    Opvoeden is moeilijk en je krijgt er geen gebruiksaanwijzing bij. En al had je die wel, dan is elke situatie anders. Je doet het met liefde, je kijkt naar jezelf en houdt alles onder de loep. Dat lijkt me alleen maar goed en komt het wel in orde.

  2. Ik word er wel wat duizelig van hoor
    Helpt het nou echt als ik op topsport ga?
    Ik maak liever een wandeling langs de Kromme Rijn.

  3. @Assyke, oi, de sterke man ligt eindelijk in bed 🙂
    Jongens zijn vooral later heel lief voor hun moeder.
    .

  4. Kinderen zoeken net zo lang de grens op tot ze die vinden, hoever jij je grenzen ook oprekt.
    Het lijkt dan ook heel ondankbaar werk, dat opvoeden, maar als je je grenzen ‘verdedigd’ en tegelijkertijd met je kind in gesprek blijft, komt het echt wel goed.
    Ook laten merken dat je echt niet minder van ze houdt als ze een keer op hun donder krijgen.
    Ach, je moet maar zo denken…Later lach je er om. :-))

  5. @Dianne
    Het probleem is dat je wel een gebruiksaanwijzing erbij krijgt, honderden zelfs, maar dat geen enkele voor mijn gevoel echt voldoet
    uiteindelijk gaat het toch gewoon om de wisselwerking tussen jouw karakter en het karakter van je kind.
    Ik heb ooit een relatie gehad met een man, die ram was en dat was echt rampzalig, besloot toen, ééns maar nooit weer een ram als belangrijke relatie;-)
    nu merk ik dat het wel meevalt, wat ze nodig hebben is een soort zachte maar taaie omheining, zoals je in de boksring wel hebt…de kans dat je anders hun wil en daarmee hun persoonlijkheid breekt is anders te groot

  6. Mooi stukje, Assyke, en heel herkenbaar. Het allerbelangrijkste blijft toch dat je kind altijd altijd altijd weet dat je van hem/haar houdt. Mijn kinderen zijn nu volwassen maar ik herinner me die zgn. prepuberteit m.n. van mijn dochter. Ze ging tot het gaatje, pittige tante. Zelf heb ik heel veel gehad aan HET boek van Dr. Spock, want naast adviezen op het gebied van kinderziektes, fases, noem maar op, geeft hij ook goed en duidelijk aan dat blijven koesteren van primair belang is. Ate’s advies is m.i. goed: rek je grenzen niet op, zelf heeft hij nl. geen grenzen, en blijf de dialoog aangaan, zodat hij voor vol aangezien blijft worden.
    Heerlijk toch wel, die kleintjes en idd Ate, later lach je erom! Veel plezier Assyke met je knul.

  7. Alle rammen verzamelen ;-))
    Je doet het goed, maar consequent hoeft niet altijd. Grenzen stellen, en er dan af en toe lekker overheen.

  8. Ha, Alexandra en ik zijn het helemaal eens.
    Goed boek dat dr Spock, zwaar en heeft een lekker hard kaft !!
    Heeeel bruikbaar :-))
    Hmm. eigenwijs…… Toch maar even gekeken wat ik ben..
    Toch geen ram, wie had dat gedacht…..

  9. @k.Reintje
    een stevige wandeling mag ook, als je de overtollige energie maar kwijtraakt aan de straatstenen;-))
    en waar werd je nou precies duizelig van?
    @Chimor
    stieren…;-)
    waarom kan niet iedereen gewoon leeuw zijn? ;-)))

  10. @Jezzebel,
    dat hoor ik vaker en ik geloof het ook, want hij is nu al heel erg lief voor mij, behalve dan, als…;-)))
    ik heb hier het beleid dat de kinderen er zo vroeg mogelijk in bed liggen, ze varen er wel bij.
    Ehhh…ik bedoel dat ik er wel bij vaar.
    @Ate
    ik heb eerder het idee, dat jij er nu al om lacht
    om mij dan;-)
    er zijn kinderen bij wie je best eens wat minder consequent kunt zijn, dat valt hen niet eens op, bij wijze van spreken,
    maar kinderen zoals dit speciale ventje, oei, daar word je meteen voor gestraft, dus, nee is nee, ja is ja…en dat tot in de saaie eeuwigheid.

  11. Het beste zou zijn dat mensen elkaars en ook hun eigen verjaardag niet weten.
    Dan is het afgelopen met vooroordelen op basis van astrologie en dergelijke flauwekul.
    Maar ja, het is maar zo’n gedachte.

  12. @Alexandra- Manning,
    jullie wisten dat er een goed boek was en dat dat boek van dr. Spock was.
    Wij verzuipen in de boeken. Ik heb de eerste jaren me suf gelezen en ontdekte op een gegeven moment dat ik er alleen maar in de war van raakte. Want je hebt je eigen aard en ook natuurlijk een stukje geschiedenis van hoe jezelf opgevoed bent en bent dan geneigd je goed te voelen bij boeken die je daarin steunen,
    blijkt dan dat consultatieburo’s en andere officiele opvoedingsrichtlijnen het niet met je eens zijn…
    dat is een zoektocht geweest waarbij mijn oudste toch wel een beetje als proefkonijn heeft gefungeerd, nu ben ik er eindelijk uit wat voor ons beidjes het beste werkt en trek ik me niets meer aan van wat andere professionals er van vinden
    maar het heeft wel wat gekost,
    mijn jongste profiteert daar nu van;-)))

  13. dat is ook wat ik bedoelde, je kunt wel gebruiksaanwijzingen hebben maar geen een is de goeie voor je eigen kind. Geduldig en rustig blijven, daar kom je al een heel eind mee maar is soms verdomde moeilijk vooral als je zelf niet lekker in je vel zit of doodmoe bent. Voor mijn rammetje werkt het als ik daarna met hem in gesprek ga. Doe ik dat tijdens onze ‘aanvaring’ dan ramt hij lekker door.

  14. Koppigheid gewoon allerliefst inpakken , dan lukt het wel , maar ja , lees je verder dat juist koppige mannetjes zo succesvol zijn in hun leven, zit je weer etc.

  15. Het is niet goed te verzuipen in de boeken, dat werkt idd niet.
    Ik dacht dat hij je oudste is, jeetje, en dan nog zo moeilijk voor je.

  16. @Ivy (heyta)
    nee, dat werkt niet bij hem, het zou wel fijner zijn als het kon, want dat maakte het allemaal een stuk luchtiger en makkelijker
    en ik vind het best als je alle rammen wilt verzamelen, maar waar?
    in een speeltuin: goed
    bij mij thuis: niet goed

  17. @k.Reintje
    wat zou het leven zijn zonder sterrebeelden?
    en je staat versteld hoe vaak het toch klopt, zelf ben ik een leeuw en ik heb nooit getwijfeld of ik dat was.
    Of het wetenschappelijk allemaal klopt, dat weet ik niet. Maar is dat altijd zo belangrijk?
    stieren en rammen die clashen zeker, zie nou wel!

  18. @Ate
    Ik weet het niet zeker, maar ik denk toch niet dat Alexandra-Manning het zo bedoeld heeft;-)
    Tegenwoordig mag van Rouwvoet enkel nog boeken met zachte kaft worden verkocht, ik snapte al niet waarom.

  19. @Dianne
    verbazingwekkend hoe redelijk ze dan zijn, ik moet dan echt soms even met mijn ogen knipperen omdat het contrast zo groot is.
    dat zijn ook van die momenten dat ik weet dat het wel goed komt en dat het misschien zelfs wel goede eigenschappen zijn, mits mama ze in de juiste banen leidt.

  20. Jij lijkt in de verste verte niet op een leeuw. Een leeuw in namelijk uitermate lui en als ik zie in welk rap tempo jij het VKblog aan het veroveren bent dan vind ik je meer op een mier lijken. Die heeft overigens geen sterrebeeld waarmee dus feitelijk bewezen is dat die astrologie onzin is. Bedacht door oplichters,
    die zelf te lui zijn om te werken of mensen die een psychotische waan hebben waarmee je dus vermeend helderziende bent.
    Degene die astrologie tot wetenschap verklaart riskeert zichzelf tot voorwerp van spot.
    Ik heb een keer een geit en een koe zien clashen. De koe droop af.

  21. @Iris kijkt
    Precies. Dat is ook mijn geliefde strategie. Maar zoals Dianne ook al aangeeft, zit je niet altijd lekker in je vel en als je ook nog een ander klein kind/baby hebt rond lopen, kun je dat gewoon niet meer opbrengen. Dat is oerdom, want dan gaat het juist mis.
    @Alexandra-Manning
    Ja, hij is mijn oudste, maar nog maar vier hoor (hier in dit stuk was hij twee of zo, maar vandaag ging het weer mis, dit verhaal paste precies bij mijn gemoed van vandaag)

  22. @Ate
    ik denk dat leeuwen ooien eten,
    een ram daar waagt zelfs een leeuw zich niet aan
    je moet wel beter opletten tijdens filmpjes van national geographic hoor!
    @k.Reintje
    ik ben wel degelijk een leeuw, lekker pûh!
    En aartslui ben ik ook.
    Alleen niet in de dingen die ik leuk vind. Ik heb dan ook nooit beweerd een mannetjesleeuw te zijn.

  23. Lieve meid,
    Leeuwinnen zijn buitengewoon actief. Ze verrichten al het werk terwijl die luie Leeuw alleen maar vreet en n….
    Helaas voor jou, er is geen sterrebeeld van de leeuwin.
    Lekker puh (Ik ben zelf te lui om franse leestekens op te zoeken.)
    Nogmaals: Lekker puh

  24. @Ate: lol!Ook laten merken dat je echt niet minder van ze houdt als ze een keer op hun donder krijgen.
    Spontaan doemde dit beeld in mij op:
    Het is niet dat ik niet meer van je houd hoor, nu ik je tanden uit je bek sla en met mijn riem rode striemen op je rug trek. Het is enkel ons meningsverschilletje dat me even dwars zit…
    En leeuwen eten inderdaad rammen. Mijn partner is nu de 2e leeuw en weer delf ik het onderspit. Als ram zijnde. Dus dat is empirisch gestaafd 2-0 voor de leeuwen. 😦
    Goed blog Assyke!
    Vlot gelezen 🙂
    Ah, en heel belangrijk bij rammen:
    Zorg ervoor dat elke ring weer anders is.
    Hoe groot die boksring is, is niet zo belangrijk.
    De variatie in ringen, dat is veel belangrijker (blauwe vloer, rode banden, gele verf, dat soort dingen :-).
    Zo heb ik het toch begrepen.

  25. @Ate
    wil je wel eens lief zijn voor gastjes op mijn blog???
    Wat ik zo zie is grutte pier een kuiken, calimero, als ik me niet vergis en géééééééén kip!
    @Grutte Pier
    ja, natuurlijk, ben jij een grote sterke leeuw, calimero;-)

  26. @ Mephisto, hola, niet doordraven :-))
    Op hun donder hoeft niet fysiek, MAG van rouvoet niet eens meer, hoor ik net.
    En het laten merken, is heel belangrijk, maar moet je niet mixen met op hun donder.
    Dat soort dingen moet je gescheiden houden, anders is het verwarrend.

  27. ik ben stier en koppig in alle redelijkheid 🙂
    Leeuwen komen binnen en iedereen kijkt naar ze 🙂 Met je blog komt dat wel uit.
    Ik ken genoeg leeuwen, en die zijn niet lui als ze iets met hun hart kunnen doen. Hooguit delegeren ze wat meer als dat mogelijk is 🙂
    welterusten Assyke

  28. @Mephisto
    Dank je wel.
    O je kan in een reactieruimte dus ook je letters vet maken?
    nu zie ik het ook
    maar als je een blog maakt kun je geen letterkleur kiezen, of is daar één of ander onzichtbaar knopje voor?
    dan kan ik de volgende keer als ik een blog over oervervelende rammen heb er wat rood, geel en blauw aan toevoegen.

  29. @Ate: ach, rijke fantasie.
    Inderdaad, handelen zoals de overheid (lokken met de ene hand, straffen met de andere) is niet de manier om kinderen op te voeden 🙂
    @Assyke: vandaag een héél inspirerende video gezien op TED, over kinderen, creativiteit en opvoeding: http://www.ted.com/index.php/talks/ke...
    Lachen en leerzaam ook nog :-!
    Kleur: ik ga nu zoeken voor je (kijken of ik de expert Koko te snel af kan zijn 🙂
    update: boven het reactieveld staat dat enkel Bold, Italic en Underline ‘zijn toegestaan’. En enig zoekwerk in de paginacode levert verder ook niets op. Helaas 😦

  30. @Dianne
    stier…oei
    ehhh…maar je lijkt me best wel aardig;-)))))
    @Ate
    dat dopje had je er ook even af moeten halen slimmerd!
    was zeker wel een klein hapje of niet?
    En nu…welterusten allemaal…neem er allemaal nog één, maar ik duik onder;-)))

  31. Waarom nog 1?
    Ik heb mijn programma van morgen nog helemaal niet ingevuld.
    Bovendien weet ik nog niet zeker of Isis wel serieus is. Je weet maar nooit.

  32. @Ate: daar zeg je nu zo wat, maar zou dat ook onze perceptie van personen beïnvloeden?
    ik bedoel, het feit dat een stier op rode lappen reageert, maakt dat dat wij Dianne agressiever interpreteren nu het VK blog die kleur heeft aangenomen als hoofdirritatie?
    En dat anderen, kreeften bijvoorbeeld, beter uit de verf komen, omdat gekookte kreeft gewoonweg niet te versmaeden is én knalrood?
    Of werkt dat niet zo?
    @Assyke, update: in ’t blog zelf zou het wel mogelijk moeten zijn.
    Daarvoor zou je wel in de html-code moeten duiken.
    Ik zal het zo eens proberen en feestletters van carnaval maken.
    Als het lukt, maak ik de link hier.
    Gelukt: http://www.vkblog.nl/bericht/301203
    Dat is wel enkel bij het bloggen, dus niet bij het reageren.
    Methode: via de HTML code invoeren.
    Code: (span style="color: red;")CARNAVAL(/span) en haakjes door hoekjes vervangen.
    Zoek maar eens verder onder ‘span’ en ‘html’.

  33. tsja.
    typisch
    U is leeuw, dus ja, graag gedaan 🙂
    Maar door het vele editen is de link vervallen, hierboven, dus nog ’n keertje :-)http://www.vkblog.nl/bericht/301203

  34. @Assyke: Goed verhaal.
    Gewoon wachten tot hij 21 is, zelfs rammen zijn dan geneigd het huis te verlaten om op eigen hoeven te gaan staan… 😉

  35. Mijn geadopteerde zoon is 20 jaar en studeert en is het huis uit. Ik mis hem wel, maar niet eens zo erg. Mijn dochter , ook geadopteerd, moet ik zo nu en dan de weg wijzen door duidelijk te zijn. Lukt aardig. Ik ben wel blij dat ik mijn eigen gang kan gaan.

  36. Het komt goed, Assyke. (Ik ben ook Ram.)
    Heeft hij het van zijn vader?
    (Gelukkig kan hij nog niet lezen… of toch?
    Ceesgegroetje

  37. @Mephisto
    Dank je voor de tip. Ik weet niet wat TED is, maar als het over koters gaat, is het altijd goed.
    de html tips moeten wachten na de koffie…gaap…ik kan vandaag maar niet goed wakker worden…gaap;-)
    @Ate
    Rode letters?

  38. @k.Reintje
    Eentje bij wijze van spreken, als jij er twee of drie wilt is het ook goed. Wie ben ik om dat te bepalen;-)))
    @Elise van Schouwenburg
    O, je zegt er niet bij hoe oud je dochter is…niet dat dat altijd veel uitmaakt;-)
    maar je kan je eigen gang, dus dan is ze vast ouder dan zes.

  39. @Kokopelli
    Dank je voor je bezoek!
    Mister Admin die langskomt brrrrrr…gelukkig liep het goed af…;-)))
    @Cic
    Goeiemorgen Cees! Zeg alsjeblieft niet dat jij al stralend wakker bent…gaap…
    zelf moet ik de oogleden elke vijf minuten van elkaar lostrekken, anders zie ik niet wat ik typ;-)
    Hij kan niet lezen, wees gerust.
    Tegen de tijd dat hij wel kan lezen heb ik natuurlijk alles gewist gna gna gna…

  40. Hm, ik heb in vroegere blogs vaak verwoord dat ik niet een echte kindervriend ben. Juist vanwege dat constante gejengel en gebler van ze. Een consequente opvoeding lijkt mij een prima uitgangspunt om dat tegen te gaan. Laat ik het hier maar bij houden voordat ik alle ouders op dit blog tegen me in het harnas jaag :-).

  41. Kinderen voeden zich straks zelf op, op straat met vrienden dan ben je buiten beeld. Kinderen kun je sturen maar uiteindelijk kiezen ze hun eigen weg.
    Groet Robert

  42. Iedere ochtend, Assyke. Half zes. Zeven dagen in de week. 365 Dagen per jaar. Al 5 jaar.
    Nou jij weer.
    Ceesgegroetje

  43. @Draver
    De ene fase verruilt zichzelf voor de andere fase.
    En moed bezit ik gelukkig genoeg;-)
    @Aad Verbaast
    Als hij goed opgevoed wordt, niet nee.
    @Paco
    Dat is ook zo. Maar het ene kind heeft het net iets dwangmatiger;-)

  44. @zelfstandig_journalist
    Dit blog is geen onderdeel van Ouders Online hoor.
    je mag zeggen wat je wil, zolang het binnen de regels valt van mijn widgets.
    Dus ehhh…geen kindervriend? Ook niet van kinderen van je vrienden?
    Voor ik zelf kinderen had, liep ik ook met een grote boog om ze heen.
    Laten we zeggen dat ik meer een dierenvriend was;-)))

  45. @Robert Kruzdlo
    Daar ben ik het niet mee eens. Juist jongens zijn erg gevoelig voor negatieve invloeden van vrienden, als ze van huis uit geen goede en liefdevolle basis hebben meegekregen. En een groot stuk van die basis is inderdaad dat ze leren grenzen te accepteren. Dat is een lang proces, dat niet ophoudt op het moment dat ze oud genoeg zijn om buiten te spelen. Integendeel, dan moeten ze weer leren dat ook er ook voor buiten grenzen zijn waar ze zich aan moeten houden…
    Maar zoals Kokopelli al zei, we houden vol tot ze 21 zijn. Dan mogen ze op eigen hoefjes leren staan.

  46. Ach, het buurmeisje van een verdieping lager is wel schattig. Maar, als ze haar zin niet krijgt en haar bui aan heeft, is het net zo goed een kreng :-). Ze is een jaar of vier.

  47. @Zelfstandig-journalist
    Dat is ook een leeftijd waar je met een grote boog om heen moet lopen, soms;-)
    Op andere momenten is het ook weer de heerlijkste leeftijd. Want ze leren prachtig redeneren en soms lullen ze me echt onder de tafel, zo goed beheersen ze dan al de "retorica";-))))

  48. Beste assyke,
    Als intermitterende oppasopa van vier kleine kleinkinderen ( < 7jaar) weet ik wel waar je het over hebt. De " nee-zegfase", de "waarom-vraagfase" , het persistent verkennen van grenzen en proberen deze ten koste van je eigen grenzen te verleggen, behoren tot het opgroei-instrumentarium van elke peuter/kleuter. Het is moeilijk en zeker niet altijd even leuk om als opvoeder hier mee te moeten omgaan. Consequent zijn, pedagogisch straffen en het aanzetten tot zelfreflectie inzake euveldaden, is een greep uit de middelen die ons ten dienste staan.
    Elk kind heeft overigens weer zijn eigen specifieke aanpak nodig. Wat bij de een niet werkt, werkt bij de ander uitstekend.
    Mijns inziens ben je op de goede weg. Sterkte!!
    Groet.

  49. Hè wat lekker geschreven
    in vaart en vlam……
    Hopelijk krijg ik ook weer
    snel durf en moed en inspiratie
    Het zal Saturnus zijn die in mijn
    tenen bijt……
    gr van Annet

  50. @Assyke
    Mijn dochter is 14. Ik moet haar op zijn tijd duidelijk ‘toespreken.’ Maar op sommige dagen kan ik mijn eigen gang gaan. Dan is ze bij haar ‘vader’, dwz mijn ex-man.

  51. Het is een hardnekkig misverstand dat grenzen stellen niet(s) met houden van en koesteren te maken heeft. Integendeel, het is nodig voor de veiligheid. Zonder grenzen is het bijzonder onveilig voor een kind. Zij zijn (vaak) nog niet in staat om zichzelf of hun gevoelens te begrenzen.
    Ik moet vaak denken aan bijv. eigenaren van honden die hun beestje van alles laten mee-eten, ook een koekje, ook brood met kaas etc. Omdat het anders zo zielig voor ze is. Maar wat eigenlijk zielig voor die honden is, is dat ze dat slechte spul krijgen en daardoor te dik worden of altijd bedelend zich gedragen of opdringerig als iemand iets eet. Ik denk wel dat elk kind op eigen wijze en zonder de liefde te verliezen, grenzen aangebracht moeten krijgen.
    Hartelijke groet, Coby

  52. @Annet
    dank je wel
    het komt wel…je hebt misschien iets te veel indrukken opgedaan de laatste tijd?
    Laat het even bezinken…
    @Elise
    ach ja…meisjes schijnen het moeilijkst te worden in de puberteit, daarvoor zijn ze meestal aardig inschikkelijk.

  53. @Joost Tibosch sr
    Zo groot ben ik niet;-)))
    @Mephisto
    Noem jij jezelf kortzichtig?
    Ik vond je eerlijk gezegd wel attent gister.
    En dat je had geredigeerd had ik wel opgemerkt;-)))

  54. mezelf een beetje kennende kan ik je gerustellen dat het betert eens ze bijna 50 zijn …
    nu ja, de maagd dan toch – de ram kan het misschien iets langer volhouden … 🙂

  55. @Fravapa
    Dank voor de tip. Die ga ik zeker even lezen. Maar ik heb een barstende koppijn nu, dus ik ga eerst even koffie zetten. Ik kom er nog op terug;-)
    @Fleur
    Mijn ex, de ram uit het verleden, had een obsessieve compulsieve stoornis. Dat in combinatie met zijn karakter was geen pretje, zachtjes uitgedrukt.
    Zelf ben ik leeuw. Maar ik combineer uitstekend met mijn zoon hoor, we hebben een goede relatie.

  56. @Bert
    Dank je wel, ik hou wel van een beetje humor;-)))
    vind het wel erg lang duren hoor, wachten tot hij vijftig is.
    Welkom op mijn stekkie, ik vind het een eer dat je langskomt.
    dus…jij bent maagd?

  57. @Fravapa
    Het stuk in de volkskrant daar moet je voor betalen, is niet vrij toegankelijk. Maar dat maakt niet uit, ik heb op de site gekeken van het Marte Meo begeleidingscentrum en wat ik las over hun uitgangspunt, daar kan ik me wel in vinden. Opvoeden heeft immers alles te maken met zelfkennis.
    Daar kom je als ouder gaandeweg wel achter;-)
    Je kunt een ander immers ook pas begrijpen als je weet hoe je zelf in elkaar zit.

  58. Kheb met je te doen
    Ik heb een lieve rustige maar wel levendige dochter van 5 die af en toe heel even een kattekop is en al simulatietechnieken kent om haar zin te krijgen. Maar dan trekt ze weer zo’n zielig huil- en pruilhooofd waarbij ze weet dat haar pa haar toch wel lief vindt. Bij jongetjes kan ik me veel moeilijker iets voorstellen. Ze komen weleens spelen en zitten dan overal aan. maar dat hoort er dan bij denk ik verstandelijk.

  59. Assyke, neenee, enkel in de letterlijke zin; ik had wel gezien dat de hyperlink naar mijn eigen blog stuk was gegaan, maar niet dat die van 2 reacties erboven ook kapot was. Die naar TED. Maar ja, dat is dan eigenlijk ook weer de schuld van het VK blog zelve, omdat een eenmaal geplaatste link in een reactie meestal kapot gaat als die reactie nog eens bijgewerkt wordt.
    zo, dat is eruit 🙂
    Schijnt ook iets van de ram te zijn; ongelofelijke woordenstromen…
    hihihi, good luck!

  60. @Coby
    ja, dat misverstand is wijdverbreid.
    Zo zie je in het buitenland wel dat heel jonge kinderen eindeloos vertroeteld worden en nooit terechtgewezen worden, ze mogen alles.
    Als het kind eenmaal kan praten en mondig is geworden, de aaibaarheidsfactor een paar graden is gedaald, dat dan zo’n kind ineens van de een op de andere dag afgesnauwd en weggeduwd wordt, want hij wordt dan ervaren als lastig. Die kinderen spelen dan ook nauwelijks thuis, maar zoeken hun heil al heel jong op straat, waar ze kattenkwaad mogen uithalen zonder dat iemand op ze let.
    Die overgang van knuffelbeer naar lastpak is wel erg groot en drastisch. En had voorkomen kunnen worden door een dreumes reeds op jonge leeftijd te leren wat mag en niet mag.

  61. @Rene Scheffer
    Jongens zijn inderdaad héél anders. Ze hebben geen zitvlees, willen alles uit elkaar halen, dus ook jouw mobiel, onze dvd of jouw bril…eigendom maakt ze niets uit, het gaat om de bevrediging van hun nieuwsgierigheid.
    Op bezoek gaan was echt een drama elke keer;-) Vooral bij mensen die hun huis vol hadden met snuisterijen;-)))
    Achteraf is het lachen om de hilarische situaties, maar op het moment zelf ga je door de grond.;-)
    simulatietechnieken…die zijn hier uitgevonden;-)
    Geniet van haar.
    Dat is het allerbelangrijkste en dank je wel voor je mooie reactie!

  62. @Mephisto
    Wist wel dat je het letterlijk bedoelde;-)
    ik heb me aangemeld voor hun nieuwsbrief.
    Bij aanmelding van mijn oudste heb ik nog gedacht aan de vrije school. Die zat hier niet in de buurt. Het werd de montessori, maar of ze daar echt vrij zijn, niet echt.
    Nu denk ik niet dat een kind op school geen structuur of lesstof moet krijgen. Maar het moet zeker niet ten koste gaan van hun eigenheid.

  63. Mijn aanbeveling heb je, evenals mijn bewondering voor je in je moederrol. Ik heb bewondering voor alle moeders, en voor hun geduld, en voor hun zoeken naar dat teken in de berm van de weg die opvoeding heet. Het teken dat zegt ‘nu is het genoeg’, ‘hier geef ik toe’, ‘hier troost ik’, ‘hier is het beter je je eigen boontjes te laten doppen’. Terugkijkend vermoed ik dat mijn moeder wel ongeveer wist waar ze stonden, maar het is zeker niet eenvoudig ze te vinden.

  64. @Ron
    dank je wel
    al verdien ik die bewondering niet altijd, soms ben ik echt de weg kwijt.
    maar gelukkig brengt de liefde je weer op de juiste weg en weet je weer hoe je het wilde.
    Mooi compliment ook aan jouw moeder. Dat is fijn voor haar dat jij denkt dat ze het goed heeft gedaan.
    Dank je wel voor je bezoek.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s