De papa ván

Lieve stoute bengel,
 
Lief, stout en bengel. Verlopen woorden.
Reeds lang niet meer van toepassing.
Je tanden, vergeeld door jarenlang roken en vele koppen koffie.
Je haar, tot op de hoofdhuid kortgeschoren…
Je wangen ingevallen. Een rug die zijn beste tijd heeft gehad.
 
 
Erger.
Een brein dat moe is…
Moe van oud worden zonder resultaat…
Moe van tot de ontdekking te komen, dat je heel wat ervaringen in je leven hebt verzameld.
Maar dat liefde daar geen deel van uitmaakt…
 
Je leeft overal.
Vooral echter leef je nergens.
 
En  nergens laat je ook je sporen na…een dochter die je niet meer ziet en een dreumes van amper twee…hoe lang heb je jouw baby niet gezien?
Mag je?
Wil je hem zien?
 
Of ben je al weer op weg.
En laat je andere sporen na…?
 
 
 
Een lieve bengel? Nee. Dat ben je allang niet meer.
 
 
Advertenties

21 thoughts on “De papa ván

  1. @Dianne
    Doe dat. Een commentaar van jou is zeker de moeite waard om op te wachten.
    Dank dat je me toch even hebt laten weten dat je hem gelezen hebt.
    welterusten voor straks;-)

  2. Het zijn verdrietige, maar toch ook lieve woorden.
    Grappig, ik ben het met Klaverblad eens. 🙂
    Iemand die je nog raakt.
    Mooi opgeschreven
    .

  3. @Moonfairy
    Ik zie het nu ook. Het stond ook wel erg lelijk. Maar ik zie zulke dingen over het hoofd soms.
    Het is nu aangepast en het oogt beter.
    Dank je voor je feedback.

  4. @Jezzebel
    Ik moest even lachen, vandaar dat ik niet meteen reageerde.
    Nou dan komt het vast nog helemaal goed;-)

  5. Ik voel een mengeling van boosheid, onmacht eigenlijk en triestheid, zelfs mededogen.
    Afstand en nabijheid.
    Op sommige vragen krijg je nooit een antwoord, althans niet het antwoord dat je iets biedt.
    Het lijken eerder vragen over en aan "het" leven. Hoe het soms gaat. Hoe het met het leven van mensen soms gaat. Hoe zìj er mee om gaan.
    Het is zoeken naar hoe daar weer mee om te gaan.
    Maar dat is wat ìk voel, als ik het lees.
    Hartelijke groet, Coby ( de hoofdhuid is goed, het is de huid)

  6. ik voel hetzelfde als Coby, oa de teleurstelling en de boosheid die samenloopt met de onmacht
    ik lees vooral veel vragen (en dan heb ik het niet over de zinnen met de vraagtekens) koppelen en duidelijkheid proberen te krijgen door het op te schrijven
    Voor wat het waard is, erg dichtbij. Ik lees over mijn vader, al is het dan een heel ander verhaal.
    Je hebt er iets aan veranderd, zie ik

  7. Gevoelig blogje, Assyke.
    Het maakt me een beetje verdrietig en hoopvol tegelijk.
    Ceesgegroetje

  8. @Fehlex
    je link werkt niet, jammer
    je mag zelf bepalen hoe je de tags interpreteert
    ze behoren oorspronkelijk niet tot het gedicht, als je dat bedoelt.
    @Chimor
    Hoi!
    verval is nooit een prettig aanblik
    vooral niet als het verval vooral geestelijk en emotioneel is

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s