Kam en het meisje – Allerallerlaatste deel (echt waar)

-Waar ben jij mee bezig? Weet je dan niet dat hij getrouwd is?
-Die brutale vragen van jou brengen hem lelijk in diskrediet!

Kinza wordt rood en is behoorlijk van haar stuk gebracht.
De aanval van Bouch is iets waar ze geen rekening mee heeft gehouden. Het duurt dan ook even voor de informatie volledig tot haar doordringt.
Het ontgaat haar hierbij, dat er veelzeggende blikken worden gewisseld en dat menigeen zijn eigen conclusies uit dit alles trekt.

Getrouwd? Onmogelijk!

Heeft ze hiervoor alle schepen achter haar verbrand? Het duizelt Kinza en ze voelt hoe ze hete thee op haar dijbeen morst. Ze zet haar glas op tafel en kijkt rond.
Iedereen staart haar aan. De gastvrije sfeer is veranderd en is geladen met iets anders. Ze voelt hoe een sfeer van minachting om haar heen geweven wordt en ze elke legitimiteit voor haar aanwezigheid in dit huis verspeeld heeft.

Ze zou achteraf niet meer kunnen vertellen hoe ze daar weg is gekomen.
Haar dromen gesneuveld, haar ouders ver weg…ze moet een manier zien te vinden om deze crisis te overleven.
Eenmaal terug in het lege huis, maakt ze haar koffer open. Bovenop ligt een olijfgroen gewaad. Haar hand beeft als ze de stof aanraakt. Iemand heeft dat in haar koffer gestopt, vlak voor haar vertrek.
Ze haalt de neglige uit de koffer en trekt hem over haar hoofd. Haar handen glijden langs haar lichaam en langs het gladde satijn.
Ze weet niet wat ze moet doen in deze koude en verlaten vertrekken. In één van de hoeken ligt een matras en ze gaat liggen, dodelijk vermoeid. Ze wil haar geest tot stilte manen en zachtjes in de vergetelheid raken…

Geen vergetelheid voor Kinza. Een rivier van bloed  dat is wat ze is. Of is het water…ze overstroomt…ze suist…haar hoofd slaat tegen de muur…
Iemand staat in de hal…en wie het ook is, hij of zij klopt op háár deur.
Ze zou haar hoofd onder het kussen kunnen stoppen en wachten tot het overgaat.

Maar iets in haar staat op en loopt naar de deur. En datzelfde iets doet de deur open en staart in het gezicht van een gesluierde vrouw. Het is de gastvrouw. De gastvrouw aan wie ze ontsnapt is. Kinza heft instinctief haar armen op en bedekt haar gezicht.
 
-Wees niet bang, meisje. Ik kom een leugen weghalen.

Ze overhandigt haar een stukje papier en loopt haastig weg.

Kinza kijkt haar na, zich nauwelijks bewust van het papiertje in haar hand. Dan herinnert ze zich dat de vrouw haar iets had gegeven.

 

                 (00212)6-93862248
                       
                           á 
                  
                     neuf     heur   

 

Is alles wat er staat.
 
 
 
 
 

 

                           

 

 
 
 
 
 

  

  
 

Advertenties

28 thoughts on “Kam en het meisje – Allerallerlaatste deel (echt waar)

  1. De serie graag gelezen. Het was weer eens iets heel anders op dit blog. En het plot is vermakelijk.

  2. @Theo
    Als je het plot vermakelijk vindt, dan heb je het goed gelezen;-)
    En bedankt dat je de afleveringen gevolgd hebt.

  3. Hmm, ik weet niet of ik me kan neerleggen bij dit laatste deel. 🙂 Mijn romantische inslag wil bevredigd worden. Grapje, Assyke. Juist het open einde vul ik graag in, maar heb uiteraard niets tegen op een vervolg.
    Ik vind dit deel nog mooier geschreven dan de andere met veel sfeer. De geladenheid, de pijnlijke verwarring en de verrassing van de leugen die weggehaald wordt. Mooi hoor.

  4. Ik ga nu toch maar eens mijn hart spreken.
    Je bent een kaboutervrouwtje???
    (Hart en ziel in een Marokkaans lijf ???)
    Dat woord zet me aan het denken, nog niet zo lang geleden door mij gebruikt.
    Misschien toeval.
    Je schrijft goed.
    Maar dat doet Klaverblad ook als hij wiki niet overschrijft en zichzelf niet is.
    Hij is het ook steeds die als eerste de toon bepaalt onder je stukken.
    Die methode ken ik.
    Ik kan me vergissen, maar ik voel íets.
    Je profielfoto doet echt denken aan de meest truttige verpleegster.
    De mensen die je in je favorieten hebt, zetten me ook aan het denken.
    Wat een raar verhaal met een openbaar 06 nummer.
    Sure, goed verteld.
    Maar er zit iets wat me niet bevalt.
    Ik heb een vermoeden dat je Klaverblad bent.
    .

  5. @Jezzebel
    Ik ben 1. 60 meter, vergeleken met andere nederlandse vrouwen maar vooral mannen voel ik me inderdaad vaak een kaboutertje.
    ik ben marokkaans, tenminste mijn ouders zijn het en voor de rest, ik ben gewoon ik. Voor ik een weblog op vkblog had heb ik wel eens op het vkblog gelezen en ik reageerde toen onder mijn eigen naam Assyma.
    Verder niets mysterieus. Klaverblad? Die komt sinds een dag of twee langs, ik neem aan dat je Theo bedoelt.
    Wat er mis is met mijn favorieten, begrijp ik niet zo goed. Het zijn gewoon de eersten die mij verwelkomd hebben en bij wie ik meteen een goed gevoel had. Ik vind jouw site ook boeiend en ik kwam er graag.
    Jouw reactie begrijp ik dan ook niet zo goed.

  6. @ Jezzebel, vandaag reageerde ik als eerste (en zette de toon) om de toevallige reden dat Assyke zes minuten na mij publiceerde. Ik ben dan zelf nog (hevig) op het blog aanwezig en lees "om mij heen en verder".
    Ik ben 12 dagen in Egypte geweest en zag bij terugkeer een "nieuwe" blogster. Ik heb wat eerder gereageerd in de trant dat ik haar serie onderhoudend en schrijfstijl leuk vond.
    Bij haar favorieten staan er overigens vier die niet de mijne zijn.
    Zelf schrijf ik onder Klaverblad, Islomania en heel soms onder Elysion (= denkbeeldig eiland).
    Jezzebel, je wordt toch niet paranoia? Of bent het al?
    Maar ook daarvoor is ruimte op het VKBlog.

  7. @Assyke, het moest me van het hart.
    Zo gaat dat soms in bloggersland, je wordt wantrouwend.
    Fijn dat je er bent.
    En ik volg je verhalen met gepaste interesse.
    Dit moest me van het hart.
    Fijn dat je gewoon, jezelf bent.
    .

  8. @Theo
    Je staat toch helemaal niet in mijn favorieten?
    Heb je nog andere weblogs op vk en heb ik die dan in mijn favorieten staan? Welke als ik vragen mag?

  9. @Jezzebel
    ik had er niet bij stilgestaan dat het misschien een bestaand nummer zou kunnen zijn, eigenlijk had er nog 00212 voor moeten staan, maar dat vond ik zo lelijk;-)
    ik ga het even uitproberen.

  10. @Assyke en Theo,
    Excuses zijn wel op zijn plaats.
    Het spijt me.
    En toch moest ik lucht geven aan mijn gevoelens.
    Dat is hoop ik nu opgeklaard.
    Assyke, dat nummer wilde ik óók proberen, maar durfde niet 🙂
    Laat me weten als het interessant is…

  11. @jezzebel
    maakt niet uit, blijkbaar is er nogal wat aan vooraf gegaan.
    Ik bedoelde met uitproberen, dat ik het landnummer er voor zou zetten en kijken hoe dat oogt.
    Ben je gek, ik zou ook niet durven bellen. Wat zou ik moeten zeggen, als je een leuk inleidend praatje hebt, wil ik het misschien wel doen;-)

  12. @assyke, ik ben goed in babbelen.
    Als ik morgen of zo, moed heb en het nummer draai, misschien levert het iets interessants op, dan kom ik het vertellen. 🙂
    Waar staat dat 212 voor?
    Ik ken het alleen als Orange County in Amerika, maar dan moet er nog een 1 voor.

  13. @jezzebel
    dat is het landnummer van het land waar dit verhaal zich afspeelt
    Drie keer raden welk land;-)

  14. Er zit wel wat sfeerverschil tussen de verschillende delen,maar het is een leuk verhaal geworden.
    Waar ik erg om heb moeten lachen, en dat zou ik graag toegelicht zien,
    waarom zit dit bij de groep ‘Bandeloze Badeenden’ ?

  15. @Claude Fiool
    Als je wist in wat voor een keurslijf meiden als zij normaal gesproken zitten, dan begrijp je dat de kruistocht die zij ondernomen heeft in de ogen van haar omgeving nogal bandeloos is.
    Meisjes als zij mogen/mochten enkel lief kwaken;-)

  16. @Paco
    @zelfstandig_journalist } Hebben jullie dan helemaal geen genade met dit arme vrouwtje?
    @Lokhof

  17. Mmmmm….hallo beste assyke…wauw…je schrijft mooi…..met prozaische zinspelingen en heerlijke beeldtaal vanuit een schoon diep……
    Dank je!
    Vriendelijke ochtend groet!

  18. @Ate
    Mooi.
    @Chimor
    Een open einde blijft altijd iets lastigs houden. Gelukkig dat je er vrede mee hebt.
    @Isis Nedloni
    Leuke spontane reactie! Dank je Isis.

  19. Jeetje, dit heb ik achter elkaar gelezen, assyke, je schrijft mooi en beeldend. ik kon het helemaal voor mij zien.
    morgen ga ik je andere verhalen lezen. dankjewel!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s