stofjes om over na te denken
man zuigt het huis
ben ik nu een verwend nest?
soms voelt het wel zo
dat een man ook zijn bijdrage levert
zonder dat je hem dat expliciet hoeft te vragen
is nog niet helemaal geworteld in mijn verwachtingspatroon
in die van hem ook niet, want de vrijwilligheid borrelt slechts zeer sporadisch op
we hebben samen een periode meegemaakt waarin hij stiekem brood bakte terwijl ik
twee maanden plat lag,
de afwas daarentegen moest blijven liggen totdat zijn moeder of tante langskwam,
maar dat brood daar kraaide geen haan naar – zover lag dat buiten het voorstellingsvermogen
van de strenge bewaaksters der mannelijkheid
ook later toen ik al wel mocht opstaan maar geen zwaar lichamelijk werk mocht verrichten
ging ik bij hem in de grote leefkeuken zitten en keek ik naar hem, mijn eigen soap
het plezier waarop hij het deeg kneedde was zo aanstekelijk en het ging hem zo makkelijk af,
veel makkelijker dan ik, die fysiek toch vaak moeite had met de ontembare kilo´s bloem
en eerlijk is eerlijk zijn brood smaakte ook stukken beter
nu in nederland waar het bijna een plicht is voor de man om in elk geval de schijn te wekken
van participatie in het huishouden is dat plezier weg
het is natuurlijk ook veel leuker als het niet mag
misschien moet ik het hem voortaan wel verbieden, al dat energieverslindende gezuig
Beppe Maaike
Ze was een dame. Altijd al geweest.
Des te erger dat haar niets was verteld van vieze glibberige dingen na zonsondergang.
Toen William aan haar poort verscheen en de heer des huizes hem binnen had gelaten, was
men uiteraard druk met gezichtsspieren in de weer geweest. Maar de betekenis van al die bewegingen
was buiten haar bereik gebleven.
Als ze ja zou zeggen, dan zou hij haar de rest van hun leven op handen dragen.
Ze zou het leven leiden van een prinses…van een koningin met een beetje geluk.
Haar moeder was blij. William was een rijke man. Het zou haar van af nu aan niets meer ontbreken.
En omdat ja uit slechts twee letters bestond en ze de godganse dag
dat korte woordje bezigde floepte haar instemming als een vis uit haar mond…j…a…
En wat te denken van haar bruiloft. Haar koninginnen jurk mocht ze dan voor het eerst dragen, compleet met
de sluier en lange sleep. Ze zou het wel van de daken willen schreeuwen. Jonge dames, zeg ja! De hemel gaat voor je open.
Nee…
Na de bruiloft verdween de jurk in de kast, gescheurd en besmeurd met bloed en andere onbekende sappen.
De eerste ochtend met haar William waren haar benen beurs en was ze bont en blauw. Ze had het zich heel anders voorgesteld.
Op haar vraag aan William en later aan haar moeder of nu alle dagen zo zouden zijn en zij daar ja op vormden met opnieuw al
hun gezichtsspieren, liet ze terstond de notaris ontbieden. Hij kwam in allerijl aan gegalopeerd op de rug van zijn paard.
Wat de jonggehuwde bliefte. Ze nam haar moeder, William en de notaris bij de hand en geleidde ze mee naar buiten waar het
paard stond.
Lieve William, bij deze laat ik vastleggen, dat ik de uwe ben na zonsondergang.
Op slechts een voorwaarde: u bent de mijne vanaf het eerste gloren aan de horizon.
Bont en blauw tussen mijn benen zult u mijn hengst wezen en me brengen waar ik maar wil.
.
als koffie uit je leven verdwijnt
De dag begint weer om zes uur. Sinds koffie me al weken niet meer smaakt is het moeilijk wakker worden. Met een half oog open en de andere half dicht geef ik Saar haar fles. Ik hoop dat er melk in zit, want anders heeft ze pech. Mama is nog niet van deze wereld.
Sas heeft ook ineens ontdekt dat hij op het punt stond de peuterpuberteit over te slaan. Hij is nog net op tijd.
Routineus wijs ik hem op het koekjesbrood en dat de korstjes daarvan heel goed eetbaar zijn. Zijn nieuwe gejengel om hulp bij het legen van zijn beker melk kost me meer. Ik moet ter plekke een afweging maken. Ga ik hem helpen of negeer ik urenlang zijn gezeur totdat mijn hoofd de vorm zal aannemen van een enorm ei.
Ik besluit hem te helpen en tel de slokken. Het zijn grote slokken, dat scheelt.
Vervolgens maakt hij op zeer peuterachtige wijze duidelijk dat hij het koud heeft en graag een dekentje wil. Ik haal eens diep adem en doe hem voor hoe hij dat ook kan vragen zonder dat ik eiige risisco´s loop. Mama, ik heb het koud, mag ik alsjeblieft een deken. Sas is de kwaadste niet en hij zegt mij braaf na.
Oudste ligt nog in bed. Die is duidelijk op weg naar de grote kinderenpuberteit. Dat blijkt nog mee te vallen, want om zeven uur sloft hij ook naar beneden. Het feest kan beginnen.
Veiligheid, de nieuwe terreur
Nooit gedacht dat het nog zover zou komen.
Dat de hollandse luchten me zouden gaan benauwen.
Want boven alles ben ik verslaafd aan de hollandse kleigronden en waai ik liever uit op een
grijze Noordzee strand, dan dat het blauw van overzeeese wateren me aan het kwijlen brengt.
Ik hou van de miljoenen groene plantsoentjes en de vriendelijke slomeriken die ze onderhouden.
Eigenlijk is er weinig hollands waar ik niet van hou, al zal ik nooit vrijwillig een Bauerachtige plaat opzetten.
Maar de verDonnering van de maatschappij is me niet in de kouwe kleren gaan zitten.
De E.Q en I.Q van Staatstantes
Hoe goed opgeleid is een verpleegkundige van het KGB eigenlijk?
De drie die ik ken zijn in elk geval niet de snuggersten.
Nu overdrijf ik, het lijstje Nationale Richtlijnen leren ze braaf elke avond voor het slapen gaan
uit het hoofd.
Chapeau!
zijn is ook niks
als je bent
wie je bent
ben je mooi de sigaar
de gastronomie van het weder opstaan
zo zoet zal het ze smaken
als wormpjes aan mij gaan knagen
koriander en komijn krijgt
het aas er gratis bij
Liefde op de snijtafel
Ze was er fel op tegen.
Ergens heeft ze vast gedacht dat er wel over te praten zou zijn.
Dat het zo´n vaart niet zou lopen.
Zelfs haar ouders hadden haar gerustgesteld. Het was toch een liberale jood?
Nou dan.
Liberale joden waren net als zij. Ze hadden de klok wel horen luiden, maar waar de
klepel hing interesseerde ze al generaties niet meer.
En zo was het ook. Leek het ook. Al die jaren dat ze samengeleefd hadden. De zeiltochten waarin ze elkaar zo nader waren gekomen. Waarin ze overal over hadden gepraat.
Totdat ze plotseling zwanger was geworden en ontdekte dat er één onderwerp altijd in een stil hoekje had gelegen.
Hadden ze het geweten? Hadden ze het angstvallig vermeden of was het er gewoon niet van gekomen?
Het kindje was niet gepland. Maar na alle jaren van verkenning en intens genot leken ze er klaar voor te zijn.
Al hadden zij beiden er nooit bewust over nagedacht .
Ze voelden zich ook nog zo jong. Te jong om nu al bezig te zijn met grote mensen zaken.
De dag dat ze aarzelend haar nummertje trok bij de apotheek maakte ze zich zorgen. Ze kwam tot de ontluisterende ontdekking dat ze geen flauw idee had hoe hij zou reageren.?
Toen haar beurt was gekomen kocht ze een pakje condooms. Ze moest wel. De assistente bleef haar maar aanstaren.
Zwangerschapstest, ze kreeg het woord niet over haar lippen. Wat wel op het puntje van haar tong lag was voorbehoedsmiddelen. Of er de afgelopen maand een defecte tussen had gezeten…?
Vlak voor sluitingstijd haastte ze zich alsnog naar een drogist. Weglopen had geen zin. Ze moest het weten. En hij ook…al wist hij niet dat ze over tijd was, had recht op de waarheid.
De waarheid was verschrikkelijk positief. Hij had haar opgetild en door de kamer met haar rondgehopst. Toen hij eindelijk
bedaard was belde hij zijn ouders. Hij had haar niet gevraagd of ze dat wel wilde. Luid had zijn stem geklonken.
Dit nieuwe enthousiasme had haar angst aangejaagd. Het was niet langer de vraag of hij blij zou zijn.
Dezelfde avond stonden zijn ouders op hun stoep. Ook zij leken ineens andere mensen. Tot diep in de nacht zaten ze op de
bank vrolijk plannen te maken. Telkens als ze opstond om drinken of iets anders te halen raakten ze haar in het voorbijgaan
aan. Het waren lieve mensen, haar schoonouders. Maar dit nieuwe gedrag benauwde haar.
Negen maanden later begreep ze waarom.
Ze beviel van een zoon.
En op de achtste dag van zijn prille bestaan haalden ze hem uit haar armen.
Hij werd ritueel besneden.
En haar, de kraamvrouw was niets gevraagd.
Een Vrolijk Pasen zonder -ines
Ei ei ei
en wat zijn we blij!
***
Wees voorzichtig met de inname van harde of zachte dioxines.
En verder wens ik iedereen fijne feestdagen!!!
