Eerder blauw dan mooi

Zes jaar geleden was ik vrijwel nooit ziek.
 
Al was ik dan zelf vrijgezel,  ik had natuurlijk ook vrienden of kennissen die dat allang niet meer waren. Erger nog, ze hadden ook reeds kinderen.
Die kennissen belandden om de haverklap in de lapperige poezenmand. En als je ze tegenkwam op een verjaardag of op straat, dan zag je altijd ergens een zakdoekje, in de linker dan wel rechterhand. En anders zat er wel een pakje verstopt in de overvolle parkazak.
Maar ook los van zakdoekjes en poezenmanden, laten we zeggen in de zonnige fasen van het jaar, zagen ze er nooit uit alsof het zomer was. Ik onderscheidde grofweg twee groepen onder deze mensen. De een had duidelijk aanleg voor vochtige wallen onder de ogen, terwijl de ander eerder blauw zag. Mooi waren ze in elk geval nooit.
 
Als ik geconfronteerd werd met die kant van het exitvrijgezellen bestaan, wist ik wel zeker dat ik een luizenleven had met mijn katten en mijzelf.
Niet dat mijn kattenkinderen niet ook heel goed in staat waren mij uit mijn slaap te halen en te houden. Echte kinderen deden het toch duidelijk heel wat professioneler.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

28 thoughts on “Eerder blauw dan mooi

  1. @K
    meerdere momentopnames vormen samen één beeld
    dit is één momentopname
    je zou kunnen zeggen, een vooropname
    lees "verplichte sessies" en dan zie je een ander beeldfragment.
    Niets is immers altijd alleen maar leuk of alleen maar negatief.

  2. Wat je hier schrijft aan observaties klopt wel, als ik die staaf aan mijn eigen ervaringen om me heen.
    Het lijkt er bij te horen. Alsof je de hele cyclus van weerstand opbouwen en misschien in dit geval weerstand verminderen, weer meemaakt als verzorger. Je laat een veer op dat gebied, lijkt wel.
    Hartelijke groet, Coby

  3. Waarom staan die ‘kinderen’ in zulke kleine letters? Het is haast alsof je het fluistert 🙂

  4. @Coby
    later komt het allemaal goed, het begin dat zijn de tropenjaren;-) daarna bouwen we weer flink aan onze weerstand
    @Aad Verbaast
    misschien omdat het hier met name om heel kleine kinderen gaat? ;-)))

  5. Het is inderdaad een fase, in de kleine kinderen zitten. Weinig tijd voor jezelf maar als het goed is mis je dat dan niet zo.
    Nu mijn twee dochters de deur uit zijn kan ik me niet meer voorstellen dat ik niet meer zoveel tijd zou hebben voor de dingen die in deze fase mijn leven beheersen. Uiteraard de kinderen en kleinkinderen (die waar uiteraard ook delen van tijd en energie naar toe gaan) maar daarnaast toch vooral de vernieuwde passies schrijven en beeldende kunst.
    Dat alles in het leven op zijn tijd komt heb ik intussen ook wel geleerd.
    Energievol weekje gewenst, Assyke

  6. ZUCHT, Dat heb ik gelukkig gehad.
    Je weet waarom rimpels erfelijk zijn? Je krijgt ze van je kinderen….:-))
    Als ze klein zijn vervloek je vaak het op je tandvlees lopen, en als ze groot zijn mis je dat.
    (gelukkig heb ik nog de katten)

  7. Die heel kleine lettertjes van die kinderen is zeker mooi. Beetje psycholoog ziet natuurlijk meteen.

  8. er is al veel over gezegd, over de (kleine ) kinderen. Met een knipoog gelezen.
    Het is slopend ja, en het gaat langzaam beter. En dan mag je straks wakker liggen omdat ze niet op tijd thuis zijn. Mogen zij weerstand opbouwen :-)))
    Gezondheid!
    groetje

  9. Slapen is sowieso zonden van de tijd, net als ziek zijn. Beiden doe ik zo min mogelijk en dat gaat eigenlijk al jaren goed.

  10. Als opeens je eigen kind kinderen heeft, dan denk je: Waar is de tijd gebleven…………….
    Dus, hoe slopend kleine kids soms kunnen zijn, ze zijn groot voor je d’r erg in hebt!

  11. @Ate
    Dat is waar. Na de bevalling zag ik er ineens vijf jaar ouder uit.
    Maar gelukkig staat ouderdom me wel;-)
    Overigens erf je ook andere dingen van je kinderen: vrolijkzijn om het vrolijkzijn zonder reden!

  12. @Ingrid van den Bergh
    Daar ben ik nu ook achter gekomen en dat geeft veel rust. First things first;-)
    Overigens mis ik het wel. Het is hier altijd een heksenhuis, beide kindjes zijn nogal verbaal (lees: met de nodige decibellen) ingesteld. Terwijl ik toch wel graag van stilte houd;-)

  13. Kinderen zijn hinderen zei vader Katz. Voor mij helemaal niet. Vooral nu ze het huis uit zijn

  14. Ik heb geen kinderen. Nooit bewust niet. Mijn moeder kon niet zonder me en ik niet zonder haar. Dat vond ik heel beangstigend achteraf. Zo’n symbiotische band. Nu ik oud ben en geestelijk onafhankelijk(ook van mezelf) en niet meer zo bang voor alles zou ik in staat zijn een kind op te voeden. Het kind te dienen, bedoel ik. Ik ben altijd bang geweest dat ik mijn kind net als mijn moeder nooit los had kunnen laten. Vandaar.

  15. @Dianne
    cycle of life;-)
    zo betrap ik me er nu wel eens op dat ik de neiging heb mijn moeder te bemoederen. Al lijkt ze me daar nog veel te jong voor…
    @100 woorden
    toen ik nog een fris jong meisje was las ik ook liever tot in de kleinste uurtjes en kon toch de volgende ochtend zonder moeite opstaan, hoewel ik de schade in het weekend dubbel en dwars inhaalde.
    nu heb ik toch echt mijn zeven uur slaap nodig
    @Geroma
    Maar dat valt me nu ook al op, dat het veel te snel gaat, want juist in die eerste vier jaar gebeurt zo veel, leren ze zoveel nieuwe dingen, dat je het soms nauwelijks bij kunt houden. Juist in deze periode moet je heel veel van het moment zelf genieten, omdat die momenten zo vluchtig zijn.

  16. Oei, Assyke, hoe sluit je met hen een goed compromis?
    Misschien in de leer bij onze coalitie?

  17. @Ingrid
    Nee, politiek is niets voor mij.
    Wel jammer, want die twee van mij zijn zo gehaaid, echte politici;-)

  18. Ja, ik heb het ook gehad. Nu de jongste inmiddels 4 is hebben ze genoeg weerstand opgebouwd om papa niet steeds weer te besmetten.

  19. Hoi Assyke, beetje late reactie, ik heb de laatste dagen weinig tijd gehad voor bloggen. We hebben dus 2 kinderen, een van 4 en een van 6 en allebei jongens.

  20. @Chimor
    Geeft niet. Ik vind je reactie wel, al is het tien dagen later. Ook mijn reactie loopt niet weg;-)
    Allebei jongens, net als ik dus. Ook zo energierijk?

  21. Energierijk is zacht uitgedrukt. Als ze ’s avonds naar bed zijn gebracht, val ik meestal in coma op de bank 🙂

  22. @chimor
    hahaha voor ik het bloggen had ontdekt, lag ik ook reeds om zeven uur, half acht te pitten, maar dan in mijn bed. Geen leger die me er dan nog uitkreeg.
    Nu verdrijf ik de slaap met VK. Perfecte remedie tegen geestelijke uitputting.

  23. @Chimor
    Het allerergste vind ik het enorme geweld aan decibellen. Een jaar geleden liep ik hier in huis dan ook rond met die groene oordingen van de hema. Ben er mee opgehouden omdat het toch niets tegenhoudt, hoogstens wat dempt.
    Het voordeel is dat het hier nóóóóóit ongezellig is. Maar de prijs is hoog;-))))

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s